کد خبر: ۸۹۱۴۲۵

تاریخ انتشار: ۲۹ تير ۱۴۰۵ - ۲۱:۴۰

صفحه نخست » اقتصادی

رصد اقتصاد پتروشیمی ایران با بولتن نیوز / ۲۹ تیر ۱۴۰۵

طوفان ناترازی گاز و برق بر پیکره غول‌های آروماتیک و متانول؛ برزخ تثبیت نرخ خوراک و بازسازی پساجنگ در تابستان داغ ۱۴۰۵

صنعت پتروشیمی ایران در تاریخ ۲۹ تیر ۱۴۰۵، در تب‌وتاب یکی از پیچیده‌ترین دوره‌های بازسازی عملیاتی و بازتعریف فاکتورهای مالی خود قرار دارد.

گروه انرژی صنعت پتروشیمی ایران در تاریخ ۲۹ تیر ۱۴۰۵، در تب‌وتاب یکی از پیچیده‌ترین دوره‌های بازسازی عملیاتی و بازتعریف فاکتورهای مالی خود قرار دارد. این صنعت که به عنوان پیشران اصلی ارزآوری غیرنفتی کشور شناخته می‌شود، اکنون تحت تأثیر مستقیم آثار برون‌سازمانی ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیک اخیر، از جمله پیامدهای مخرب جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان بر خطوط تولید خود ایستاده است. توقف طولانی‌مدت ۹۰ روزه معاملات نمادهای پتروپالایشی در بورس تهران که پس از حملات گسترده منطقه‌ای و با هدف صیانت از بازار سرمایه اعمال شده بود، با بازگشایی تدریجی نمادهای بزرگی همچون پتروشیمی پردیس و پتروشیمی نوری شکسته شد تا سهامداران با واقعیت‌های جدید ترازنامه‌ای این شرکت‌ها مواجه شوند.

به گزارش بولتن نیوز در بعد هزینه‌ای، آرامش شکننده حاکم بر بازار ناشی از مصوبه معاون اول رئیس‌جمهور مبنی بر تثبیت نرخ فروش خوراک پتروشیمی‌ها بر پایه فرمول مرداد ۱۴۰۳، به آخرین روزهای مهلت قانونی خود یعنی پایان تیرماه ۱۴۰۵ رسیده است. این در حالی است که تأخیر وزارت نفت در ابلاغ شیوه‌نامه جدید قیمت‌گذاری که قرار بود با همکاری تشکل‌های صنفی تا نیمه خردادماه نهایی شود و تا پایان برنامه هفتم توسعه اعتبار داشته باشد، فضای نااطمینانی شدیدی را برای متانول‌سازان و اوره‌سازان ایجاد کرده است. شرکت‌های بزرگی مانند پتروشیمی زاگرس که پیش از این در بهار ۱۴۰۴ با افزایش ۱۵۵ درصدی نرخ خوراک نسبت به مدت مشابه سال قبل مواجه شده بودند، اکنون نگران فرمول جدید و تأثیر آن بر حاشیه سود خود در نیمه دوم سال هستند.

هم‌زمان با بحران قیمت‌گذاری خوراک، ناترازی فزاینده انرژی در بخش برق به اصلی‌ترین مانع پایداری تولید پتروشیمی‌ها تبدیل شده است. اعمال خاموشی‌های تحمیلی دو روز در هفته در صنایع کوچک و متوسط و برنامه‌های محدودکننده برای مجتمع‌های بزرگ، خسارت‌های انباشته عظیمی را به بار آورده است؛ به طوری که سخنگوی وزارت صنعت، معدن و تجارت از ثبت عدم‌النفع باورنکردنی ۷۰۳ هزار میلیارد تومانی ناشی از قطعی برق در سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ خبر داده است. اگرچه دستور ویژه رئیس‌جمهور مبنی بر قرار گرفتن برق صنایع به عنوان "خط قرمز" و توافق وزرای صمت و نیرو برای کاهش خاموشی شهرک‌های صنعتی به یک روز در هفته توانسته است تا حدی امیدها را زنده کند، اما بازگشت به ظرفیت ۱۰۰ درصدی تولید همچنان تحت‌الشعاع پایداری شبکه انرژی است.

