گروه اقتصادی،یادداشتی از مهدی افراز به بررسی و مقایسه دو مقطع تاریخی ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ و ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ پرداخته است؛ دو رویدادی که هر دو با تصمیماتی سرنوشتساز در راستای استقلال ایران، بهویژه در حوزه انرژی، همراه بودهاند.
به گزارش بولتن نیوز،به اعتقاد نویسنده، با وجود شباهتهای این دو مقطع، رخداد ۲۸ اسفند از جهات مختلفی اهمیت و ابعاد گستردهتری دارد. نخست آنکه این رویداد در بستری شکل گرفت که پیش از آن، یک پروژه کودتا با حضور گسترده مردم در خیابانها ناکام مانده بود و همین پشتوانه اجتماعی، زمینهساز اقدام راهبردی بعدی شد. در مقابل، ملیشدن نفت در سال ۱۳۲۹ بدون چنین سرمایه اجتماعی گستردهای آغاز شد و در نهایت با کودتای ۲۸ مرداد متوقف گردید.
در بعد دوم، نویسنده به تفاوت سطح تقابل اشاره میکند؛ بهگونهای که در ملیشدن نفت، مقابله با ساختارهای داخلی قدرت صورت گرفت، اما در رخداد ۲۸ اسفند، رویارویی با قدرتهای جهانی و منطقهای شکل گرفت و ایران توانست برای حفظ منافع خود، تضمینهای عملی دریافت کند.
سومین تفاوت به شرایط تحریمی بازمیگردد. در جریان ملیشدن نفت، تحریمهای گسترده پس از اقدام ایران اعمال شد، در حالی که در ۲۸ اسفند، تصمیمگیری با آگاهی کامل از وجود تحریمهای طولانیمدت و پیامدهای آن انجام گرفت.
در نهایت، نویسنده به نتایج بینالمللی این دو رویداد اشاره میکند. به گفته او، در جریان ملیشدن نفت، کشورهای غربی نهتنها رفتار خود را اصلاح نکردند، بلکه ایران نیز ناچار به ارائه امتیازاتی شد. اما در رخداد اخیر، بهزعم نویسنده، طرف مقابل به اشتباه خود اذعان کرده و ایران در جایگاه مطالبهگر غرامت قرار گرفته است.
این یادداشت در پایان پیشنهاد میدهد که ۲۸ اسفند بهعنوان یکی از نقاط عطف تاریخ معاصر ایران مورد توجه قرار گیرد و به نمادی از عقلانیت و استقلالطلبی در سطح نخبگان و افکار عمومی تبدیل شود.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com