وقتی نخست‌وزیر اسرائیل نسخهٔ مقابله با خشکسالی برای ایران می‌پیچد، اما کشورش در بدترین خشکسالی قرن می‌سوزد

گروه بین الملل: در روزهایی که زمین ترک‌خوردهٔ شمال و جنوب اسرائیل شاهد خشکیدن مزارع و کاهش بی‌سابقهٔ بارش است، بنیامین نتانیاهو در ویدئویی به زبان فارسی ظاهر می‌شود. او رو به مردم ایران می‌گوید: «ما در فناوری آب بهترینیم؛ اسرائیل ۹۰ درصد فاضلاب خود را بازیافت می‌کند و در نمک‌زدایی پیشتاز است.» پیام ساده است: ما بلدیم، شما بیاموزید. اما پشت این پردهٔ تبلیغاتی، واقعیت به تلخی آب شور مدیترانه است.

به گزارش بولتن نیوز ،تنها چند هفته پیش از این ویدئو، بتسلئل اسموتریچ، وزیر دارایی اسرائیل، با همکاری وزارت کشاورزی، فرمانی بی‌سابقه امضا کرد: اعلام «سال خشکسالی ۲۰۲۴». علت؟ بارش ناچیز زمستان گذشته و موج‌های گرمایی که مزارع را سوزاند و منابع آب را به حد هشدار رساند. فهرست مناطق بحران‌زده طولانی است؛ از شمال حاصلخیز تا بکا و جنوب خشک. حتی کشاورزان وعدهٔ جبران خسارت گرفتند — اما جبران برای آبی که نیست، چندان تسکینی نمی‌آورد.

نتانیاهو با افتخار از «مهارت اسرائیل در مدیریت آب» سخن می‌گوید، اما گزارش‌های رسمی داخلی تصویر دیگری دارند: رئیس سازمان آب هشدار داده «با خشکسالی‌ای مواجهیم که در صد سال اخیر مشابهش را ندیده‌ایم». این یعنی کشوری که خود با چالش تأمین آب آشامیدنی، حفظ کشاورزی و جلوگیری از فرسایش خاک دست‌وپنجه نرم می‌کند، هم‌زمان نقش منجیِ بحران آب را برای دیگران بازی می‌کند.

برای ناظر بیرونی، این وضعیت چیزی شبیه به یک آتش‌نشان بدون شلنگ است که از پشت تریبون آموزش خاموش کردن آتش می‌دهد. فناوری‌های نمک‌زدایی و بازیافت فاضلاب اسرائیل واقعی‌اند و حتی چشمگیر — اما این فناوری‌ها هنوز نتوانسته‌اند جلوی زانو زدن کشور در برابر تغییرات اقلیمی را بگیرند. پس وقتی نتانیاهو نسخهٔ «نجات آب» برای ایران می‌پیچد، مخاطب آگاه به سختی می‌تواند این صحنه را بدون طعم تلخ تناقض ببیند.

در اسرائیل، این تضاد کمتر از بیرون به چشم نمی‌آید. رسانه‌های عبری به‌روشنی درباره بحران هشدار داده‌اند، و فرمان خشکسالی به کشاورزان فهمانده که اوضاع وخیم‌تر از آن است که در پیام‌های تبلیغاتی نخست‌وزیر به نظر می‌رسد. در واقع، هر جمله از توصیه‌های نتانیاهو برای ایران، برای خود اسرائیل نیز مصداق دارد — شاید حتی بیشتر.

ایران و اسرائیل هر دو قربانی تغییرات اقلیمی‌اند. تفاوت در اینجاست که یکی از آنها سعی می‌کند با مانور تبلیغاتی، تصویر «نجات‌دهنده» بسازد، در حالی که خود در خط مقدم بحران ایستاده است. برای مردم ایران، پیام نتانیاهو بیش از آنکه الهام‌بخش باشد، یادآور این واقعیت است که حتی «بهترین‌ها» هم وقتی پای طبیعت به میان می‌آید، در برابر خشکسالی زانو می‌زنند.