در پهنه جهانی، بهای نفت برنت تحت تأثیر مستقیم تهدیدات منطقه‌ای و محاصره احتمالی مسیرهای ترانزیتی در دریای سرخ و خلیج فارس به بالای ۸۸ دلار صعود کرده است. این جهش قیمت اگرچه ارزش محصولات پایه پتروشیمی را در بازارهای جهانی تقویت می‌کند، اما به موازات آن هزینه لجستیک، نرخ کرایه کشتی‌ها و بیمه‌های دریایی را برای صادرکنندگان ایرانی به شدت افزایش داده است. علاوه بر این، انقضای معافیت حقوق ورودی گمرکی هند بر ۴۰ محصول راهبردی پتروشیمی از جمله پلیمرها و متانول در نیمه جولای ۲۰۲۶، یکی از مهم‌ترین بازارهای هدف صادراتی ایران را با چالش جدی تعرفه‌ای مواجه کرده است.

تحلیل اثر متغیرهای کلان و نوسانات نرخ ارز بر سودآوری صنایع

شکاف عمیق میان نرخ ارز در سامانه نیما و بازار آزاد، به مهم‌ترین محرک و در عین حال چالش ساختاری برای شرکت‌های پتروشیمی تبدیل شده است. در حالی که قیمت دلار در معاملات بازار آزاد در کانال ۱۹۰ هزار تومان نوسان می‌کند، نرخ خرید حواله دلار در سامانه نیما در محدوده ۱۴۹,۱۰۸ ریال تثبیت شده است. این فاصله قیمتی قابل‌توجه، اثرات متناقضی بر زنجیره ارزش پتروشیمی برجای گذاشته است.

در بازار داخلی و بورس کالا، قیمت‌گذاری پایه‌ها بر اساس دلار نیما صورت می‌گیرد که این امر تقاضای شدیدی را برای خرید محصولات پلیمری و شیمیایی ایجاد کرده است. خریداران داخلی و صنایع پایین‌دستی با آگاهی از ارزش ذاتی محصولات بر مبنای دلار آزاد، برای تصاحب این کالاها رقابت سختی را به نمایش می‌گذارند که برنده نهایی آن، خریداران واسطه‌ای و بازنده آن، پتروشیمی‌های صادراتی هستند که مجبورند ارز حاصل از صادرات خود را با نرخ پایین‌تر نیما تسعیر کنند.

+-------------------------------------------------------------------------------------------------+
|                                وضعیت متغیرهای کلان و نرخ‌های تسعیر ارز                            |
+------------------------------------+----------------------------+-------------------------------+
|             نوع متغیر              |       نرخ روز (ریال)       |        میزان تغییر روزانه     |
+------------------------------------+----------------------------+-------------------------------+
| حواله دلار سامانه نیما (خرید)      |         1,491,083          |           +0.06%              |
| اسکناس دلار بازار آزاد (دوشنبه)    |         1,899,900          |       بازگشت به کانال ۱۸۰     |
| اسکناس یورو بازار آزاد             |         2,176,800          |         اصلاح پس از قله       |
| نفت خام برنت (دلار به ازای بشکه)   |          88.51$            |             +0.5%             |
+------------------------------------+----------------------------+-------------------------------+

از منظر سودآوری، پتروشیمی‌های الفینی و آروماتیکی که هزینه‌های خوراک و خدمات جانبی آن‌ها عمدتاً به نرخ‌های دولتی محاسبه می‌شود، از حاشیه سود ناخالص مناسبی برخوردارند. اما نوسانات شدید بازار آزاد، هزینه‌های تأمین قطعات یدکی، تجهیزات دوار و کاتالیست‌های وارداتی را به شدت افزایش داده و حاشیه سود خالص آن‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد. در کوتاه مدت، این شکاف ارزی انگیزه قاچاق معکوس محصولات پایین‌دستی را تقویت می‌کند. در میان‌مدت، منجر به کاهش درآمدهای ارزی واقعی و در بلندمدت، مانع از سرمایه‌گذاری خارجی و داخلی در توسعه زنجیره ارزش صنایع تکمیلی خواهد شد.

