وي در پاسخ به پرسش قاضي در مورد نحوه بيماري همسرش گفت: همسر من كارمند است. او در ماه، هشت الي نه عدد كفش خريداري ميكند؛ آن هم از نوع كفشهاي گران قيمت. به طوري كه يكي از اتاقهاي منزل ما به كفشهاي همسرم اختصاص دارد.
اين مرد جوان ادامه داد: هرگاه ما براي تفريح بيرون ميرويم، همسرم اگر كفشي را درحين راه ببيند، بيتوجه به قيمتش آن را خريداري ميكند و اصلاً برايش مهم نيست كه روز گذشته هم چند جفت كفش خريداري كرده است. اين رفتارهاي او در اين دو سال من را ديوانه كرده است و حاضر نيست اين اخلاقش را كنار بگذارد.
زن نيز كه در دادگاه حضور داشت به رئيس دادگاه گفت: من از دوران نوجواني به خريداري كفش علاقه بسيار داشتم و به نظر من اين علاقه يك بيماري تلقي نميشود. همسر من در اين زمينه بيش از حد حساس شده و خواهان طلاق است. من، همسرم و زندگيمان را دوست دارم و نميخواهم به دليل حساسيت بيمورد زندگيمان از هم بپاشد.
وي گفت: من بيمار نيستم و تحت هيچ شرايطي حاضر نيستم به پزشك مراجعه كنم. اين همسرم است كه بيمار است. كفش خريدن من از سر علاقه چگونه ميتواند به زندگيمان آسيب برساند كه او اينگونه مسئله را بزرگ كرده است؟
مرد جوان بار ديگر اظهار كرد: همسرم با خرج كردن پس اندازهايمان به راحتي به زندگيمان ضربه زده است اما خود منكراين قضيه است و نميخواهد اين مسئله را باور كند. من ديگر حاضر نيستم با چنين كسي زندگي كنم.
قاضي دادگاه بعد از شنيدن اظهارات زوج جوان با متقاعد كردن خانم براي مراجعه به روانپزشك، حكم طلاق را صادر نكرد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com