راهی که می توانست طولانی نشود!

سرویس فرهنگ و هنر بولتن نیوز-فاطمه فرین؛ جانمایه و اساس متن فیلمنامه این سریال بر مبنا یک جریان داستانی ساده و حتی تکراری شکل گرفته است ولی پرداخت نهایی آن به شکل آبرومندانه ای تمام داستانک ها و دلیل حضور شخصیت ها را پوشش داده است.داستان سریال حول محور یک خانواده آن هم از طبقه متوسط جامعه می چرخد.مرتضی امیری (رضا کیانیان) در یک شرکت مشغول به کار است و در عین حال توان برآوردن تمام نیازهای فرزندانش را ندارد. فرزندان هم در این میان خواسته هایی بیش از حد و توانایی پدرشان طلب می کنند و آرزوهای بسیاری در سر می پرورانند. مرتضی تلاش می کند تا در برابر تقاضای فرزندانش به خصوص نیما و بهاره که دائم خواستار چیزهای متعددی آن هستند بایستد. او در نقطه ای قرار گرقته که انگار توان خود را از دست می دهد و به ناچار تسلیم خواسته های دیگران می شود. یکی از این خواسته ها که از طرف مهندس گفته می شود،به گردن گرفتن تصادفی است که مهندس حاضر است به خاطر آن دویست میلیون تومان به مرتضی امیری بدهد.امیری در ابتدا در برابر این قضیه مقاومت می کند ولی در نهایت این پیشنهاد را می پذیرد تا بلکه به این وسیله بتواند بعضی از آرزوهای فرزندانش را برآورده کند.او با این تصور که این اتفاق فقط یک تصادف ساده است این تصمیم را اتخاذ می کند و پیشنهاد مهندس را قبول می کند غافل از آن که شخص تصادف کرده به کما رفته و می میرد.مرتضی و خانواده اش حالا باید به دنبال راه چاره ای باشند تا از این مهلکه نجات پیدا کنند. شاخصه اصلی این سریال در اصل زایش لحظه های معلقی است که شخصیت ها در آن گرفتار شده اند و باید برای خود راه گریزی پیدا کنند. شخصیت ها و به دنبال آن رنگ و لعاب فضا بخش دیگری است که بی واسطه روی شخصیت پردازی و تاثیر آن تا پایان داستان خودنمایی می کند. شاید بتوان گفت ایراد مهم کار استفاده از لوکیشن های بسته و بیش از حدی است که گاهی علت واقعی آنها مشخص نمی شود.گاهی اوقات این مکان های بسته آن قدر پشت سر هم می آیند و می روند که به نوعی خستگی ایجاد می کنند.برخی از این نماهای طولانی با نورپردازی سیاه و تیره در واقع به جای آن که فضا را تلطیف کنند در کنار یک فضای واقعی ترو رئال خود را نشان داده اند؛در این صورت فضا کمی انتزاعی و مصنوعی جلوه گر شده است.این بخش زمانی می توانست مورد توجه بیشتری قرار بگیرد که مرتضی به عنوان رکن اصلی خانه فریب حرفهای مهندس را می خورد و قدم در راه تباهی و سیاه بختی می گذارد. در این قسمت زمان مناسبی پیدا می شد تا طبق آن سقوط تدریجی مرتصی و خانواده اش را شاهد باشیم. شاید نویسنده یا کارگردان قصد داشته تا در همان ابتدای ماجرا از این روش برای ایجاد تعلیق بیشتر و مرموز بودن فضای کار بهره گیری کند. انتخاب بازیگران نقش های این سریال یکی از اقدامات مثبت کارگردان بوده که روند تکمیل کننده ای داشته چون بازی ها و همچنین تحلیل نقش ها با دقت و بر حسب خصوصیات ظاهری و توانایی های حسی آنها در هنگام بازی تنظیم شده است. بازیگران سعی کرده اند تا در این فضای خانوادگی به وجود آمده در قصه سریال،بازی روان و حساب شده ای را به نمایش بگذارند.انتخاب افسانه بایگان برای نقش مادر خانواده دارای اهمیت است چون او توسط بازی های حسی کنترل شده خودش می تواند تاثیرگذاری عمیقی بر فضا داشته باشد. شخصیت او البته تا به اینجا کمی بیرنگ است و به عنوان یک عنصر مهم در درون یک خانواده در نظر گرفته نمی شود.او و همچنین دیگر بازیگرها در اینجا تلاش کرده اند تا احساس خود را هر چه واقعی تر بیان کنند و رفتار اغراق شده ای از خودشان به نمایش نگذارند تا اعتبار این احساس در داخل یک خانواده به خوبی دیده شود. هر کدام از شخصیت ها بر اساس نقش های سپرده شده به خودشان نه چندان غلو شده ولی آرام آرام در جهت حفظ این موقعیت تعلیق آور هستند. آنان بر بازی هایشان مسلط هستند و کارگردان هم بی شک تاثیر ویژه ای بر تشدید این تعلیق در فضا به وجود آورده است. شکل گیری فضای تعلیق در کلیت این کار چه از سوی نویسندگان ایجاد شده باشد و چه از سوی کارگردان،به هر صورت حال و هوای هیجان انگیزی را به لحظات سریال تزریق کرده است.کارگردان این سریال تلاش کرده تا با بهره گیری از فضای مدرن وسنتی و تحلیل مناسب از این بستر در اندیشه های مختلف افراد جامعه،به تصویری تازه از روایت یک داستان اجتماعی دست پیدا کند.استفاده از این شیوه فرصتی را فراهم آورده تا تعلیق های پی در پی شبیه به زنجیره ای داستانی یکدیگر را به یدک بکشند و از این طریق موثر واقع شوند. حس تعلیق و در پس آن فضای اجتماعی قصه سریال در واقع بیانگر واقعیت های تلخی است که کمابیش در جامعه کنونی ما روان است و دور از ذهن به نظر نمی رسد.

صفحه نخست

بولتن ۲

اقتصادی

اجتماعی

بولتن2

ورزشی

عکس

فرهنگ و هنر

IT

صفحات داخلی

راهی که می توانست طولانی نشود!