گروه انرژی، وقتی هزینه تأمین مالی یک واحد بزرگ پتروشیمی از درآمد فروش آن پیشی می‌گیرد، دیگر مسئله فقط یک ردیف حسابداری نیست؛ موضوع به توان ادامه تولید، حفظ اشتغال و مدیریت سرمایه‌های صنعتی کشور مربوط می‌شود.
به گزارش بولتن نیوز، صورت‌های مالی شش‌ماهه پتروشیمی لردگان نشان می‌دهد این شرکت با وجود ثبت حدود ۱۱۵۶ میلیارد تومان سود ناخالص، در پایان دوره با زیان خالص حدود ۴۷۷۳ میلیارد تومان روبه‌رو شده است.
این یعنی درآمد حاصل از فروش محصولات، برای عبور شرکت از مجموعه هزینه‌ها و تعهدات مالی کافی نبوده است.
بانک سپه؛ ۲۸۱۰ میلیارد تومان هزینه فاینانس در شش ماه
یکی از مهم‌ترین ارقام گزارش مالی لردگان، هزینه مربوط به فاینانس بانک سپه است.
بر اساس جزئیات منتشرشده از صورت‌های مالی، حدود ۲۸۱۰ میلیارد تومان از هزینه‌های مالی شش‌ماهه به سود و کارمزد تسهیلات فاینانس سپه مربوط بوده است.
همچنین نزدیک به ۱۹۰ میلیارد تومان بابت جرایم دیرکرد تسهیلات ثبت شده است.
این ارقام نشان می‌دهد سامان‌دهی بدهی‌های بانکی تا چه اندازه می‌تواند بر آینده شرکت اثرگذار باشد.
اما یک پرسش اساسی وجود دارد:
آیا توافق جدید با بانک سپه فقط شکل بدهی را تغییر می‌دهد یا واقعاً هزینه تأمین مالی را کاهش خواهد داد؟
تبدیل بدهی ارزی به ریالی، در صورت نهایی‌شدن، ممکن است بخشی از ریسک نوسانات ارز را کاهش دهد؛ اما نتیجه نهایی آن به نرخ تبدیل، مبلغ قطعی بدهی، نرخ سود و جدول اقساط بستگی دارد.
انتقال ملک و سهام؛ ارزش دارایی‌ها چقدر است؟
در تازه‌ترین اطلاعیه مربوط به بدهی ارزی پتروشیمی لردگان، از انتقال ملک و سهام از سوی هلدینگ صنایع پتروشیمی خلیج فارس در چارچوب تفاهم‌نامه مربوط به بدهی بانک سپه خبر داده شده است.
بااین‌حال، بر اساس اطلاعات منتشرشده، قرارداد نهایی هنوز امضا نشده و جزئیات بازپرداخت و دوره تنفس به تعیین تکلیف نهایی نیاز دارد.
در این میان، ارزش دارایی‌های موضوع توافق اهمیت اساسی دارد.
چه املاکی در این فرآیند درگیر شده‌اند؟
سهام کدام شرکت‌ها موضوع توافق است؟
ارزش کارشناسی آنها چقدر بوده و چه میزان از بدهی پتروشیمی لردگان را پوشش می‌دهند؟
و مهم‌تر اینکه آیا این دارایی‌ها صرفاً برای تضمین بازپرداخت بدهی در نظر گرفته شده‌اند یا قرار است بابت تسویه بخشی از تعهدات منتقل شوند؟
این دو وضعیت آثار مالی و حقوقی متفاوتی دارند.
تا زمانی که قرارداد نهایی و جزئیات ارزش‌گذاری روشن نشده، نمی‌توان از تسویه قطعی بدهی سخن گفت.
۶۹ هزار میلیارد تومان پرداختنی؛ طلبکاران چه کسانی هستند؟
بررسی ترازنامه شرکت نشان می‌دهد دریافتنی‌های تجاری و سایر دریافتنی‌ها در پایان شهریور ۱۴۰۵ به حدود ۱۰ هزار و ۶۶۲ میلیارد تومان رسیده است.
