سخنان مهمی که برای امروز نیز زنده و راهگشاست
«علی‌أیّ‌حال، این مشکلات هست، که باید ان‌شاءالله همّت شود و دعا کنیم که برطرف گردد. لکن من مجموعاً، همین‌طور که الان عرض کردم، در نگاه کلّی، اوضاع را رو به راه می‌بینم. اوضاع را به طرف مقصود و در حال حرکت می‌بینم. حالا حرکت، یک وقت، روان است، یک وقت کند است. کندیها و مشکلاتی دارد. درست عکس آن چیزی که دستگاههای خبرساز دنیا مطرح می‌کنند...
به گزارش بولتن نیوز، همه‌ی اینها متوجّه به یک هدفند، و آن اینکه بگویند: «اقتصاد جمهوری اسلامی، به بن‌بست رسیده است.» و چون هیچ جامعه و دولتی، بدون یک اقتصاد جواب‌دهنده نمی‌تواند ادامه‌ی حیات دهد، پس حیاتش تمام شده و متوقّف شده است. می‌خواهند این را القا کنند. می‌دانید که القای وضع بد اقتصادی، یکی از عوامل وضع بد اقتصادی است. یعنی چون اقتصاد با نیروی انسانی انجام می‌گیرد، اقتصاد به وسیله اراده‌ها و فکرها و انسانهاست و انسان هم متّکی به امید و همّت و آینده‌نگری است. وقتی که عوامل انسانی، که در جامعه بی‌شمارند و همه هم در شکل‌دادن به اقتصاد، مؤثرند، نومید شدند، وقتی بدبین شدند، طوری عمل خواهند کرد که در نابودکردن اقتصاد کشور، مؤثر است. الان این کار را می‌کنند. متأسّفانه در بخشهایی هم موفّق می‌شوند. در جامعه‌ی ما کسانی هستند درست عکس شما... انقلاب که شد، از جاپای جمهوری اسلامی استفاده کردند و خودشان را در مسائل مادّی غرق کردند. اینجا را یک نقطه‌ی عزیمت نو و سکوی پرشی برای افتادن در مال و ثروت و پول و تکاثر قرار دادند. این عوامل، عواملی فاسدند. عوامل واقعاً بدی هستند که همّتشان دنیاست، غیر از آنهایی که خودشان به طور طبع، همین‌طور هستند (مثل بعضی از این تجّار و پول‌پرستان جامعه، که همیشه بوده‌اند). اینها هم از این‌گونه خبرها استقبال می‌کنند و به آنها ترتیب اثر می‌دهند و اوضاع را بدتر می‌کنند.
الان به نظر من، این وضع بانک و وضع ارز، یک وضع مصنوعی است. یک وضع طبیعی نیست. به طور طبیعی که این همه تقاضای ارز وجود ندارد! پیداست که عدّه‌ای سازماندهی می‌کنند، افرادی را حسّاس می‌کنند. آن وقت نقلش هم، کار را خرابتر می‌کند. خبرش هم بدتر می‌کند. همین قدر که خبر داده می‌شود در فلان جا، مثلاً برای خرید ارز، در بانک این‌طور دارد عمل می‌شود، خود این خبر، اوضاع را متشنّج می‌کند و روی همان دایره اثر می‌گذارد. دایره‌ای وجود دارد و سیکل غلطی، که همین‌طور می‌چرخد و عوامل روی یکدیگر - متأسّفانه - اثر می‌گذارند.
من، نظرم عکس این است. من می‌بینم که بحمدالله، جریان، در کلیت خود، صحیح حرکت می‌کند. البته، امتناع هست، لجبازی هست، لگدزدن هست، بداندیشی و دشمنی هست، کج‌اندیشی و نفهمی هم هست. جهالتهای خودیها و دوستان، البته، مقداری کارها را مشکل می‌کند، اما روند کلّی، بحمدالله خوب است.
بنده هم به فضل الهی، به شدّت به آینده امیدوارم، و می‌بینم که ان‌شاءالله و به لطف خدا، وضع بهتر از این خواهد شد و گره‌های اقتصادی و فرهنگی، باز خواهد شد. همین التهاب و جوش و خروشی که در بعضی افراد می‌بینید که گاهی به شکل ناراحتی و گاهی به شکل اعتراض است، همه اینها، همان نشانه‌های این است که حسّاسیتی وجود دارد که ان‌شاءالله به فضل پروردگار، آثار و نتایج خوبی خواهد داشت. بعد هم ان‌شاءالله، خدا با ماست. واقعاً این طوری است: «وَ لَینصُرَنَّ اللهُ مَن ینصُرُه» ما خدا را نصرت می‌کنیم. روی این منشی که الان مسؤولین و اکثریت این مردم مؤمن دارند - بدها را کار نداریم - غیر از نصرت خدا، چیز دیگری نیست. خدای متعال هم وعده کرده و ما هم وعده الهی را باور داریم که «وَ لَینْصُرَنَّ الله مَنْ ینْصُرُه». حتماً خدای متعال نصرت می‌کند کسی که او را نصرت کند. ملّت ما خدا را نصرت می‌کند، خدا هم او را نصرت خواهد کرد. انسان، نشانه‌های این نصرت الهی را می‌بیند: گاهی کارهای ما در جاهایی به شکل معجزه‌آسایی درست می‌شود. هر چه هم فکر می‌کنیم، نمی‌فهمیم این کار را که کرد؟ مردم خیال می‌کنند که ما کردیم... لکن خود ما می‌دانیم که آن کار را ما نکرده‌ایم. خود ما هم نمی‌دانیم کی کرده است؟ این پیداست که لطف الهی است که کارها را جور و درست می‌کند. امیدواریم که ان‌شاءالله همین‌طور هم باشد و همواره باقی بماند.»
جواب:
(بیانات در دیدار معتمدین بازار و «هیأت مؤتلفه اسلامی»، 1372/9/3)