یك استاد دانشگاه با تاكيد بر اينكه طرفين بايد حق طرف مقابل را در مذاكرات به رسميت بشناسند، گفت: تشويقهاي در نظر گرفته شده از سوي 1+5 درباره ايران معمولا در سطحي نبوده است كه انتظارات جمهوري اسلامي ايران را تامين كند و درواقع در شان ايران نيست. دكتر اردشير سنايي استاد دانشگاه در گفتوگو با ايسنا دربارهي برگزاري جلسات كارشناسي ميان ايران و 1+5 گفت: به نظر ميرسد طرفين به اين نتيجه رسيدهاند كه از يك سو ادامه مذاكرات چندان ثمربخش نخواهد بود و از سوي ديگر بسته شدن كامل باب مذاكره هم چندان درست و منطقي نيست. بنابراين دو طرف بر سر ادامه جلسات كارشناسي توافق كردند و به يك حالت ميانه رسيدند كه نه مذاكرات شكست خورده تلقي شود و نه اينكه مذاكرات موفقيت خاصي را به دنبال داشته است. وي ادامه داد: طرفين در اين نظر توافق كردند كه بهتر است باب مذاكرات ولو در سطح كارشناسي ادامه يابد و اميدي در ادامه مذاكرات حفظ شود. البته در اين مسائل طرفين بايد اراده خود را بر حل مسائل از طريق مسالمتآميز قرار دهند و هردو طرف بپذيرند كه حق طرف مقابل را به رسميت شناخته و به دنبال امتيازگيري كامل براي خود و تعلق نگرفتن امتيازي براي طرف مقابل نباشند. سنايي با بيان اينكه نبايد باب ديپلماسي بر روي طرفين بسته شود، افزود: اگر هر دو طرف بر اين مساله متمركز شوند و تا حدودي نظرات خود را مشابه كنند ميتوان اميدوار بود كه باب مذاكرات ولو با فواصل زماني طولانيتر ميان طرفين باز بماند. البته بايد به اين نكته توجه كرد كه در جلسات كارشناسي هم اگر روال بر همين اساس باشد باز هم اميد چنداني براي تامين منابع طرفين وجود ندارد. اين كارشناس مسائل بينالملل با اشاره به اعمال تحريمها از سوي غرب به همراه مذاكرات، خاطرنشان كرد: سياست تهديد و تشويق همواره جزو تاكتيكهاي ديپلماتيك غرب بوده است. طرف مقابل در برخي مواقع اين مساله را دنبال كرده است منتها بايستي سطحي از انتظارات جمهوري اسلامي ايران از سوي طرف مقابل مورد پذيرش قرار ميگرفت اما طرف مقابل از اين موضوع به ظرافت عبور كرده و هيچ تضمين و تعهدي در اينباره نداده است و در مقابل، تشويقهاي در نظر گرفته شده دربارهي ايران معمولا در سطحي نبوده است كه انتظارات جمهوري اسلامي ايران را تامين كند. وي با بيان اينكه وزن و تناسب لازم ميان تشويقهاي طرف مقابل و انتظارات جمهوري اسلامي ايران وجود ندارد، تصريح كرد: طرف مقابل اگر ميخواهد به ايران مشوقي دهد بايد در سطح توان جمهوري اسلامي ايران باشد و امتيازگيري هم بايد در راستاي منافع اين كشور باشد. به هر حال طرفين اين موضوع را بايد بپذيرند كه مذاكرات پيچيده و در برخي موارد توام با عوامل حيثيتي بوده و نميتوان انتظار حل مسائل در كوتاهمدت را داشت. سنايي اضافه كرد: ارادهي طرفين بايد به گونهاي باشد كه بخشي از منافع ملي دو طرف مبني بر سياست برد ـ برد تامين شود. در غير اين صورت اين مسائل غير قابل حل خواهد بود. البته اين نكته نيز بايد مورد توجه قرار گيرد كه در حال حاضر مذاكرات به گونهاي پيش مي رود كه طرفين تنها به بيان مواضع خود ميپردازند كه چنين روندي مثمر ثمر نيست.