ببريد، وگرنه برويد!

تيم ملي فوتبال ايران از دو بازي كه در مرحله نهايي رقابت‌هاي مقدماتي جام جهاني پشت سر گذاشته، چهار امتياز به دست آورده و در رده دوم قرار دارد، اما اين نتيجه باعث نشده تا مسوولان بالادستي راضي باشند، به شكلي كه از راهروهاي فدراسيون و حتي وزارت ورزش شنيده مي شود كه به مسوولان فدراسيون براي بازي با لبنان اولتيماتوم داده شده است تا جاييكه گفته شده ، يا بايد تيم ملي از اين بازي برنده بيرون بيايد، يا اينكه علي كفاشيان و همكارانش – كه بر خلاف ميل مديران وزارت ورزش در انتخابات 15 اسفندماه برنده شدند – بايد جاي خود را به گروه ديگر بدهند. البته مسوولان اين موضوع را تاييد نمي كنند اما مي توان از توصيه‌هايي كه به خبرنگاران براي آرام كردن فضا مي شود، يا حتي توصيه‌هايي كه كفاشيان به كروش و ملي پوشان كرده، فهميد كه اين بازي با تمام بازي‌هاي قبل فرق مي‌كند.

ايران تا به حال در هيچ بازي به لبنان نباخته و اين تيم حتي موفق نشده كه يك گل هم وارد دروازه تيم ملي فوتبال ايران كند، بنابراين مي‌توان اينطور نتيجه گرفت كه قاعدتا اين ديدار نبايد دشواري هاي زيادي براي تيم ملي داشته باشد، اما شرايط طوري پيشرفته كه مي‌بينيم چنين توصيه هايي مي شود. البته از نگاه كارشناسي اگر تيم ملي نتواند در اين بازي نتيجه بگيرد، كارش براي صعود به اما و اگر كشيده مي‌شود و گويا مسوولان نمي خواهند اين اتفاق بيفتد به خصوص با هجمه اي كه بعد از المپيك عليه فوتبال شكل گرفت. امروز فضايي به وجود آمده كه بازيكنان تيم ملي با رسانه‌ها قهر كرده‌اند و از سوي ديگر هم انتقادهاي تندي عليه تيم ملي و بازيكنان ميلياردي وجود دارد، بنابراين مي توان تا حدودي دليل اين تهديدها را فهميد؛ اگر چه شايد بخشي از اين حرف و حديث‌ها، بيشتر از اينكه نقش يك محرك را ايفا كند، بازدارنده باشد.