آمریکا در محاصره کرونا

گروه بین الملل- محمدرضا اسلامی: امروز عصر رادیو ان.پی.آر مصاحبه ای داشت در مورد میلیونها نفری که این مدت، در آمریکا شغل خود را از دست داده اند. حرفهای مصاحبه شونده تکان دهنده بود. می گفت: تعداد زیادی از متقاضیان بیمه بیکاری هنوز هیچ کمک و پولی دریافت نکرده اند. بخشی از افرادی هم که مبلغ کمکی از دولت رو دریافت کرده اند بقدری این پول (در مقایسه با هزینه های جاری زندگی) برایشان اندک است که گاه می شود که چند دلاری برای خریدِ خورد و خوراک در منزل هست ولی بنزینی در باک ماشین نیست و امکانِ با ماشین تا فروشگاه رفتن نیست.

امکانِ تا فروشگاه رفتن نیست!

به گزارش بولتن نیوز، (در بخش زیادی از مناطق مسکونی در آمریکا "مغازه های کوچک" وجود ندارد و افراد باید تا فروشگاههای بزرگ مانند والمارت، تارگت و ...) بروند.

می گفت میلیونها نفری که در رستورانها و شغلهای خدماتی کار می کردند، بخشِ مهمی از زندگی شان را بر مبنایِ تیپ (انعام) تنظیم کرده بودند. (تیپ دادن در آمریکا امر متوالی است) و این مبلغِ تیپ، بخش مهمی از زندگیِ این افراد بوده. حالا چنین آدمی، چند ماه شده که نه فقط تیپ، بلکه اصلِ حقوقش پریده.

میلیونها نفر اینطور در خانه نشسته اند.
می گفت برای مشکلات و مسائل روحیِ این افراد فکری باید کرد.

افرادی که به ویروس مبتلا "نشده" اند ولی در معرضِ استرسهای شدید ذهنی قرار گرفته اند.

ظاهرا ابعادِ واقعیِ اقتصادی/انسانی این بحران هنوز هویدا نشده. این ماجرایِ کرونا تا کی ادامه خواهد یافت؟ امروز خبرگزاری ها اعلام کردند آمارِ واقعی مبتلایان به کرونا در آمریکا ممکن است تا بیست میلیون نفر  باشد.

الان سه ماه و ده روز است که هر هفته در مسیر دفتر کار با چنین خیابانها و چنین صحنه های پر سکوت و شهر برهوتی مواجهم. با وجود چنین قرنطینه ای، آمار ابتلا و مرگ و میر، اینگونه وحشتناک است. بحثِ بیست_میلیون_نفر مطرح میشه. واقعا برایم سوال هست که در کشورهایی که به شکل عادی، شهروندان در تماس با هم هستند، و هیچ تعطیلیِ جدّی ای وجود ندارد، وضعیت آمار مبتلایان چگونه است؟