گروه انرژی از ابهام در صلاحیت تخصصی مدیران و اعتراض به شیوه جذب اعضای هیئت علمی تا شکایت دانشجویان از کیفیت آموزش؛ دکتر رنجبر و دستگاه‌های نظارتی به موضوع ورود کنند.
بولتن نیوز گزارش می‌دهد:دانشکده مهندسی نفت دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، به‌عنوان یکی از مراکز دانشگاهی مهم کشور در حوزه آموزش و تربیت نیروی انسانی متخصص صنعت نفت، باید از جایگاهی برخوردار باشد که در آن تخصص مرتبط، شایستگی علمی، تجربه صنعتی، استقلال دانشگاهی و عدالت در جذب اعضای هیئت علمی، مبنای اصلی تصمیم‌گیری‌های آموزشی و مدیریتی باشد.
اما مجموعه‌ای از ابهامات، اعتراضات و شکایت‌های مطرح‌شده از سوی برخی دانشجویان و افراد مرتبط با این دانشکده، پرسش‌هایی جدی درباره نحوه اداره این مجموعه، ترکیب مدیریتی، سازوکار جذب استادان و کیفیت نظارت بر عملکرد آموزشی آن ایجاد کرده است؛ پرسش‌هایی که پاسخگویی شفاف به آنها می‌تواند از گسترش بی‌اعتمادی و آسیب به اعتبار علمی دانشگاه جلوگیری کند.
۱. آیا مدیریت دانشکده تخصصی نفت باید متناسب با ماهیت علمی و صنعتی آن باشد؟
یکی از مهم‌ترین محورهای مطرح‌شده، ترکیب تخصصی مدیریت دانشکده است.
بر اساس اطلاعات و ادعاهای مطرح‌شده، مدیران فعلی دانشکده در سوابق تحصیلی خود عمدتاً در رشته شیمی تحصیل کرده‌اند و در مقابل، این پرسش مطرح است که سهم تخصص مهندسی نفت و تجربه مستقیم فعالیت در صنعت نفت در ساختار مدیریت این دانشکده تا چه اندازه مورد توجه قرار گرفته است؟
بدیهی است تحصیل در رشته شیمی به‌خودی‌خود هیچ‌گونه نقص یا منع قانونی برای تصدی مسئولیت دانشگاهی محسوب نمی‌شود و رشته شیمی نیز از رشته‌های ارزشمند و مرتبط با بخش‌هایی از صنعت نفت است؛ اما مسئله اصلی، تناسب تخصص، سوابق علمی و تجربی مدیران با مأموریت تخصصی دانشکده و برخورداری آنان از توانایی راهبری علمی حوزه مهندسی نفت است.
پرسش اساسی اینجاست:
آیا در انتصاب مدیران دانشکده مهندسی نفت، معیارهای تخصصی، تجربه صنعتی و سابقه علمی مرتبط با مهندسی نفت به‌صورت شفاف ارزیابی شده است؟
آیا دانشگاه برای تصدی مسئولیت‌های تخصصی، شاخص‌های مشخص و قابل سنجشی دارد یا انتخاب مدیران صرفاً در چارچوب اختیارات اداری و بدون انتشار معیارهای ارزیابی صورت می‌گیرد؟
۱. چرا متخصصان نفتی در فرآیند جذب با موانع جدی مواجه می‌شوند؟
یکی از حساس‌ترین موضوعات مطرح‌شده، نحوه بررسی صلاحیت متقاضیان عضویت در هیئت علمی دانشکده است.
برخی متقاضیان و افراد مرتبط با حوزه مهندسی نفت مدعی‌اند که با وجود برخورداری از مدارک تحصیلی مرتبط، سوابق علمی قابل توجه، مقالات متعدد، تجربه صنعتی و حتی مدرک پسادکتری در حوزه نفت، در فرآیندهای جذب با پاسخ منفی مواجه شده‌اند.
در مقابل، این ادعا مطرح است که معرفی افراد از سوی برخی مدیران و حلقه‌های نزدیک به ساختار مدیریتی دانشکده، در فرآیند ورود افراد جدید نقش تعیین‌کننده‌ای پیدا کرده است.
اگر چنین ادعاهایی صحت داشته باشد، موضوع دیگر یک اختلاف‌نظر ساده علمی نیست؛ بلکه مسئله به عدالت در جذب، استقلال کمیته‌های تخصصی، رعایت ضوابط دانشگاهی و احتمال اعمال سلیقه در فرآیند تصمیم‌گیری بازمی‌گردد.
