گروه بین الملل: تاریخ ایران زمین گویای همه چیز است. سرزمین های از دست رفته از جغرافیای سرزمینی و حذف از آنها از نقشه تاریخی ایران بزرگ به سلسله عوامل متعددی مربوط می باشد که یکی از مهمترین این متغیرها نفوذ استعمارگران در دوران فرتوت قدرت مرکزی و ضعفی می باشد که از ناحیه مذکور بر ایران تحمیل شد.
به گزارش بولتن نیوز، از ایران در عصر قاجار متاثر از وضعیت جنگ با روسیه تزاری و تحمیل قرار دادهای گلستان و ترکمنچای و شکل گیری مولفه هایی در بستر رقابت دو قدرت استعماری آن زمان یعنی روس تزاری و انگلستان بود. به بیان جامع تر با وجود ضعف دولت مرکزی در ایران عصر قاجار و نفوذ این دو کشور زمینه جدایی بخش هایی از ایران بزرگ رقم خورد. نمونه مصداق این تحمیلات استعماری در قراردادهای گلستان و ترکمنچای روی داد. قراردادهایی که علیرغم گذشت زمان آنها می تواند از سوی ایران به یک دعوای حقوقی -سرزمینی بدل گردد. در حقیقت دلایل تاریخی محکم برای مالکیت ایران بر کل قفقاز جنوبی با تاکید بر اصل بازگشت سرزمینی می تواند چالشی بزرگ برای زیاده خواهی و ادعاهای بی پایه و اساس و توهم تاریخی خودساخته بادکوبه ای ها باشد.
بنحویکه در بستر این اصل تاریخی نه تنها باکو بلکه تمامیت قفقاز جنوبی باید به دامان و مام مادری وطن تاریخی خود یعنی ایران باز گردد.
قابل ذکر است که اگر باکو با اصل تاریخ و قائم به آن ادعاهایی را مطرح می کند باید به آنها این نکته را یادآور شد که با همان اصل تاریخ و بر مبنای گواه بر آن باید به خاک ایران پیوست و ضمیمه یابند.
خلاصه کلام اینکه مالکیت تاریخی ایران بر تمام سرزمین های قفقاز جنوبی اصلی حقیقی و غیرقابل کتمان می باشد و این موضوعی ست که باید به انحأ مختلف در بخش های سیاسی، فرهنگی، رسانه ای با عنایت بر واقعیات تاریخی بازخوانی و بازتولید گردد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com