به گزارش بولتن نیوز، جناب آقای دکتر محسن رضایی! از مرداد امسال که با حکم رهبر انقلاب دبیر شورای عالی امنیت ملی و نمایندهٔ ایشان در این شورا شدید، مسئولیت امنیت این کشور مستقیماً بر عهدهٔ شماست. امنیتی که امروز فقط به آسمان و مرز محدود نیست. به قیمت نان، کرایهٔ کشتی و فیش حقوقی معلم هم گره خورده است.
قبول داریم که در شرایط جنگی هستیم. هنوز چند ماه از جنگ ۴۱ روزهٔ رمضان، از ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۸ فروردین ۱۴۰۵، نگذشته است. ولی شما بهتر از ما میدانید که آن جنگ از جای خالی شروع نشد. دشمن وقتی به این خاک چشم دوخت که نابسامانی داخلی و نارضایتی مردم را شکاف قابلنفوذی دید. اگر قرار باشد جنگ دیگری بر این ملت تحمیل شود، پیشنیازش همان است: یک بار دیگر به هم ریختن اوضاع داخل. و نگرانی ما این است که دولت، خواسته یا ناخواسته، دقیقاً در همین مسیر قدم برمیدارد.
شما علیه دشمنان ایران رجز میخوانید و حق مطلب را هم ادا میکنید. در حوزهٔ نظامی، راهبردی و بینالمللی هم برای امنیت مردم کارهای ارزشمندی انجام دادهاید. سؤال ما این است: چرا همین قاطعیت در جبههٔ اقتصاد دیده نمیشود؟ جبههای که اگر فرو بریزد، همهٔ آن موشکها و پهپادها هم نمیتوانند امنیت را نگه دارند.
خزر؛ دریایی که به جای شریان، گره شده است
بیایید از شمال شروع کنیم. به گفتهٔ بندانی، رئیس کمیسیون کشاورزی اتاق ایران، کرایهٔ حمل در دریای خزر که بهار امسال ۳۵ تا ۵۰ دلار بود، حالا به ۱۳۰ تا ۱۵۰ دلار رسیده و در بعضی مسیرها سه برابر شده است. این در حالی است که واردات شش قلم کالای اساسی از همین مسیر فقط ۱۷.۵ درصد بیشتر شده. کدام منطق اقتصادی رشد ۱۷ درصدی تقاضا را با جهش ۲۰۰ درصدی قیمت توجیه میکند؟
یک دور رفتوبرگشت کشتیها حالا ۳۵ تا ۴۵ روز طول میکشد. تشریفات امنیتی، محدودیت ورود کشتیهای ایرانی به بنادر روسیه و کمبود راهنمای دریایی بهرهوری ناوگان را از بین برده است. ورود به بعضی بنادر مجوز میخواهد و گرفتن آن مجوز دستکم ۱۰ تا ۱۲ روز وقت میبرد. تلخترین بخش ماجرا را خود بندانی میگوید: این مشکلات از مرداد امسال بارها به مسئولان مختلف و حتی شخص رئیسجمهور گزارش شده و راهحل هم پیشنهاد شده، اما هیچ اقدام مؤثری صورت نگرفته است.
راهحل هم روشن است. به گفتهٔ همین مقام، اگر موانع کشتیرانی برداشته شود و هزینهٔ جابهجایی یک میلیون تن کالا اصلاح شود، حدود ۹۰ میلیون دلار در مصرف ارزی کشور صرفهجویی میشود. پیشنهاد مشخص او هم این است که یک فرماندهی واحد در دولت تشکیل شود و یک نمایندهٔ ویژه یا کارشناس ارشد مستقل مسئول پیگیری مشکلات بنادر شمالی شود. آقای رضایی، شما فرماندهی واحد را از هر کسی بهتر میشناسید. در جنگ، جبههای که فرمانده نداشته باشد سقوط میکند. خزر امروز جبههای بیفرمانده است.
