چگونه رهبری متهم وضع موجود شده است؟!

گروه سیاسی - حجت‌الاسلام محسن قنبریان طی یادداشتی نوشت: درباره وضعیت موجود اداره کشور و مشکلات مردم، طیفی می پرسند: اگر رهبری بی تقصیر است؛ چرا مداخله نمی کند؟!اینها "مداخله مستقیم" در گرانی و بازار ارز و سکه را می خواهند!طیفی هم از دخالت رهبری در راهبرد کلان دولت برای مذاکره و صلح با آمریکا شکایت دارند!اینها همین مداخله را "عامل غیرمستقیم" گرانی و قیمت ارز و سکه القاء می کنند!(نمونه: توئیت تاجزاده)

برآیند هردو توجه اتهام به رهبری است!

به گزارش بولتن نیوز، دخالت غیر مستقیم‌‌ رهبری، با نگه داشتن خطوط قرمزِ مذاکره + ۷سال فراخواندن دولت به تکیه بر توان داخلی برای حل مشکلات -وقتی دولت، اراده ای جز مذاکره دوباره ندارد- گرچه اصولی از انقلاب را حفظ می کند؛ اما تاکنون بر حل مشکلات مردم مؤثر نبوده است!

دخالت مستقیمِ مؤثر ایشان، در معیشت و گرانی بازار؛ با "دخالت موردی" نتیجه نمی دهد. عملا "دخالت گسترده ای" در امور اجرایی کشور را لازم دارد.

قانون اساسی این دخالت موثر را بدین گونه می پذیرد که: زمینه انتخابات زودرس فراهم شود. یعنی آقای روحانی یا استعفاء دهد یا مجلس او را با استیضاح برکنار کند.

اما تاکید رهبر انقلاب بر کارکردن دولت تا روز آخر و همچنین تلقی شایع شده از مخالفت ایشان با استیضاحِ رئیس جمهور، ایشان را در آن موضع اتهام نگه داشته است!

به نظر می رسد:

پیشنهاد استعفاء رئیس جمهور از سوی حامیانش، نه به قصد جدی بلکه با درک این وضعیت و برای تنگ تر کردن عرصه بر رهبری طرح میشود!

طرح استیضاح از سوی رقبا نیز نتوانسته باعنوان گزینه نجات، افکار عمومی ملت و حتی مجلس را با خود همراه کند!

با توجه به سابقه استیضاح وزراء؛ ای بسا انجام استیضاح روحانی به رأی اعتمادش بیانجامد! که موجب ارتقاء جایگاه او و پیشبرد بیشتر پروژه اش می شود. چنانچه رشد رأی اش در ۹۶ نسبت به ۹۲ چنین چیزی برایش به ارمغان آورد.

از اینرو پیش از پرسشِ نظر رهبری درباره استیضاح و حواشی اش، باید پرسید: کدام استیضاح؟!!

استیضاحی که بعنوان گزینه نجات، خواست عمومی مردم و مجلس شده است؟!

یا استیضاحی که بین عده ای محدود، رجز شده اما با گذشت دو سال حتی نظر واحد اصولگرایان و همه طیف رادیکالش هم نشده است؟!

پس نتیجه اش معلوم است: رای اعتماد روحانی و ترکتازی بیشتر او!

تشتت در جریان اصولگرایی، فقدان لیدر قوی، اداره امور بر اساس تحلیل های موضعی بجای قواعد قانون اساسی، اتکاء بر سخنان درگوشی و منویّات خوانی از رهبری، فقدان پایگاه اجتماعی بزرگ، ناتوانی در بسیج افکار عمومی و ...؛ موجب شده این جناح سیاسی نتواند استیضاح را در وقت مناسبش، خواست عمومی ملت کند.

پس طبیعی است، رهبرانقلاب هم به چنین استیضاحی روی خوش نشان ندهد؛ مظلومیت و اتهام بر خود بپذیرد اما موجب تقویت پروژه سازش با بقاء مشکلات مردم نشود!

یاری رهبری و کمک به مردم به مردان قوی تری و جناح منسجم تری نیاز دارد.