کد خبر: ۸۰۳۸۰۹
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار: ۰۴ آذر ۱۴۰۱ - ۱۱:۲۲
هر تمنایی برای وتو بی هزینه نخواهد بود
کمیسیون اعضای خود را از میان اپوزیسیون ایرانی و کارشناسان خارجی انتخاب و گزارش خود را با استناد به منابع خارجی از جمله گزارش اخیر CNN در مورد استفاده ادعایی از تجاوز جنسی برای ارعاب و سرکوب معترضین تنظیم و منتشر خواهد شد.

گروه بین الملل- محسن عبداللهی: بدون تردید از حقوق بشر و سازکارهای آن استفاده دوگانه یا سوء می‌شود اما چرا دولت ایران خود را موضوع چنین استفاده‌هایی قرار می‌دهد؟!
به گزارش بولتن نیوز ، از روز درگذشت #مهسا_امینی و پس از آن بارها گفته شد که بررسی چنین حوادث نیازمند تشکیل یک کمیسیون حقیقت‌یاب مستقل از دولت است اما گوشی بدهکار نبود.

حالا با این قطعنامه هرچند شکننده شورای حقوق بشر و تصمیم به تشکیل یک کمیسیون حقیقت‌یاب بین‌المللی ایران۳ راهکار پیش رو دارد: تشکیل یک کمیسیون مستقل داخلی و انتشار عمومی یافته‌های آن؛ همکاری با کمیسیون بین‌المللی؛ و عدم شناسایی و همکاری با آن. لازم به ذکر است که در صورت اخیر...

کمیسیون اعضای خود را از میان اپوزیسیون ایرانی و کارشناسان خارجی انتخاب و گزارش خود را با استناد به منابع خارجی از جمله گزارش اخیر CNN در مورد استفاده ادعایی از تجاوز جنسی برای ارعاب و سرکوب معترضین تنظیم و منتشر خواهد شد.

در اینصورت اگر در گزارش یک ارگان بین‌المللی حکومت ایران به ارتکاب جنایت علیه بشریت متهم شود -که با توجه به گزارش‌های منابع غربی محتمل است- دو پرونده جدید و خطرناکی علیه حاکمیت ایران گشوده خواهد شد که حتی می‌تواند بهانه دخالت نظامی خارجی را نیز فراهم کند.

ارجاع پرونده بررسی ارتکاب جنایات احتمالی به دیوان ب کیفری و توسل به دکترین حمایت برای مداخله نظامی. البته هر ۲ نیازمند تصمیم شورای امنیت متحد است. در پرونده اول ممکن است رسیدگی به پرونده برخی از مقامات ایران به دیوان ارجاع شود اما در پرونده دوم پای سرزمین ایران درمیان است.

فراموش نکنیم گزینه مداخله نظامی علیه سرهنگ قذافی در قالب دکترین مسئولیتِ حمایت، پس از احراز اولیه ارتکاب جنایت علیه بشریت توسط شورای امنیت پس کشتن ۴۰۰ نفر از معترضان در ۱ هفته رقم خورد. این دکترین با ارتکاب ۴ جنایت نسل‌زدایی، جنگی، پاکسازی قومی و جنایت علیه بشریت فعال می‌شود.

لبته فاز مداخله نظامی دکترین مسئولیت حمایت نیازمند قطعنامه شورای امنیت است. در قضیه لیبی چهره قذافی بقدری در جامعه بین‌المللی مخدوش بود که هیچ عضوی تمایلی به توسل به حق وتو نداشت. لذا مداخله انجام و پس سقوط ذلت‌بار قذافی لیبی نیز تا به امروز روی آرامش ندید.

بدیهی است مقامات ایرانی همواره روی وتوی روسیه و چین حساب باز می‌کنند که البته محتمل است. با اینحال دو نکته را نباید از نظر دور داشت: اول اینکه قضیه کوزوو نشان داد که غربی‌ها ممکن است با دور زدن شورا دست به مداخله نظامی یکجانبه بزنند.

نکته دوم اینکه هر تمنایی برای وتو بی‌هزینه نخواهد بود و ایران را تبدیل به برگ بازی برای قدرتهای صاحب وتو خواهد کرد که سابقه خوبی در پرونده اتمی ندارند.
حکومت ایران برای خروج از این بحران نیازمند شناسایی بحران و پذیرش خواست‌های مردم و البته تشکیل کمیسیون حقیقت‌یاب مستقل است.

 

برچسب ها: سازمان ملل ایران

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما
* نظر :