گلوگاه‌های ساختاری پتروشیمی؛ از عطش بنزن در مجتمع پارس تا فاجعه اکسیژن در زاگرس

بحران ناترازی انرژی و لجستیک، زنجیره تأمین میان‌مجتمعی را در قطب‌های عسلویه و ماهشهر با اختلالات جدی مواجه کرده است. برای درک بهتر این چالش‌ها، مهم‌ترین گلوگاه‌های فعال صنعت، خسارت‌های ناشی از آن‌ها و راهکارهای پیشنهادی در جدول زیر خلاصه شده است:

گلوگاه تأمین بنزن در پتروشیمی پارس که منجر به توقف تولید واحدهای اتیل‌بنزن و استایرن مونومر از ۱۳ تیرماه ۱۴۰۵ شده، نمونه بارزی از آسیب‌پذیری زنجیره تولید پتروشیمی به دلیل وابستگی شدید خوراک میان‌مجتمعی است. پتروشیمی پارس که در سال مالی ۱۴۰۴ به دلیل شرایط جنگی نتوانسته بود حدود ۷.۵ درصد از برنامه تولید خود را محقق کند، اکنون در ماه‌های ابتدایی سال ۱۴۰۵ با کاهش درآمدهای ارزی ناشی از افت تولید مواجه شده است. در همین حال، پتروشیمی زاگرس با پرداخت هزینه‌های گزاف اکسیژن به پتروشیمی مبین روبه‌رو است؛ در حالی که کل سرمایه‌گذاری برای ساخت یک واحد مستقل اکسیژن ۱۷۲ میلیون دلار برآورد می‌شود که هزینه‌های پرداختی یک سال و نیم زاگرس معادل ساخت کل این واحد فرآیندی است.

تحلیل اختصاصی وضعیت شرکت‌های بزرگ بر اساس آخرین گزارش‌های کدال

بررسی دقیق ترازنامه‌ها و گزارش‌های عملکرد منتشر شده در سامانه کدال نشان می‌دهد که شرکت‌های بزرگ پتروشیمی ایران در مواجهه با متغیرهای تحمیلی، رفتارهای متفاوتی را در پیش گرفته‌اند.

پتروشیمی زاگرس (زاگرس)

صورت‌های مالی سالانه حسابرسی‌شده منتهی به ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ زاگرس، حاکی از یک تضاد ساختاری عمیق است. اگرچه درآمد عملیاتی شرکت با رشد چشمگیر ۸۸.۹ درصدی به ۴۵,۲۸۷ میلیارد تومان رسیده، اما سود خالص آن با ریزش سنگین ۶۵.۵ درصدی به رقم ۱,۶۱۹ میلیارد تومان سقوط کرده است. این کاهش شدید سودآوری که منجر به تحقق EPS ناچیز ۶۷۴ ریالی شده، حاشیه سود خالص شرکت را به محدوده خطرناک ۳.۶ درصد سوق داده است. تحلیل این سقوط سودآوری نشان می‌دهد که افزایش شدید قیمت گاز خوراک و سوخت در کنار بهای سنگین خدمات جانبی (یوتیلیتی) مبین، محرک‌های اصلی این بحران بوده‌اند. در همین راستا، هیئت‌مدیره زاگرس برای اصلاح ساختار مالی و تأمین منابع پروژه‌های توسعه‌ای خود، پیشنهاد افزایش سرمایه ۹۰۰ درصدی از محل سود انباشته را به مجمع فوق‌العاده ارائه داده است تا سرمایه ثبت‌شده شرکت را از ۲۴۰ میلیارد تومان به ۲,۴۰۰ میلیارد تومان ارتقا دهد. گزارش‌های خرداد ۱۴۰۵ نشان می‌دهد تولید و فروش شرکت پس از توقف‌های زمستانی رو به بهبود است اما همچنان ریسک قطعی یوتیلیتی پابرجاست.

پتروشیمی پارس (پارس)

پتروشیمی پارس مجمع سالانه خود را در ۲۴ تیر ۱۴۰۵ برگزار کرد و ضمن تصویب صورت‌های مالی سال ۱۴۰۴، تقسیم سود نقدی ۴۴۰ ریالی به ازای هر سهم (معادل ۸۰ درصد سود محقق‌شده ۵۵۳ ریالی) را تصویب نمود. درآمد پارس در سال ۱۴۰۴ با رشد ۳۲ درصدی به ۱۳۳ همت رسید که به گفته مدیرعامل، ۲۰ درصد آن حاصل تسعیر نرخ ارز و ۱۲ درصد مربوط به بهبود عملکرد عملیاتی بوده است. با این حال، ثبت تنها یک محموله صادراتی در ۴ ماه نخست سال ۱۴۰۵ و توقف واحدهای استایرن مونومر و اتیل‌بنزن از ۱۳ تیرماه به دلیل بحران تأمین بنزن، زنگ خطری جدی برای سودآوری فصل بهار و تابستان این شرکت است. افزایش سرمایه ۷ هزار میلیارد تومانی پارس از محل سود انباشته که در ۶ تیرماه رسماً ثبت شد، گام مهمی در جهت اصلاح ساختار سرمایه ثبتی شرکت به شمار می‌رود.

