به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت که در صفحه اجتماعی نگارنده نیز منتشر شده، به شرح زیر است:
در حدود دویست سال قبل ایران در صفحه شطرنج معادلات اروپاییان بین روس و انگلیس و فرانسه موقعیت ویژه‌ای یافت؛ ازیک‌طرف روس‌ها تجاوزات ارضی خود را به قفقاز و آذربایجان شروع نموده و از طرف دیگر روباه مکار انگلیسی هم از اجرای مفاد پیمان ایران و انگلیس طفره می‌رفت؛ این مسائل درست باقدرت نمایی ناپلئون بناپارت در فرانسه مصادف گردید؛ فرانسه که ازیک‌طرف درگیر جنگ با روس‌ها و از طرفی دشمن انگلیس بود برای ضربه به قلب دشمن انگلیسی که همان هندوستان بود، متوجه ایران گردید و پیمان فین کن اشتاین بین ایران و فرانسه منعقد شد.
اما علت وجودی پیمان فین کن اشتاین (سال 1807 م /۱۲۲۲ ق) این بود که فتحعلی شاه که از انگلیس سرخورده شده بود برای درخواست کمک نامه‌ای به ناپلئون بناپارت نوشت و ناپلئون هم نماینده‌ای به نام میسو ژوبر را به ایران اعزام کرد. پس از باز شدن باب مراوده بین دو کشور و اعزام چند نماینده از سوی فرانسه، به دستور فتحعلی شاه نماینده ایران، میرزا محمدرضا قزوینی به اردوی ناپلئون اعزام شد و در فین کن اشتاین پیمان با ناپلئون منعقد نمود. مفاد این پیمان تاریخی، فهرست‌وار عبارت است:
1- ضمانت استقلال ایران ۲- بازگشت ولایت گرجستان به ایران ۳- اعزام مستشاران نظامی به ایران ۴ - تحریک افغان‌ها علیه هندوستان ۵- قطع رابطه با انگلیس ۶- کمک به بیرون کردن روس‌ها از ایران.
هدف این پیمان که ظاهراً هم جنبه ضد روسی و ضد انگلیسی توأمان داشته، اتحاد نظامی و سیاسی ایران و فرانسه بود، ولی با حیله‌گری فرانسویان صبغه ضد انگلیسی این پیمان درنهایت بیشتر بوده است؛ هدف ناپلئون از این پیمان آن بود که از سه کشور فرانسه و ایران و عثمانی اتحادیه‌ای علیه انگلیس و روس ایجاد کند؛ لذا یک هیئت فرانسوی به سرپرستی ژنرال گاردان به ایران فرستاد؛ هیئتی که خیلی زود با تغییر صفحه شطرنج فرانسه تمام قول و قرارهای آن به بادرفت، چراکه با برقراری پیمان " تیلسیت" بین روس و فرانسه همه‌چیز به ضرر ایران گردید؛ ازیک‌طرف فرانسه واسطه صلح بین روسیه و عثمانی شد و روسیه هم واسطه صلح بین فرانسه و انگلیس گردید. ژنرال گاردن فرانسوی هم هرچند اقداماتی جهت تجهیز ارتش ایران انجام داد، ولی عملاً با دفع الوقت نمودن و خام کردن رجال ایران منتظر فرصتی بود تا از ایران خارج شود و این بهانه‌جویی هم خیلی زود برایش فراهم شد و با آمدن نماینده انگلیس به ایران این کارشناس ارشد نظامی فرانسوی در حساس‌ترین موقعیت جنگی، ایران را در برابر روس‌ها تنها گذاشت.
هرچند در شکست ایران از روسیه و انعقاد پیمان ننگین گلستان، خیانت انگلیس آشکارتر است ولی زمینه این خیانت، خنجری بود که فرانسه ناپلئون بناپارتی از پشت به ایران زد. با قرارداد گلستان و ترکمانچای سرزمین‌های آباد ایران در دویست سال قبل از دستمان رفت تا تاوان ساده‌لوحی گذشتگان و عبرت‌آموزی ما باشد تا امروز دیگر به فرانسوی و انگلیسی و آلمانی جماعت و هیچ بیگانه‌ای اعتماد نکنیم.
انتهای پیام/
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com