ضرورتِ حفظ نمادهای«تقابل» و «بی‌اعتمادی» به آمریکا

نماد اول نماد استکبارستیزی و تقابل با آمریکا بعنوان اصل اساسی ماست

این نماد به هیچ وجه در هیچ دورانی حتی با تغییر دولت ها نباید تغییر یابد و تغییر نیافته است و اگر مسئولی در دورانی دچار وادادگی شده از جانب ملّت، مهر باطل بر پیشانی او زده شد.

ما نباید و حق نداریم باور استکبار ستیزان جهان درباره ي خودمان را خراب کنیم. باور آزادی خواهان جهان آن است که ما با آمریکا در جنگیم و آن ها به همین امید و با الگو پذیری از ما در حال مقاومت هستند. اگر خدای نکرده مقاومت یمن و عراق و سوریه و لبنان و حتی مخالفان آمریکا در آمریکای لاتین از ما حرکتی مشاهده کنند و از ما دلسرد شده و پشت خود را خالی ببینند آنوقت نه با 6000 سانتریفیوژ که با داشتن6000 بمب هسته ای نیز به قدرت فعلی که قدرتی معنوی و روحی و بین المللی است نخواهیم رسید.

شاید شما نیز مانند نویسنده در مناظره هایی که در شبکه های برون مرزی مانند العالم پخش می شود مشاهده کرده اید که مدعوین عرب منطقه نسبت به ما طعنه های نابجایی می زنند و وقتی از آن ها درباره ي روابطشان با آمریکا انتقاد می کنیم می گویند شما نیز به دنبال ترمیم روابط خود با آمریکا هستید و در مذاکرات هسته ای تمام حرکات شما را تحت نظر داریم؛ اگر آمریکا بد است پس این خنده ها و نرمش ها چیست!؟

خب این سخنان کنایه آمیز آنقدر بی ارزش هستند که پاسخ به آن ها فقط اتلاف وقت است و آن ها خود می دانند که موضع ما در رابطه با آمریکا چیست و نرمش و خنده های ما نوعی روش و تاکتیک است اما به نظر می رسد می توان راه همین مقدار از طعنه ها را نیز بست تا با هوچی گری به متّحدان ما، القای نادرست نشود و آن ها را نسبت به حقیقت مواضع ما، بدبین نکنند. کم و کیف این کار با وزارت امور خارجه است و ما انتظار داریم که هوشمندانه راه این دروغگویی ها و طعنه ها را ببندند.

شما نگاه کنید که مقام معظم رهبری چگونه حافظ این نماد است. ایشان در طول مذاکرات در سخنرانی های مختلف سخنانی در لزوم جدیت با آمریکا و تاکید بر دشمنی با آمریکا می فرمايد و چندین بار تاکید می نمایند که ما در غیر از مسئله ي هسته ای هیچ صحبتی با آمریکا نداریم چون کاملا مقابل هم هستیم و حتی ایشان در ظاهر صورت مبارک خود، این نماد و جدیت را نشان می دهد تا مبادا کسی خیال خامی کند.

نماد دوم حفظ نماد بی اعتمادی به آمریکا است

بي اعتمادي به آمريكا را مسؤلین باید مرتّب به مردم داخل و جهان القا کنند و هیچوقت از خوش بینی به آمریکا و حتی آژانس انرژی اتمی سخنی نگویند. نه تنها نباید روحیه ي مردم درباره ي بی اعتمادی به آمریکا تغییر یابد بلکه باید تقویت شود تا مردم همیشه پشتوانه ي خود را کار و تلاش داخلی و مقاومت جهادی بدانند و این به نفع کشور و متحدان ماست.

واقعا جای سوال است که چرا طرف آمریکایی و غربی که خطایی از ما ندیده و گاهی به عدم انحراف ما اعتراف کرده و تحت نظارت دوستان آن ها هستیم از بی اعتمادی به ما سخن بگوید و مرتّب در طول مذاکرات تحریم جدید وضع کرده و تهدید به گزینه های روی میز کند اما عدّه ای یادشان برود و از لزوم پذیرش سخن و حکمیت آژانس بد طینت بگویند و خباثت آژانس یادشان برود و گمان کنند آژانس، غیر آمریکایی است.

به این عدّه باید گفت که آقایان! حتی اگر ما ناچار باشیم با آمریکا و آژانس همکاری کنیم و حکمیت کمیته و آژانس و نهاد پیشنهادی آن ها را بپذیریم باز هم در ظاهر، اعتماد را بروز ندهیم و مانند آن ها مرتّب حریف را غیرقابل اعتماد جلوه دهیم. جالب اینکه این نماد نیز در طول مذاکرات از جانب مقام معظم رهبری حفظ شده و ایشان مرتّب از عدم خوش بینی و بی اعتمادی نسبت به آمریکا میگویند.

خلاصه اینکه چیزی بعنوان مصرف داخلی وجود ندارد نه برای آن ها و نه برای ما. هر دو طرف متّحدانی منطقه ای و فرا منطقه ای داریم. آنها با ارائه ي سخنانی توهین و تهدیدآمیز و فکت شیتی متفاوت نسبت به ایران می خواهند متّحدان خود را قانع کنند که ما بر سر آرمان ها و اصول خود در دشمنی با ایران هستیم. ما نیز باید متّحدانمان را قانع و توجیه کنیم که موضع ما ثابت است و حرکتی از ما سر نزند که اذهان متّحدانمان نسبت به ما تغییر و دل دردمندان عالم از ما سرد شود و حرکتی از ما سر نزند که طعنه ای از جنس آنچه در ابتدای مطلب عرض شد به ما حواله کنند. اگرچه این طعنه ها به معنی درستی سخن آن ها نیست و ما طبق اعتماد به مسؤلین خود قضاوت می کنیم اما ارجح آن است که راه هرگونه شائبه ای را ببندیم تا دل خانواده ی شهیدی و یا رزمنده ای خارجی در آن دور دست ها که تصویر مردان خمین و خامنه را در سنگر گذاشته سرد نشود.

حرف آخر مثالی طلبگی است. دستور اخلاقی به ما چنین بوده و هست که اگر شخصیت ما در نگاه یک شخصی چنین باشد که انسان خوبی هستیم نباید نگاهش را خراب کنیم. اگر او ما را نماز شب خوان بداند و شبی با ما باشد باید نماز شب بخوانیم تا بنای او را خراب نکنیم یا کسی را با کارهای مثبت مان دنبال خود نکشانیم یا اگر کشاندیم او را نیمه ي راه رها نکنیم.