پتروشیمی جم (جم)

جم نمونه موفقی از عملکرد عملیاتی در سال ۱۴۰۴ بوده است؛ این شرکت با شکستن رکورد ۵ ساله تولید و دستیابی به تولید ۲.۷ میلیون تن محصول، توانست درآمد خود را با رشد ۴۵ درصدی از مرز ۱۰۵ همت عبور دهد. مجمع عمومی جم با تصویب سود نقدی ۴,۱۶۶ ریالی کام سهامداران خود را شیرین کرد، هرچند حواشی مربوط به مهندسی فضا و پر شدن سالن توسط پرسنل پیش از ورود سهامداران خرد، انتقاداتی را در پی داشت. جم با بهره‌گیری از اجرای احکام دادگاه علیه پتروشیمی مهر درصدد انتقال دارایی‌های این واحد به سبد خود جهت وصول مطالبات است. بهره‌برداری کامل از پروژه پادجم در بهار ۱۴۰۶ و توسعه پلیمر کنگان تا پایان ۱۴۰۷، چشم‌انداز سرمایه‌گذاری در جم را بسیار جذاب نگاه داشته است.

پتروشیمی شیراز (شیراز)

شیراز در سال مالی ۱۴۰۴ درآمد عملیاتی خود را ۸۲ درصد و سود ناخالص را ۷۰ درصد افزایش داد تا به سود هر سهم ۸,۶۶۴ ریالی دست یابد. مجمع شرکت نیز تقسیم سود ۳۷۵ تومانی را به تصویب رساند. با این حال، گزارش خرداد ۱۴۰۵ شرکت نشان‌دهنده یک بحران لجستیکی موقت است؛ با وجود رشد ۲۵ درصدی تولید نسبت به اردیبهشت، درآمد فروش شرکت با ریزش ۶۰ درصدی نسبت به ماه قبل مواجه شده که ناشی از اختلال در بارگیری صادراتی اوره و انسداد مسیرهای لجستیکی پس از تنش‌های نظامی اخیر است.

پتروشیمی پردیس (شپدیس)

شپدیس پس از بازسازی‌های ساختاری ناشی از توقف‌های اضطراری پساجنگ، فاز دوم تولید خود را از ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ مجدداً راه‌اندازی کرده و در حال حاضر با ۶۰ درصد ظرفیت فعال است. تحلیلگران بازار سرمایه برآورد می‌کنند که با ثبات نسبی قیمت جهانی اوره در محدوده ۳۴۰ تا ۳۴۶ دلار و تعدیل نرخ ارز نیما، سود هر سهم پردیس در سال مالی ۱۴۰۵ پتانسیل جهش تا ۱۳۰,۳۸۳ ریال را داشته باشد که این امر نسبت P/E آینده‌نگر سهم را به عدد ارزنده ۴ واحد کاهش می‌دهد.

نقشه فرصت‌های توسعه ارزش و فناوری‌های نوین در صنعت پتروشیمی

شناسایی فرصت‌های ارزش‌آفرین در این صنعت، نیازمند حرکت به سمت بهینه‌سازی انرژی، بومی‌سازی کاتالیست‌ها و توسعه زنجیره‌های پایین‌دستی است. مهم‌ترین فرصت‌های شناسایی شده به شرح زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

حرکت پتروشیمی مارون در پروژه صدرا شیمی با پیشرفت فیزیکی ۴۰ درصدی با هدف تبدیل بنزین پیرولیز به بنزین یورو ۵ و جداسازی بنزن، گامی بزرگ در جهت مردمی‌سازی اقتصاد و بهره‌گیری از توان تخصصی بخش خصوصی واقعی برای تکمیل زنجیره ارزش است. از سوی دیگر، قرارداد پتروشیمی مارون برای واردات AN و فعال‌سازی خط تولید اکرلیک از شهریورماه ۱۴۰۵، یکی از بازارهای بزرگ داخلی را که با چالش تأمین مواد اولیه مواجه بود، احیا خواهد کرد. پتروشیمی نوری نیز با اتمام پیش‌راه‌اندازی پروژه شیرین‌سازی برش‌های سنگین، در آستانه افتتاح یکی از بزرگ‌ترین طرح‌های زیست‌محیطی و فناورانه کشور قرار دارد.