در همین ارتباط، چند پرسش اساسی مطرح است:
* آیا پرونده علمی متقاضیان دارای مدرک تخصصی مهندسی نفت، با شاخص‌های یکسان و بدون ملاحظات غیرعلمی بررسی شده است؟
* آیا دلایل رد صلاحیت متقاضیان واجد سوابق علمی و تخصصی به‌صورت مستند و قابل پیگیری اعلام شده است؟
* آیا اعضای کارگروه‌های بررسی و جذب، خود از استقلال حرفه‌ای و تخصص متناسب با رشته مورد ارزیابی برخوردارند؟
* آیا در فرآیند جذب، معرفی افراد از سوی مدیران دانشکده جایگزین ارزیابی مستقل علمی شده است؟
* آیا امکان بررسی مجدد پرونده متقاضیانی که نسبت به نحوه ارزیابی خود اعتراض دارند، وجود دارد؟
نکته مهم‌تر آنکه تصمیم‌گیری درباره جذب اعضای هیئت علمی مهندسی نفت، نباید تحت تأثیر اختلافات شخصی، وابستگی‌های سازمانی یا ترجیحات مدیریتی قرار گیرد.
۱. آیا حذف یا کنار گذاشتن استادان متخصص نفتی در حال تبدیل‌شدن به یک رویه است؟
موضوع دیگری که در اظهارات برخی افراد مرتبط با دانشکده مطرح شده، اعتراض به نحوه برخورد با استادان دارای تخصص مهندسی نفت و محدودشدن فرصت فعالیت علمی و آموزشی آنان است.
بر اساس این ادعاها، برخی استادان متخصص نفتی با محدودیت‌هایی در ادامه فعالیت، حضور مؤثر در دانشکده یا مشارکت در فرآیندهای علمی مواجه شده‌اند.
در این میان، پرسش مهمی وجود دارد:
اگر یک استاد دارای تخصص مرتبط، سوابق دانشگاهی و تجربه حرفه‌ای در صنعت نفت باشد، آیا کنار گذاشتن یا محدودکردن فعالیت وی باید بر اساس معیارهای علمی، ارزیابی عملکرد و ضوابط مصوب صورت گیرد یا تصمیمات مدیریتی و اختلاف‌نظرهای داخلی؟
دانشگاه باید مشخص کند چه تعداد از استادان متخصص نفتی در سال‌های اخیر جذب شده، چه تعداد همکاری‌شان خاتمه یافته یا محدود شده و دلایل این تصمیمات چه بوده است.
بررسی تطبیقی این اطلاعات می‌تواند تصویر روشن‌تری از وضعیت واقعی سرمایه انسانی دانشکده ارائه کند.
۱. شکایت دانشجویان؛ آیا کیفیت آموزش در دانشکده مهندسی نفت به مسئله‌ای جدی تبدیل شده است؟
شاید مهم‌ترین بخش این ماجرا، شکایت مکتوب جمعی از دانشجویان گروه مهندسی نفت باشد.
در شکایت ارائه‌شده، دانشجویان از عدم حضور برخی اعضای هیئت علمی در ساعات اداری، دشواری دسترسی به استادان، پاسخگو نبودن به ایمیل‌ها و پیام‌ها و همچنین برخی مشکلات مربوط به تشکیل و اداره کلاس‌ها سخن گفته‌اند.
در این شکایت، ادعا شده است که بعضی کلاس‌ها با تأخیر آغاز می‌شوند، زودتر از زمان مقرر پایان می‌یابند و در مواردی نیز تشکیل نمی‌شوند.
همچنین دانشجویان مدعی‌اند که در مواجهه با اعتراض به وضعیت آموزشی، با تهدید به حذف یا عدم قبولی مواجه شده‌اند.
شاکیان اظهار داشته‌اند که موضوع را به ریاست دانشکده و معاونت آموزشی دانشگاه منعکس کرده‌اند، اما به نتیجه مؤثری نرسیده‌اند.
البته این ادعاها نیازمند بررسی مستقل از طریق برنامه حضور اعضای هیئت علمی، سامانه‌های آموزشی، سوابق تشکیل کلاس‌ها، گزارش‌های آموزشی و اظهارات طرفین است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com