در مقابل، پرداختنی‌های تجاری و سایر پرداختنی‌ها حدود ۶۹ هزار و ۶۴۷ میلیارد تومان ثبت شده است.
این سرفصل پرداختنی‌ها نسبت به شهریور سال گذشته حدود ۳۸ هزار میلیارد تومان افزایش یافته است.
البته تمام این رقم الزاماً بدهی سررسیدگذشته یا بدهی بانکی نیست؛ ماهیت آن باید از یادداشت‌های تفصیلی روشن شود.
بااین‌حال، افزایش چنین مبلغ بزرگی نیازمند توضیح مدیریت درباره ترکیب طلبکاران، سهم شرکت‌های وابسته و زمان‌بندی تسویه تعهدات است.
تولید چه زمانی از زیر فشار بدهی خارج می‌شود؟
موضوع لردگان فقط بدهی نیست.
بر اساس گزارش‌های عملکرد شرکت، توقف تولید در ماه‌های مرداد و شهریور نیز بر وضعیت عملیاتی مجموعه اثر گذاشته است.
از سوی دیگر، موضوع مابه‌التفاوت نرخ اوره تکلیفی و مطالبات مرتبط با آن همچنان اهمیت دارد.
رقم اعلام‌شده برای مابه‌التفاوت اوره تکلیفی تا پایان شهریور حدود ۸٫۰۲ همت بوده است.
اما این مبلغ را نباید بدون بررسی وضعیت شناسایی حسابداری و تسویه، معادل وجه نقد وصول‌شده دانست.
پرسش اینجاست که مدیریت شرکت چه برنامه‌ای برای پیگیری این مطالبات و استفاده از منابع احتمالی حاصل از وصول آنها در کاهش فشار مالی دارد؟
سه مجموعه باید پاسخ دهند
از مدیران پتروشیمی لردگان انتظار می‌رود ترکیب بدهی‌ها، دلایل افزایش هزینه مالی و برنامه بازگشت تولید به ظرفیت پایدار را تشریح کنند.
از هلدینگ خلیج فارس انتظار می‌رود ارزش و ماهیت دارایی‌های موضوع تفاهم‌نامه و تعهدات احتمالی خود را روشن سازد.
بانک سپه نیز می‌تواند در چارچوب مقررات و با رعایت محرمانگی اطلاعات بانکی، درباره وضعیت کلی نهایی‌شدن توافق و آثار آن بر بازپرداخت تعهدات توضیح دهد.
این پرسشگری به معنای انتساب تخلف به هیچ‌یک از طرف‌ها نیست؛ هدف، روشن‌شدن آثار اقتصادی توافقی است که می‌تواند بر آینده یک مجموعه تولیدی بزرگ اثر بگذارد.
لردگان به راه‌حل نیاز دارد، نه صرفاً جابه‌جایی بدهی
پتروشیمی لردگان با سرمایه‌گذاری قابل‌توجه و ظرفیت صنعتی مهمی شکل گرفته است.
در شرایطی که اقتصاد کشور به تولید، ارزآوری و حفظ اشتغال نیاز دارد، انتظار می‌رود تصمیمات مالی درباره چنین مجموعه‌ای به کاهش واقعی فشار هزینه‌ها و تقویت تولید منجر شود.
اگر قرار است دارایی‌هایی برای سامان‌دهی بدهی به کار گرفته شوند، سهامداران باید بدانند در برابر این تصمیم، چه میزان از تعهدات کاهش می‌یابد و چه منفعت مشخصی نصیب شرکت خواهد شد.
مسئله نهایی این نیست که بدهی از ارزی به ریالی تبدیل شود؛ مسئله این است که آیا پس از توافق، پتروشیمی لردگان می‌تواند با هزینه مالی کمتر، تولید پایدارتر و چشم‌انداز روشن‌تری فعالیت کند یا خیر.
این همان پرسشی است که مدیران لردگان، هلدینگ خلیج فارس و طرف بانکی توافق باید به آن پاسخ دهند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com