کد خبر: ۸۹۶۶۴۱
تاریخ انتشار: ۳۰ مهر ۱۴۰۵ - ۱۵:۲۲
وعده تأمین ۸۰۰ میلیارد تومان برای تکمیل تالار مرکزی بجنورد؛ فرصتی برای پایان انتظار یا آغاز یک تعهد تازه؟
ساخت یک تالار فرهنگی قرار است چه مشکلی از مردم حل کند؟ قرار است جوانی که استعداد بازیگری دارد، جایی برای تمرین و اجرا پیدا کند.

گروه فرهنگی: ساخت یک تالار فرهنگی قرار است چه مشکلی از مردم حل کند؟ قرار است جوانی که استعداد بازیگری دارد، جایی برای تمرین و اجرا پیدا کند؛ هنرمندی که سال‌ها منتظر صحنه بوده، آثارش را به نمایش بگذارد و خانواده‌ای که به دنبال یک برنامه فرهنگی سالم است، انتخاب تازه‌ای داشته باشد. حالا وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از برنامه تأمین ۸۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای تکمیل تالار مرکزی بجنورد خبر داده است. خبر امیدوارکننده‌ای است، اما یک سؤال مهم باقی می‌ماند: مردم چه زمانی نتیجه این وعده را در زندگی فرهنگی شهرشان خواهند دید؟

به گزارش بولتن نیوز، سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، در جریان سفر به خراسان شمالی از برنامه تأمین اعتبار سه‌ساله برای تکمیل تالار مرکزی بجنورد سخن گفته است.

بر اساس ارقام اعلام‌شده، قرار است ۲۰۰ میلیارد تومان در سال جاری و در هر یک از دو سال آینده نیز ۳۰۰ میلیارد تومان برای این پروژه پیش‌بینی شود؛ مجموعاً ۸۰۰ میلیارد تومان.

این ارقام در مرحله اعلام برنامه تأمین اعتبار هستند و تا زمانی که اسناد تخصیص و پرداخت منتشر نشود، نمی‌توان آنها را منابع پرداخت‌شده تلقی کرد.

بجنورد تالار می‌خواهد، اما تالاری که چراغش روشن بماند

برای مردم یک شهر، داشتن مجموعه فرهنگی مجهز اتفاق مثبتی است.

هنرمندان تئاتر به سالن استاندارد نیاز دارند. گروه‌های موسیقی باید امکان اجرای برنامه داشته باشند. نوجوانان علاقه‌مند به هنر نیز به فضای آموزشی و تجربه عملی احتیاج دارند.

اما تجربه پروژه‌های عمرانی نشان داده که پایان ساخت ساختمان، الزاماً آغاز فعالیت موفق آن نیست.

تالاری که پس از افتتاح، بودجه نگهداری نداشته باشد، تجهیزاتش به‌موقع تعمیر نشود یا برنامه فرهنگی مستمر در آن برگزار نشود، نمی‌تواند پاسخ‌گوی انتظارات مردم باشد.

مردم بجنورد فقط کلید یک ساختمان را نمی‌خواهند؛ مجموعه‌ای می‌خواهند که درهایش به روی هنرمندان و خانواده‌ها باز باشد.

۸۰۰ میلیارد تومان؛ عدد بزرگی که باید برای مردم معنا پیدا کند

وقتی از صدها میلیارد تومان اعتبار صحبت می‌شود، مردم حق دارند بدانند این پول قرار است دقیقاً صرف چه کارهایی شود.

چه مقدار برای تکمیل ساختمان لازم است؟

چه سهمی به تأسیسات، ایمنی، تجهیزات صوتی و تصویری و امکانات صحنه اختصاص دارد؟

آیا هزینه تجهیز و راه‌اندازی مجموعه در برآورد اعلام‌شده دیده شده است؟

و پس از افتتاح، چه نهادی مسئول پرداخت هزینه‌های جاری و نگهداری خواهد بود؟

طرح این پرسش‌ها مخالفت با سرمایه‌گذاری فرهنگی نیست.

اتفاقاً اگر قرار است منابع عمومی برای توسعه فرهنگ هزینه شود، باید مطمئن شویم نتیجه آن ماندگار خواهد بود.

هنرمندان بجنورد چه سهمی از این پروژه دارند؟

بهتر است مسئولان از همین امروز هنرمندان شهر را در جریان برنامه بهره‌برداری قرار دهند.

آیا گروه‌های نمایشی بومی می‌توانند از سالن استفاده کنند؟

آیا هزینه اجاره سالن برای گروه‌های جوان قابل پرداخت خواهد بود؟

آیا برای آموزش هنر، جشنواره‌های محلی و اجرای آثار هنرمندان خراسان شمالی برنامه مشخصی وجود دارد؟

اگر تالار مرکزی فقط برای چند مراسم رسمی و برنامه مناسبتی استفاده شود، بخش مهمی از ظرفیت فرهنگی آن بلااستفاده خواهد ماند.