از ۶۳۶ دلار به ۱۰۹ دلار؛ سقوط آزاد کلاس درس
حالا از بندر برویم سر کلاس. محمدرضا نیکنژاد، پژوهشگر حوزهٔ آموزش، میگوید از ابتدای امسال دلار از زیر ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار تومان به ۲۶۰ تا ۲۷۰ هزار تومان رسیده است، یعنی بیش از ۱۰۰ درصد رشد. در همین مدت حقوق معلمان و کارمندان فقط ۲۰ درصد بیشتر شده. دریافتی معلم در ده سال گذشته از ۶۳۶ دلار به ۱۰۹ دلار سقوط کرده است. یعنی ۸۳ درصد از قدرت خرید فرهنگیان از بین رفته و حقوقشان حالا فقط هزینهٔ ده روز از ماه را میدهد. معلمی که بیست روز از ماه را با قرض و نگرانی سر میکند، همان کسی است که باید روحیهٔ مقاومت و امید را به نسل بعد منتقل کند. فقر از سفره به نیمکت کلاس رسیده است.
دولتی که پول دارد اما برنامه ندارد
محسن زنگنه، رئیس کمیسیون ویژهٔ حمایت از تولید مجلس، صریحتر از این نمیتوانست بگوید: «دولت هیچ برنامهای برای کنترل تورم ندارد.» او میگوید بررسیهای کمیسیون نشان میدهد منابع لازم وجود دارد و دولت بهراحتی میتواند کالابرگ دهکهای پایین را افزایش دهد. یعنی مشکل نبود پول نیست. مشکل نبود اراده و برنامه است.
روغن موتور؛ نشانهٔ کوچک یک بیماری بزرگ
اگر کسی هنوز فکر میکند این اعداد فقط روی کاغذند، کافی است سری به یک تعویضروغنی بزند. رئیس انجمن پالایشگاههای روغنسازی ایران گفته است قیمت روغن موتور در بازار آزاد به چهار تا پنج برابر نرخ مصوب رسیده است. گزارشهایی هم از افزایش ششبرابری قیمت و رسیدن هزینهٔ یک بار تعویض روغن به حدود ۶ میلیون تومان خبر میدهند. سازمان حمایت در شهریور اعلام کرده بود هیچ مجوزی برای افزایش قیمت صادر نکرده است و بعدها از مجوز افزایش ۲۵ درصدی صحبت شد.
فاصلهٔ ۲۵ درصد مصوب با چند برابر واقعی دقیقاً همان جایی است که مزدوران اقتصادی جولان میدهند. این در کشوری اتفاق میافتد که خودش تولیدکنندهٔ نفت و روغن پایه است. وقتی روغن موتور تاکسیران، کامیوندار و کشاورز چند برابر میشود، این گرانی مستقیم به کرایه، بار و در نهایت سفرهٔ مردم منتقل میشود.
آقای دکتر، این جبهه هم فرمانده میخواهد
جناب رضایی، شما فقط یک فرماندهٔ نظامی نیستید. دکترای اقتصاد دارید و سالها در مجمع تشخیص مصلحت نظام دربارهٔ سیاستهای کلان اقتصادی نظر دادهاید. بهتر از خیلیها میدانید که تورم افسارگسیخته، سقوط پول ملی و فقر طبقهٔ متوسط همان مهماتی است که دشمن برای جنگ بعدی لازم دارد. امنیت ملی بدون امنیت اقتصادی معنایی ندارد.
ای کاش همان قاطعیتی که در برابر دشمنان خارجی نشان میدهید، در برابر دلالان، انحصارگران، مدیران ناکارآمد و همهٔ کسانی که از آشفتگی بازار سود میبرند هم نشان دهید. ای کاش شورای عالی امنیت ملی پروندهٔ معیشت مردم را هموزن پروندهٔ دفاعی ببیند. و ای کاش این بار موشکی هم برای زدن مزدوران اقتصادی شلیک کنید. موشکی از جنس تصمیم، نظارت و پاسخگویی. مردمی که در جنگ رمضان پشت کشور ایستادند، حق دارند انتظار داشته باشند که کشور هم در جنگ معیشت پشتشان بایستد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com