آرمان را کشتند، اما نتوانستند آرمانش را بکشند

به گزارش بولتن نیوز، ششم آبان تنها یادآور یک نام در تقویم نیست؛ یادآور سرنوشت جوانی است که می‌توانست امروز در کنار خانواده‌اش زندگی کند، درس بخواند و برای آینده کشورش تلاش کند.

آرمان علی‌وردی، طلبه جوانی که در جریان حوادث سال ۱۴۰۱ جان خود را از دست داد، به یکی از چهره‌های ماندگار آن روزهای تلخ تبدیل شد؛ روزهایی که خشونت، جان انسان‌ها را گرفت و خانواده‌هایی را برای همیشه داغدار کرد.

پرسشی که رهبر شهید انقلاب مطرح کردند

رهبر شهید انقلاب اسلامی در سخنانی درباره شهادت آرمان علی‌وردی، با اشاره به شکنجه و قتل این طلبه جوان، پرسشی مطرح کردند که همچنان جای تأمل دارد:

«آن طلبه‌ی شهید جوان در تهران، آرمان عزیز، او چه گناهی کرده بود؟»

این پرسش، فراتر از یک موضع‌گیری سیاسی، ناظر به اصلی بنیادین است: هیچ انسانی نباید به دلیل اعتقادات، پوشش، باورهای مذهبی یا مواضع سیاسی خود هدف خشونت قرار گیرد.

آرمان علی‌وردی پیش از آنکه به نمادی از حوادث سال ۱۴۰۱ تبدیل شود، جوانی از همین سرزمین بود؛ با خانواده، آرزوها و آینده‌ای که ناتمام ماند.

وقتی خشونت جای گفت‌وگو را می‌گیرد

آنچه بر آرمان گذشت، یادآور خطری است که هر جامعه‌ای باید در برابر آن هوشیار باشد؛ تبدیل اختلاف‌نظر به دشمنی و عبور از اعتراض و مخالفت به تعرض علیه جان انسان‌ها.

اعتراض، انتقاد و بیان مطالبات اجتماعی با خشونت علیه اشخاص تفاوتی اساسی دارد. هیچ مطالبه‌ای با شکنجه و قتل مشروعیت پیدا نمی‌کند و هیچ اختلاف عقیده‌ای مجوز گرفتن جان دیگری نیست.

از همین رو، یادآوری شهادت آرمان نباید تنها به برگزاری مراسم سالگرد محدود شود. این واقعه باید فرصتی برای بازخوانی مسئولیت اجتماعی، مقابله با عادی‌سازی خشونت و تأکید بر ضرورت پاسخگویی عاملان جنایت باشد.

آرمان؛ نامی که به یک مطالبه تبدیل شد

امروز نام آرمان علی‌وردی تنها یادآور یک طلبه جوان نیست؛ یادآور حق زندگی، امنیت و حرمت انسان‌هایی است که نباید قربانی نفرت و خشونت شوند.

پاسداشت یاد او زمانی معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند که جامعه در برابر هرگونه توجیه شکنجه، قتل و خشونت علیه انسان‌های بی‌دفاع بایستد.

ششم آبان می‌گذرد، اما پرسش درباره مظلومیت آرمان باقی می‌ماند؛ جوانی که جانش را گرفتند، اما نام و یادش همچنان زنده است.

آرمان علی‌وردی دیگر در میان ما نیست، اما آرمان امنیت، عدالت و حرمت جان انسان‌ها باید زنده بماند.