تحلیل اثر متغیرهای جهانی و رقابت منطقه‌ای

تحولات اخیر در بازارهای جهانی انرژی، به ویژه صعود قیمت نفت خام برنت به مرز ۸۸.۵ دلار و نگرانی‌ها از اختلالات عرضه فیزیکی در تنگه هرمز، به عنوان اهرم حمایتی برای قیمت‌های پایه عمل کرده است. با این حال، گزارش‌های بین‌المللی مانند نشریه ICIS نشان می‌دهند که به دلیل فشارهای تورمی بر اقتصادهای جهانی، تقاضا برای پلیمرها در چین و اروپا همچنان به صورت خرید "دست به دهان" (Hand-to-mouth) دنبال می‌شود؛ به طوری که قیمت سی‌اف‌آر پلی‌اتیلن تزریقی چین از اوج ۱,۱۰۵ دلاری خود در آوریل به ۱,۰۱۰ دلار در ژوئن کاهش یافته است.

سیاست انقباضی بانک مرکزی کره جنوبی و افزایش نرخ بهره به ۲.۷۵ درصد در کنار کاهش ۲۷.۹ درصدی صادرات پتروشیمی سنگاپور، نشان‌دهنده رکود نسبی در تقاضای صنعتی شرق آسیاست. برای ایران، انقضای معافیت گمرکی هند بر محصولات پتروشیمی از ۱۵ جولای ۲۰۲۶، موازنه رقابتی را به نفع رقبای منطقه‌ای به ویژه پتروشیمی‌های عربستان سعودی تغییر می‌دهد، چرا که حاشیه سود صادراتی ایران باید مابه‌التفاوت این تعرفه‌ها را پوشش دهد. در سمت بازار متانول، تثبیت نرخ پلتس در محدوده ۳۰۳ تا ۳۱۱ دلار سی‌اف‌آر چین نشان می‌دهد که بازارها تشنه تقاضای جدید هستند و هرگونه افزایش بهای تمام‌شده داخلی، پتروشیمی‌های متانولی ایران را با خطر جدی زیان‌دهی مواجه می‌سازد.

سناریوهای استراتژیک پیش‌روی صنعت

سناریوی نخست: عبور از ناترازی و ابلاغ فرمول بهینه (خوش‌بینانه)

در این سناریو، با همفکری تشکل‌های صنفی، شیوه‌نامه جدید وزارت نفت نرخ خوراک گاز را بر مبنای منطق رقابتی هاب‌های منطقه‌ای فرمول‌بندی کرده و تخفیف متانول‌سازان پابرجا می‌ماند. هم‌زمان، اجرای دقیق مصوبه کاهش خاموشی‌ها به یک روز در هفته پایداری تولید را حفظ کرده و با افزایش تدریجی نرخ دلار نیما به سمت بازار آزاد، صادرات رونق می‌گیرد.

سناریوی دوم: تداوم ناترازی ساختاری و بلاتکلیفی تعرفه‌ای (پایه - محتمل)

در این سناریو، فرمول جدید نرخ خوراک با تأخیر ابلاغ شده و نرخ‌ها در محدوده بهار ۱۴۰۴ (حدود ۱۰ هزار تومان) تثبیت می‌شوند. ناترازی برق در تابستان با یک روز قطعی در هفته ادامه می‌یابد و در زمستان جای خود را به قطعی گاز می‌دهد. شکاف دلار نیما و آزاد پابرجا مانده و بازار محصولات داخلی در بورس کالا با رقابت‌های کاذب روبه‌رو خواهد بود.

سناریوی سوم: بازگشت رکود و شوک جدید خوراک (بدبینانه)

وزارت نفت فرمول خوراک را بر اساس هاب‌های گران‌قیمت اروپایی ابلاغ کرده و قیمت هر مترمکعب گاز به بالای ۱۳ هزار تومان می‌رسد. با تشدید ریسک‌های نظامی در آبراه‌های جنوبی، نرخ کرایه کشتی‌ها جهش یافته و صادرات پتروشیمی به دلیل انقضای تعرفه‌های ترجیحی در بازارهای هدف افت شدیدی را تجربه می‌کند. خاموشی‌های گسترده نیز تداوم یافته و سود خالص شرکت‌ها به شدت سقوط می‌کند.

