به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبری فارس «توانا»، اینجا آسمان آفتابیست اما باران در دلها میبارد؛ اشکها در گوشه چشم خشکیدهاند و نگاهها آرام است، مبهم و مبهوت. اینجا همه در اوج غم در تلاشند؛ خانهها ویران شدهاند و چادرهای هلالاحمر در کنار یا کمی دورتر از ساختمانهای ویران گشته، برپا شده است. کودکان کنجکاوانه به اطراف مینگرند و هنوز وحشتی تلخ در عمق نگاهشان موج میزند، وحشتی از زلزلهای دوباره. علی 14 ساله میگوید: زلزله که آمد همه ترسیدند، خانهها خراب شد و پیرزنی هم زیر آوار فوت کرد. وی ادامه میدهد: همه به هم کمک میکنند اما زلزله تمامی ندارد، انگار زمین بازیاش گرفته است. هر لحظه منتظریم دوباره زمین بلرزد. اینجا خانههای خشت و گلی، فرو ریختند و جز تلی از خاک، هیچ چیز باقی نمانده است؛ گویی در اینجا خانهای برپا نبوده است. زلزله مداوم میآید و مردم در سکوت به ویران شدن هر چه بیشتر آن بناهای باقی مانده مینگرند. یکی از مردم زلزله زده روستای اورنگ شهرستان اهر میگوید: زندگیمان زیر آور است و از سویی ترس از زلزله نیز مردم را هراسان کرده است. وی به خانه یکی از اهالی روستا اشاره میکند که پس از زلزله آتش گرفته بود و پس از چند ساعت با کمک مأموران آتشنشانی خاموش شد و ادامه میدهد: خوشبختانه اعضای این خانواده سالمند اما زلزلههای پی در پی ادامه دارد و به همین دلیل مردم نگران هستند. از مشکلات عمده مردم زلزلهزده روستاها، وضعیت احشام است که در زیر آوار ماندهاند و لاشهشان بوی تعفن گرفته است. یکی از اهالی روستای گوره درق شهرستان اهر اظهار میدارد: جدا از بوی تعفن حیواناتی که زیر آوار ماندهاند، امکان شیوع بیماری وجود دارد که این موضوع اهالی روستا را نگران کرده است. این فرد به ویرانی تمام ساختمانهای روستا اشاره میکند و ادامه میدهد: تمام منازل خراب شده است، حتی ساختمان مسجد روستا که ساختمانی مربوط به چند سال پیش است، کاملا ویران شده و البته تنها ساختمان مدرسه روستا باقی مانده که آن هم تازه ساخته شده است. وی میگوید: خوشبختانه همکاری مردم بسیار خوب است اما نیازهای مردم زلزله زده نیز زیاد است؛ مردم به حمام، غذا، پوشاک و مایحتاج زندگی نیاز دارند. این فرد اضافه میکند: در زمان زلزله انواع بیماریها شیوع پیدا میکند که عمدهترین دلیل آن عدم وجود بهداشت و غذا و آب آلوده است که امیدواریم به این شرایط مردم کمک شود. ....در روستای اورنگ دختربچه مظلومانه به مردمی که برای کمک آمدهاند مینگرد و در پاسخ به مرد جوانی که از او میپرسد «چه آرزویی داری؟» میگوید: همه چیز خراب شده است. خانهمان را میخواهم. یکی از اهالی روستای اورنگ میگوید: این هم امتحان خداوند است، ولی آزمایش سختی است. وی ادامه میدهد: مردم روستاها، مردمان قانعی هستند اما زندگی در کنار خانههای ویران شده، خیلی سخت است. یکی از مردم روستای سرند بیان میکند: زلزله برای همه ترسناک است اما کاری نمیتوان کرد تنها باید خانهها در برابر زلزله مقاوم باشند. وی ادامه میدهد: در این روستا، بخشی از خانههایی که خوب ساخته نشده و مقاوم نبودند، فرو ریختند اما مردم در تلاشند تا خرابیها را از نوبسازند و از اینکه میبینیم مردم کشورمان نیز به ما توجه دارند و کمک میکنند، دلگرم و خوشحالیم. یکی از اهالی روستای بینق اظهار میدارد: مردم آذربایجان در طول تاریخ بر ایستادگی و تلاش مشهورند و دوباره آبادیهایمان را از نو میسازیم. آری، زندگی ادامه دارد. در برابر بازی روزگار نباید قامت کج کرد، باید با همدلی و همان وحدت همیشگی مردم خوب ایران اسلامی، دوباره بخشهای ویران شده کشورمان را بسازیم، انشاءالله. تصاویر: مریم عابدینی