به گزارش بولتن نیوز، در این یادداشت که توسط چارلز رابرتسون، مدیراقتصاددان جهانی رنسانس کپیتال نوشته شده و به بررسی چشماندازهای اقتصاد ایران ظرف یک دهه آینده با توافق یا بدون توافق هسته ای پرداخته، آمده است: از نظر ما ایران بزرگترین و مهمترین اقتصاد دنیاست که همچنان به روی سرمایهگذاری موسسهای بسته مانده است و با جمعیت 78 میلیون تحصیلکرده با ترکیه 77 میلیون نفری رقابت دارد و ارزش تولید ناخالص داخلی آن بزرگتر از امارات و دستمزدهای آن رقابتیتر از کشورهایی مانند ویتنام است؛ همچنین 9 درصد از ذخایر نفتی جهان (157 میلیارد بشکه) را در اختیار دارد که نزدیک به سهم 10 درصدی کانادا است. بر اساس تحقیقات رنسانس کپیتال، سرمایه بازار 95 میلیارد دلاری بازار بورس ایران بزرگتر از پنج بازار نوظهور MSCI است. همچنین با حدود 100 میلیون دلار گردش مالی روزانه و عدم وجود محدودیتهای ایرانی برای حضور خارجی، انتظار میرود شاهد ورود قابل توجه سرمایه تا سال 2016 باشیم. رنسانس کپیتال پیش بینی میکند ظرف یک سال از پایان تحریمها، یک میلیارد دلار سرمایه وارد بازار سهام ایران شود و سایرین سهام شرکتهایی مانند MTN یا سهام شرکتهای ترکیه ای را که در ایران فعالیت دارند خریداری خواهند کرد. چارلز رابرتسون در این یادداشت متذکر شده است: وزیر خارجه آمریکا انتظار دارد تحریمها ظرف شش تا 12 ماه پس از توافق برداشته شوند اما کپیتال رنسانس پیش بینی میکند اصلاحاتی که در ایران انجام میگیرد، این چارچوب زمانی را حداقل خواهد کرد یعنی ایران میتواند تا سال 2016 به روی سرمایه گذاران گشوده شود. انتظار میرود سرمایه گذاران پیش از مدت مذکور به بررسی فرصتهای موجود بپردازند و سهام ارزشمند در این بازار را خریداری کنند. بر پایه این تحقیقات، تولید نفت ایران در سال 2016 به میزان 750 هزار بشکه در روز بهبود خواهد یافت و به 4.4 میلیون بشکه در روز می رسد و به همراه 19 میلیون بشکه نفتی که ایران ذخیره دارد، صادرات ایران از 1.6 میلیون بشکه در روز در سال 2014 به 2.4 میلیون بشکه در روز در سال 2016 افزایش پیدا می کند و در نتیجه سهم اتحادیه اروپا از صادرات ایران از دو درصد در سال 2014 به 17 درصدی که در سال 2011 پیش از تحریمهای نفتی وجود داشت، بهبود پیدا میکند. رنسانس کپیتال پیشبینی میکند گشایش بازار ایران در چهار مرحله صورت خواهد گرفت: در فاز اول بازار این کشور تا سال 2016 شاهد ورود سرمایهگذاران کوچک و سرمایهگذاران بازارهای نوظهور خواهد بود که برای کشف فرصت چشمگیر وارد میشوند و در فاز دوم که در فاصله سال 2017 تا 2018 خواهد بود، همچنان علاقه بیشتری وجود خواهد داشت و سرمایه گذاران احتمالا دشواریهای پنهان سرمایه گذاری در این کشور را ارزیابی میکنند. فاز سوم که تا سال 2020 ادامه خواهد داشت، به واکنش ایران به توجه این سرمایه گذاران معطوف میشود. فاز چهارم که تا سال 2025 آغاز خواهد شد، واکنش مردم به سیاستهای سرمایه گذاری دولت خواهد بود. این شرکت روسی رشد اقتصادی ایران را بین سه تا هفت درصد ارزیابی میکند که رشد مذکور به سیاستهای جذب سرمایه خارجی بستگی خواهد داشت.