گروه سیاسی، در حالی که اظهارات اخیر غلامحسین کرباسچی درباره توان ایران در مواجهه با آمریکا واکنش‌هایی به همراه داشته، حسینعلی حاجی‌دلیگانی، نماینده شاهین‌شهر در مجلس، با ورود به این بحث، دامنه انتقادات را از یک موضع‌گیری سیاسی فراتر برد و عملکرد جریان غرب‌گرا در سال‌های گذشته را هدف قرار داد.
به گزارش بولتن نیوز،کرباسچی تنها نیست؛ حاجی‌دلیگانی از یک تفکر مشترک می‌گوید
حاجی‌دلیگانی با تأکید بر اینکه ریشه سخنان کرباسچی را باید در مبانی فکری او و همفکرانش جست‌وجو کرد، اظهار داشت:
«همه این افراد یک آبشخور فکری دارند؛ کرباسچی، خاتمی، ظریف، روحانی و دیگر افراد غرب‌گرا، همگی از یک تفکر پیروی می‌کنند و آن، غرب‌گرایی و نادیده گرفتن واقعیت‌هاست.»
این نماینده مجلس معتقد است چنین رویکردی در بزنگاه‌های حساس، به جای تکیه بر ظرفیت‌های داخلی و قدرت ملی، بر محدودیت‌های ایران تأکید می‌کند و بدعهدی طرف‌های غربی را نادیده می‌گیرد.
انتقاد از توافق دریای خزر؛ پرونده‌ای که دوباره به میان آمد
بخش قابل توجه سخنان حاجی‌دلیگانی به کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر در سال ۱۳۹۷ اختصاص داشت.
وی با انتقاد از عملکرد دولت وقت و تیم وزارت امور خارجه، گفت برای شناخت ریشه این تفکر باید به کسانی رجوع کرد که به گفته او، حاضر بودند از سهم ۵۰ درصدی ایران در دریای خزر کوتاه بیایند و به سهمی بین ۳.۵ تا ۵ درصد رضایت دهند.
حاجی‌دلیگانی همچنین مسئولیت سیاسی امضای این کنوانسیون را متوجه حسن روحانی و تیم دیپلماسی دولت وی دانست و از آن به‌شدت انتقاد کرد.
البته ارقام مطرح‌شده درباره سهم ایران، موضع این نماینده مجلس است و نباید به‌عنوان نتیجه قطعی کنوانسیون تلقی شود؛ زیرا کنوانسیون سال ۱۳۹۷ درصد مشخصی برای تقسیم کامل بستر و زیربستر دریای خزر میان پنج کشور تعیین نکرده است.
از گلستان و ترکمانچای تا سیاست خارجی امروز
نماینده شاهین‌شهر در بخش دیگری از سخنان خود، با استفاده از تعبیری تاریخی، این رویکرد را به آنچه «تفکر قجری» خواند تشبیه کرد.
وی با اشاره به قراردادهای گلستان، ترکمانچای، ۱۹۰۷ و ۱۹۱۹ و همچنین جدایی بحرین از ایران، تلاش کرد میان تصمیمات تاریخی و رویکرد مورد انتقاد خود در سیاست خارجی امروز ارتباط برقرار کند.
این مقایسه، ارزیابی سیاسی حاجی‌دلیگانی است و طبیعتاً درباره اعتبار تاریخی و حقوقی آن می‌توان بحث کرد.
اختلاف بر سر مذاکره نیست؛ بحث بر سر تضمین منافع ملی است
در پس این جدال سیاسی، یک پرسش اساسی قرار دارد: چگونه می‌توان هم از ظرفیت دیپلماسی استفاده کرد و هم مانع از تضعیف بازدارندگی و حقوق ملی شد؟
تجربه خروج آمریکا از برجام نشان داد که توافق سیاسی، بدون تضمین‌های مؤثر و سازوکارهای قابل اتکا، نمی‌تواند به‌تنهایی امنیت اقتصادی و سیاسی کشور را تأمین کند.
در مقابل، نقد عملکرد دولت‌های گذشته نیز زمانی اثرگذارتر خواهد بود که با اسناد، متن توافق‌ها و نتایج قابل اندازه‌گیری همراه شود.
اظهارات حاجی‌دلیگانی نشان می‌دهد واکنش‌ها به سخنان کرباسچی از اختلاف بر سر یک مصاحبه تلویزیونی فراتر رفته و به مناقشه‌ای درباره کارنامه سیاست خارجی دولت‌های گذشته تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، دفاع مستدل از منافع ملی، حفظ انسجام داخلی و پاسخ‌گویی همه مسئولان سابق و فعلی درباره تصمیماتی است که بر سرنوشت کشور تأثیر گذاشته‌اند.
منافع ملی نه با خوش‌بینی بی‌پشتوانه به غرب حفظ می‌شود و نه با شعار؛ معیار نهایی، نتیجه تصمیمات و میزان صیانت از حقوق ملت ایران است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com