اما اگر برای فعالیت روزمره هنرمندان، آموزش نوجوانان و حضور خانواده‌ها برنامه‌ریزی شود، می‌تواند به یکی از مراکز مؤثر فرهنگی استان تبدیل شود.

۸۶ پروژه فرهنگی؛ افتتاح مهم است یا استفاده مردم؟

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین از ۸۶ پروژه فرهنگی در دست اجرا در کشور سخن گفته که قرار است با بهره‌برداری از آنها، حدود ۱۲۰ هزار مترمربع فضای فرهنگی ایجاد شود.

این برنامه می‌تواند برای شهرهایی که با کمبود زیرساخت فرهنگی مواجه‌اند، امیدوارکننده باشد.

اما صرف افزایش متراژ ساختمان‌های فرهنگی، معیار کافی برای سنجش موفقیت نیست.

باید بدانیم این پروژه‌ها در کدام شهرها قرار دارند، چه میزان پیشرفت کرده‌اند، چه مقدار اعتبار برای تکمیل آنها لازم است و پس از بهره‌برداری چه تعداد شهروند می‌توانند از خدماتشان استفاده کنند.

ارزش واقعی یک مجموعه فرهنگی را نباید فقط با مساحت ساختمان آن سنجید؛ تعداد برنامه‌های مؤثر و میزان استفاده مردم نیز اهمیت دارد.

فرهنگ، هزینه اضافی نیست؛ سرمایه‌گذاری برای آینده است

گاهی وقتی صحبت از بودجه فرهنگی می‌شود، برخی تصور می‌کنند در شرایط سخت اقتصادی باید این هزینه‌ها را کنار گذاشت.

اما جامعه‌ای که برای نوجوانان و جوانان خود فرصت فعالیت هنری، مطالعه و حضور اجتماعی سالم فراهم نکند، در آینده با هزینه‌های دیگری روبه‌رو خواهد شد.

توسعه فرهنگی باید در کنار رسیدگی به معیشت مردم دیده شود، نه در برابر آن.

البته همین اهمیت فرهنگی ایجاب می‌کند که منابع محدود کشور با دقت و برنامه‌ریزی هزینه شوند.

یک پروژه فرهنگی خوب، هم به زیرساخت مناسب نیاز دارد و هم به مدیریت حرفه‌ای و برنامه فعالیت مستمر.

پنج پرسش بولتن نیوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

نخست: تالار مرکزی بجنورد اکنون چند درصد پیشرفت فیزیکی دارد و تاریخ قابل اتکای تکمیل و بهره‌برداری آن چه زمانی است؟

دوم: از برنامه ۸۰۰ میلیارد تومانی اعلام‌شده، چه میزان اعتبار تاکنون تخصیص یافته و چه مقدار واقعاً پرداخت شده است؟

سوم: آیا هزینه تجهیزات، ایمنی، راه‌اندازی و نگهداری اولیه تالار در همین برآورد لحاظ شده است؟

چهارم: برای استفاده گروه‌های هنری بومی، نوجوانان و خانواده‌ها چه برنامه‌ای در نظر گرفته شده و تعرفه استفاده از امکانات چگونه تعیین خواهد شد؟

پنجم: وزارت ارشاد چه زمانی فهرست ۸۶ پروژه فرهنگی، میزان پیشرفت، اعتبارات موردنیاز و زمان بهره‌برداری آنها را به‌صورت عمومی منتشر می‌کند؟

نگذاریم تالار فرهنگی فقط در روز افتتاح شلوغ باشد

بولتن نیوز از برنامه تکمیل زیرساخت‌های فرهنگی، به‌ویژه در استان‌هایی که نیازمند امکانات بیشتر هستند، استقبال می‌کند.

اما حمایت واقعی از فرهنگ زمانی اتفاق می‌افتد که ساختمان ساخته شود، تجهیزات آن تکمیل شود، هنرمندان امکان فعالیت داشته باشند و خانواده‌ها بتوانند از خدمات مجموعه استفاده کنند.

برای همین، وعده تأمین ۸۰۰ میلیارد تومان باید با جدول زمان‌بندی روشن، گزارش پیشرفت و برنامه بهره‌برداری همراه باشد.

مردم بجنورد منتظر یک مراسم افتتاح نیستند؛ منتظر روزی هستند که چراغ تالار روشن شود، پرده صحنه بالا برود و هنرمندان شهرشان روی آن اجرا کنند.

آن روز است که می‌توان گفت سرمایه‌گذاری فرهنگی به نتیجه رسیده است.

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما
* نظر :