جناب رییس جمهور! درس عبرت بگیریم،‌ ماجرای زنگزور به این سادگی‌ها نیست

گروه بین الملل: ماجرای کریدور زنگزور و توافقی که میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان به میزبانی واشنگتن با نظارت و مدیریت «دونالد ترامپ» رییس جمهور ایالات متحده آمریکا و نام گذاری این کریدور به نام«مسیر ترامپ» و اجاره و واگذاری ۹۹ ساله آن به آمریکا، یک فاجعه تمام معنا در ابعاد امنیتی، ژئوپلیتیکی، تجاری - ترانزیتی برای ایران می باشد که حاصل فعال بودن طرف مقابل و انفعال دستگاه دولتی و مسئولان ذیربط ایران در این باره می باشد.

به گزارش بولتن نیوز،واقعیت امر این است که کریدور زنگزور تنها یک کریدور یا دالان نیست بلکه ماهیت و اهمیت آن برای ایران ورای یک مسیر یا دالان بود؛ از این رو از بین رفتن این ظرفیت به معنای تحمیل تهدیدهایی ست که در حوزه های مختلف بر ایران وارد شده است.

در حقیقت آنچه یک شبه از دسترس ایران خارج شد عمدتا محصول جریانی ست که در طول چند سال اخیر سعی در بی اهمیت سازی این موضوع داشت. موضوعی که ما در پایگاه بولتن نیوز به مانند هر ایرانی وطن پرستی طی سال های گذشته بارها و بارها آن را فریاد زدیم و گاها نیز با برچسب هایی ... مواجه شدیم.

مسئله بی اهمیت سازی دیروز، امروز در قالب راهبرد بی تفاوت سازی راهبردی نسبت به این منطقه و رویداد مذکور دنبال می شود و تلاش می گردد به عنوان یک رهیافت حاکمیتی نیز دنبال شود. بطوریکه فریبی که از بطن این رویکرد دنبال می گردد متوجه منافع - مصالح و امنیت ملی می باشد.

به واقع آنچه در این باره رخ داده و رییس جمهور ایران آن را کم اهمیت می داند یک بن بست ژئوپلیتیکی و ژئواستراتژیکی ست که اگر درک درستی از معمای امنیتی وجود داشت باید بجای این سخنان سخیف خون می گریست چونکه توازن ژئوپلیتیک ایران بر هم خورده است؛ بنحویکه تهدیدهای این اتفاق تنها به عدم دسترسی ایران به قفقاز جنوبی، آسیای مرکزی، محدودیت های اقتصادی و ... نیست بلکه یکی از پیامدهای مهم این اتفاق از بین رفتن هرگونه مرز و اتصال زمینی با ارمنستان و تحقق دالان ترکی یا تورانی از یکسو(حذف ایران از مسیر ترانزیتی) و کشیده شدن پای آمریکا و ناتو به بیخ گوش ایران، در مرزهای همجوار است.

خلاصه کلام اینکه از دست رفتن دالان زنگزور و حضور رسمی آمریکا در جوار مرزهای ایران، دنباله و مکمل تکمیلی پروژه فشار حداکثری خواهد بود که در شکل و شمایل تازه ای بازنمایی و رونمایی شده است. با این حال تنها آموزه این اتفاق ناگوار برای متولیان اگر گوش شنوایی داشته باشند این می تواند باشد که به وقایع و رویدادها (پیش و پس از  وقوع رخداد)نگاه واقع بینانه ملی داشته باشند‌ نه نگاه سطحی کودکانه.