این روزنامه انگلیسی نوشت: «آلفر بیست و چهار سال قبل موساد را ترک کرد ولی یک خاطره برخی اوقات وی را ساعت چهار صبح از خواب بیدار می کند و آن این است که اگر موساد با کشتن (آیت الله) خمینی (ره) موافقت کرده بود، چه اتفاقی روی می داد.»
آلفر در مصاحبه ای گفت: «پاسخ دادن به این پرسش ممکن نیست. در عین حال ، مهم بودن هر رهبر بسیار کاریزماتیک دلایلی دارد بنابراین ، ناپدید شدن آن شخص ، پیامدهایی خواهد داشت.»
آلفر اخیراً در کتابی تحت عنوان «پیرامون: تلاش اسرائیل برای یافتن متحدانی در خاورمیانه» به تفصیل درمورد تلاش برای ترور (آیت الله) خمینی توضیح داده است.
پاسخ شافریر منفی بود. شافریر گفت: «اگر (آیت الله) خمینی به ایران باز گردد، ارتش و پلیس امنیتی شاه یعنی ساواک به مسئله وی رسیدگی می کنند.»
در آن دیدار آلفر نفس عمیقی کشیده و گفته بود: «ما از موضع (آیت الله) خمینی و بخت وی برای موفقیت به اندازه کافی اطلاع نداریم که بتوانیم خطر کشتن وی را توجیه کنیم.»
دست کم گرفتن (آیت الله) خمینی فقط قصوری از طرف موساد نبود بلکه آمریکا، انگلیس و خود ساواک نیز در این باره مقصر بودند. از آلفر پرسیده شد اگر وی در آن زمان از آنچه در حال حاضر می داند اطلاع داشت، چه توصیه ای می کرد که وی پاسخ داد: «اگر این مکالمه چند ماه بعد بود، من می گفتم این کار ارزش خطر کردن را دارد. من ادعا نمی کنم اگر من نظری مخالف پیشنهاد می کردم ، رئیس موساد تصمیمی متفاوت از آنچه من می گرفتم اتخاذ می کرد. اما این حادثه ای است که در ذهن من باقی مانده است.»
انقلابیون که قدرت را در دست گرفته بودند، به سرعت نیت خود را نشان دادند.آلفر گفت:« ما دیدیم که انقلابیون چگونه با بقیه مخالفان برخورد کردند و شاهد همه اعدامها بودیم و به قصد آنها پی بردیم. آنها از اذعان به برنامه های خود برای صدور انقلاب ترسی نداشتند. بختیار ظاهرا همه این مسائل را درک کرده بود اما ما بختیار و قطعا روحانیان را نمی شناختیم. ما درک درستی از اوضاع نداشتیم.»
آلفر توضیح داد: «موساد زیر نظر نخست وزیر قرار دارد و هیچ اشکالی در این باره وجود ندارد که بن گوریون نخست وزیر وقت اسرائیل این کار را به موساد محول کرد. بن گورین وزارت امور خارجه را دور نزد. روابط پنهانی وجود داشت و این کار موساد است که به نخست وزیر گزارش دهد.»
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com