گروه اقتصادی شرکت کروز که در بهمن ۱۴۰۳ در جریان انتقال مدیریت ایران‌خودرو به کنسرسیوم بخش خصوصی نقش محوری داشت، با وعده ارتقای کیفیت، بهبود خدمات و پایان دادن به نارضایتی مشتریان وارد عرصه مدیریت این خودروساز شد. اکنون، نزدیک به ۲۱ ماه بعد، جدول قیمت هشت محصول ایران‌خودرو از افزایش ۱۷۴ تا ۲۰۰ درصدی حکایت دارد. پرسش روشن است: کروز و مدیران جدید ایران‌خودرو در برابر این جهش قیمت، چه دستاورد ملموسی برای مردم داشته‌اند؟
به گزارش بولتن‌نیوز، شرکت کروز و کنسرسیوم بخش خصوصی مرتبط با آن، هنگام ورود به مدیریت ایران‌خودرو در بهمن ۱۴۰۳، وعده‌هایی درباره ارتقای کیفیت محصولات، بهبود خدمات، افزایش رضایت مشتریان و پایان دادن به نارضایتی‌های گذشته مطرح کردند.
اما آنچه امروز بیش از هر چیز توجه خریداران را جلب می‌کند، افزایش سنگین قیمت محصولات این شرکت است؛ افزایش‌هایی که بر اساس جدول مقایسه‌ای منتشرشده، در برخی مدل‌ها به ۲۰۰ درصد می‌رسد.
کروز چه وعده داد و مردم چه دیدند؟
در بیانیه منتشرشده هنگام انتقال مدیریت ایران‌خودرو، ارتقای کیفیت محصولات تولیدی، بهبود خدمات و افزایش رضایت اجتماعی ذی‌نفعان از اهداف اصلی مدیریت جدید اعلام شد.
اکنون باید پرسید شرکت کروز که نقش مؤثری در شکل‌گیری مدیریت جدید ایران‌خودرو داشته، چه گزارشی از تحقق این تعهدات ارائه کرده است؟
بر اساس جدول منتشرشده، قیمت سورن پلاس با موتور XU7P از ۶۱۶ میلیون تومان به یک میلیارد و ۷۲۶ میلیون تومان رسیده است؛ افزایشی حدود ۱۸۰ درصد.
قیمت پژو ۲۰۷ دستی با سقف فلزی نیز از ۶۱۶ میلیون تومان به یک میلیارد و ۸۴۷ میلیون تومان افزایش یافته که معادل حدود ۲۰۰ درصد رشد است.
سورن پلاس دوگانه‌سوز، پژو ۲۰۷ دستی سقف شیشه‌ای و سایر مدل‌های مورد بررسی نیز افزایش‌های سنگینی را تجربه کرده‌اند.
این ارقام باید با فهرست‌های رسمی قیمت و مشخصات یکسان محصولات تطبیق نهایی شوند، اما حتی در همین مرحله نیز ضرورت پاسخ‌گویی مدیران جدید درباره روند قیمت‌گذاری و نتایج وعده‌هایشان روشن است.
آیا کروز به همان اندازه که قیمت‌ها افزایش یافته، کیفیت را هم ارتقا داده است؟
مدیران جدید ایران‌خودرو نمی‌توانند تنها با اشاره به افزایش هزینه‌های تولید، پرونده عملکرد خود را مختومه بدانند.
اگر تورم، تغییر نرخ ارز، افزایش هزینه قطعات و دستمزد در رشد قیمت محصولات مؤثر بوده‌اند، سهم دقیق هر عامل باید با اسناد قابل بررسی اعلام شود.
در مقابل، کروز و مدیران ایران‌خودرو نیز باید پاسخ دهند:
- کیفیت محصولات در مقایسه با بهمن ۱۴۰۳ چه میزان بهبود یافته است؟
- آمار مراجعات ناشی از نقص فنی و شکایات مشتریان چه تغییری کرده است؟
- هزینه خدمات پس از فروش برای مردم کاهش یافته یا افزایش؟
- بهره‌وری خطوط تولید، تیراژ و زیان انباشته شرکت چه تغییری داشته است؟
- کدام‌یک از وعده‌های اعلام‌شده هنگام انتقال مدیریت، به نتیجه قابل اندازه‌گیری رسیده است؟
خصوصی‌سازی نباید فقط در قیمت محصولات خود را نشان دهد
انتقال مدیریت ایران‌خودرو به بخش خصوصی با نقش‌آفرینی کروز، زمانی می‌تواند موفق تلقی شود که آثار آن در کیفیت، بهره‌وری، رقابت‌پذیری و رضایت مصرف‌کننده قابل مشاهده و اندازه‌گیری باشد.
اگر قیمت محصولات به حدود سه برابر برسد، اما گزارشی شفاف و مستند از دستاوردهای مدیریت جدید در اختیار افکار عمومی قرار نگیرد، این پرسش باقی می‌ماند که منافع انتقال مدیریت چگونه میان تولیدکننده، سهامداران و مصرف‌کنندگان توزیع شده است.
وزارت صمت و نهادهای نظارتی نیز باید توضیح دهند چه نظارتی بر قیمت‌گذاری و تحقق تعهدات مدیریت جدید اعمال کرده‌اند.
کروز باید کارنامه بدهد، نه وعده تازه
پس از نزدیک به ۲۱ ماه، زمان ارزیابی عملکرد فرا رسیده است.
شرکت کروز و مدیران ایران‌خودرو باید گزارش مستندی از وضعیت مالی، کیفیت تولید، میزان رضایت مشتریان و دلایل افزایش قیمت‌ها منتشر کنند تا مشخص شود وعده‌های اولیه تا چه اندازه تحقق یافته است.
مردم افزایش قیمت را با پول واقعی پرداخت کرده‌اند؛ بنابراین حق دارند نتیجه وعده‌های کروز را نیز با شاخص‌های واقعی ببینند.
پرسش نهایی از کروز روشن است: قرار بود با ورود مدیریت جدید، نارضایتی مردم پایان یابد؛ امروز چه سندی وجود دارد که نشان دهد این وعده محقق شده است؟
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com