جدول شاخص‌های روز و امتیازدهی نهایی

شاخص‌های وضعیت صنعت پتروشیمی ایران بر اساس سنجش آماری ناترازی‌ها، بازار جهانی و متغیرهای کلان داخلی در جدول زیر برآورد شده‌اند:

جمع‌بندی تحلیلی و توصیه‌های راهبردی

صنعت پتروشیمی ایران در تاریخ ۲۹ تیر ۱۴۰۵، علی‌رغم تحمل شوک‌های سنگین ناشی از جنگ‌های منطقه‌ای و توقف‌های طولانی‌مدت معاملاتی، نشانه‌های ارزشمندی از انعطاف‌پذیری و پایداری عملیاتی را به نمایش گذاشته است. راه‌اندازی مجدد واحدهای کلیدی در پردیس و پارس در کنار رکوردهای تولیدی ثبت‌شده در پتروشیمی جم، گواهی بر توان فنی بالای این صنعت در شرایط اضطراری است. با این وجود، انتقال مستقیم هزینه ناترازی‌های کلان انرژی (برق و گاز) به سودآوری شرکت‌ها، حاشیه سود خالص متانول‌سازانی همچون زاگرس را به پایین‌ترین سطح تاریخی خود سوق داده است. بقا و توسعه این صنعت راهبردی در سال‌های آینده، مستلزم خروج فوری از خام‌فروشی، حل تضادهای ساختاری در تعرفه‌های گمرکی بین‌المللی و بازنگری اساسی در نحوه تعامل دولت با پتروشیمی‌ها در زمینه تأمین انرژی و قیمت‌گذاری خوراک است.

خلاصه پارامترهای کلیدی مدیریتی

● مهم‌ترین فرصت روز: راه‌اندازی فاز دوم پتروشیمی پردیس و بازگشت به تولید ۶۰ درصدی که هم‌زمان با تثبیت قیمت جهانی اوره در محدوده ۳۴۰ تا ۳۴۶ دلار، پتانسیل جهش سودآوری فوق‌العاده‌ای را برای نیمه دوم سال ۱۴۰۵ ایجاد کرده است.

● مهم‌ترین تهدید روز: توقف ناگهانی واحدهای استایرن مونومر و اتیل‌بنزن پتروشیمی پارس به دلیل بحران تأمین بنزن از مجتمع‌های آروماتیکی همسایه، که منجر به حبس ظرفیت فرآیندی و افت شدید درآمدهای جاری شده است.

● مهم‌ترین ریسک سیاستی: فرارسیدن روز پایانی مصوبه تثبیت نرخ خوراک گاز در انتهای تیرماه ۱۴۰۵ و بلاتکلیفی شرکت‌ها در خصوص فرمول محاسباتی جدید تا پایان برنامه هفتم توسعه.

● مهم‌ترین متغیر اثرگذار فردا: افشای شیوه‌نامه جدید قیمت‌گذاری خوراک پتروشیمی‌ها و نرخ خرید فرآورده‌های پالایشگاهی بر روی سامانه کدال توسط وزارت نفت.

توصیه‌های تحلیلی برای سرمایه‌گذاران، مدیران صنعت و سیاست‌گذاران

● توصیه برای سرمایه‌گذاران: در شرایط فعلی، چینش سبد سرمایه‌گذاری باید به سمت شرکت‌های با زنجیره کامل الفینی و ظرفیت‌های توسعه پایین‌دستی (مانند پتروشیمی جم با طرح پادجم) هدایت شود. شرکت‌های تک‌محصولی وابسته به بهای تمام‌شده بالای یوتیلیتی و خوراک گاز طبیعی (مانند زاگرس) تا زمان شفافیت فرمول جدید و نهایی شدن افزایش سرمایه باید با احتیاط ارزیابی شوند.

● توصیه برای مدیران صنعت: با توجه به خسارت ۷۰۳ همتی ناشی از قطعی برق در صنایع، سرعت‌بخشی به احداث نیروگاه‌های خودتأمین، بهینه‌سازی کاتالیست‌های مصرفی جهت کاهش هدررفت انرژی و انعقاد قراردادهای تأمین خوراک میان‌مجتمعی بلندمدت و دارای جریمه نقدی، برای تداوم تولید پایدار حیاتی است.

● توصیه برای سیاست‌گذاران: دولت و وزارت نفت باید شیوه‌نامه جدید نرخ خوراک را نه به عنوان ابزاری برای جبران کسری بودجه، بلکه به عنوان محرکی برای جذب سرمایه‌گذاری در زنجیره ارزش تدوین کنند. همچنین ممانعت از صادرات برق در زمان اوج مصرف تابستان و اولویت‌بخشی به تأمین گاز پتروشیمی‌ها، پیش‌شرط تثبیت درآمدهای ارزی و صیانت از بازار سرمایه کشور است.

برچسب ها: گاز برق

گزارش خطا

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما