گروه اجتماعی سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین حسین طائب درباره ضرورت همکاری بسیج و آموزش‌وپرورش برای شناسایی و پرورش استعدادهای دانش‌آموزان مدارس دولتی، به‌ویژه در مناطق محروم، می‌تواند نویدبخش یکی از مهم‌ترین تحولات آموزشی کشور باشد؛ تحولی که اگر با برنامه‌ریزی دقیق، حمایت مستمر و شاخص‌های قابل‌اندازه‌گیری همراه شود، نه‌تنها مسیر دستیابی فرزندان خانواده‌های کم‌برخوردار به رتبه‌های برتر کنکور را هموار می‌کند، بلکه می‌تواند ظرفیت علمی کشور را به شکلی گسترده و پایدار افزایش دهد.
استعدادهای بزرگ، فرصت‌های نابرابر
به گزارش بولتن نیوز، یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های هر کشور، استعدادهای انسانی آن است؛ سرمایه‌ای که برخلاف منابع طبیعی، با پرورش و آموزش نه‌تنها کاهش نمی‌یابد، بلکه پیوسته افزایش پیدا می‌کند.
ایران سرزمینی است که استعدادهای علمی آن به چند شهر بزرگ، مدارس خاص یا خانواده‌های برخوردار محدود نمی‌شود. در روستاهای دورافتاده، مناطق مرزی، شهرهای کوچک و محله‌های کم‌برخوردار نیز دانش‌آموزانی زندگی می‌کنند که ممکن است از نظر توانایی ذهنی، خلاقیت، پشتکار و قدرت یادگیری، چیزی از دانش‌آموزان مدارس ممتاز کشور کم نداشته باشند.
تفاوت اصلی در بسیاری از موارد، نه در استعداد، بلکه در امکانات و فرصت‌های آموزشی است.
دانش‌آموزی که در یک مدرسه برخوردار تحصیل می‌کند، ممکن است به معلمان تخصصی، کلاس‌های تقویتی، مشاوران تحصیلی، منابع آموزشی متنوع و آزمون‌های آمادگی کنکور دسترسی داشته باشد؛ درحالی‌که دانش‌آموزی با همان میزان استعداد در یک منطقه محروم، حتی از ابتدایی‌ترین امکانات آموزشی بی‌بهره باشد.
نتیجه چنین شکافی آن است که بخشی از ظرفیت علمی کشور، پیش از آنکه فرصت شکوفایی پیدا کند، ناشناخته باقی می‌ماند.
از همین منظر، سخنان حسین طائب را باید فراتر از یک پیشنهاد معمول آموزشی ارزیابی کرد.
پایان انحصار رتبه‌های برتر؛ فرصتی برای همه فرزندان ایران
طائب با تأکید بر ضرورت همکاری بسیج و آموزش‌وپرورش تصریح کرده است که استعدادهای دانش‌آموزان در مدارس دولتی سراسر کشور، به‌ویژه مناطق محروم، باید شناسایی و برای پرورش و حمایت از آنان برنامه‌ریزی شود.
نکته مهم‌تر آنکه وی تأکید کرده این همکاری نباید در حد یک طرح مقطعی باقی بماند، بلکه لازم است به هدفی مشترک با شاخص‌های مشخص و قابل‌اندازه‌گیری تبدیل شود.
این بخش از سخنان وی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا یکی از آسیب‌های برنامه‌های حمایتی، محدود شدن آنها به اقدامات کوتاه‌مدت، مراسم تبلیغاتی و فعالیت‌هایی است که پس از مدتی به فراموشی سپرده می‌شوند.
اگر همکاری بسیج و آموزش‌وپرورش به یک برنامه ملی مستمر تبدیل شود، می‌توان امیدوار بود که مسیر دستیابی به رتبه‌های زیر هزار کنکور، موفقیت در المپیادهای علمی و ورود به رشته‌های برتر دانشگاهی برای شمار بیشتری از دانش‌آموزان مستعد مدارس دولتی هموار شود.
البته پایان انحصار رتبه‌های برتر، در شرایط فعلی یک هدف راهبردی است، نه نتیجه‌ای که تحقق آن از پیش اثبات شده باشد. موفقیت این حرکت به کیفیت اجرا و نتایج واقعی آن بستگی خواهد داشت.
بسیج و آموزش‌وپرورش؛ پیوند ظرفیت مردمی با ساختار آموزشی کشور
یکی از نقاط قوت بالقوه این پیشنهاد، ترکیب دو ظرفیت متفاوت و مکمل است.
آموزش‌وپرورش از شبکه گسترده مدارس، معلمان، مدیران آموزشی و اطلاعات تحصیلی دانش‌آموزان برخوردار است. در مقابل، بسیج می‌تواند از ظرفیت نیروهای داوطلب، دانشجویان، معلمان، استادان دانشگاه و گروه‌های علمی و جهادی برای پشتیبانی آموزشی استفاده کند.
این همکاری، در صورت طراحی درست، می‌تواند به جای ایجاد ساختارهای موازی و پرهزینه، امکانات موجود کشور را در خدمت دانش‌آموزان قرار دهد.
تصور کنید یک دانش‌آموز مستعد در روستایی دورافتاده شناسایی شود و از طریق همین شبکه، به یک معلم توانمند، مشاور علمی، منابع آموزشی و برنامه منظم یادگیری دسترسی پیدا کند.
ممکن است همین حمایت به‌ظاهر ساده، مسیر زندگی او را تغییر دهد.
نکته اساسی آن است که نقش بسیج در چنین طرحی، پشتیبانی، تسهیلگری و بسیج امکانات مردمی باشد و مسئولیت تخصصی آموزش، سنجش استعدادها و سیاست‌گذاری آموزشی همچنان بر عهده نهادهای صلاحیت‌دار آموزشی باقی بماند.
عدالت آموزشی؛ از شعار تا نتیجه‌ای که قابل اندازه‌گیری باشد
ارزش واقعی این حرکت زمانی آشکار خواهد شد که آثار آن در زندگی دانش‌آموزان دیده شود.
صرف برگزاری کلاس تقویتی یا توزیع کتاب کمک‌آموزشی نمی‌تواند معیار نهایی موفقیت باشد. باید مشخص شود چند دانش‌آموز مستعد شناسایی شده‌اند، چه تعداد از آنان حمایت مستمر دریافت کرده‌اند و عملکرد تحصیلی آنان در طول زمان چه تغییری کرده است.
حتی بهتر است ارزیابی این طرح تنها به رتبه‌های کنکور محدود نشود.
افزایش مهارت‌های ریاضی و علوم، تقویت توانایی حل مسئله، کاهش افت تحصیلی، پیشگیری از ترک تحصیل، رشد خلاقیت و ورود دانش‌آموزان به فعالیت‌های پژوهشی نیز می‌تواند از شاخص‌های مهم موفقیت باشد.
چنین نگاهی، عدالت آموزشی را از یک شعار کلی به مجموعه‌ای از نتایج واقعی و قابل سنجش تبدیل می‌کند.
هدف‌گذاری ۱۰ و ۲۰ درصدی؛ نقطه قوت یک برنامه نتیجه‌محور
بر اساس گزارش خبرگزاری بسیج از نشست مشترک رئیس سازمان بسیج مستضعفین با وزیر آموزش‌وپرورش، حسین طائب پیشنهاد کرده است که برای تغییر سهم دانش‌آموزان مدارس دولتی در میان رتبه‌های برتر کنکور، هدف‌گذاری مرحله‌ای انجام شود و در سال‌های اول و دوم، به‌ترتیب تغییراتی در حدود ۱۰ و ۲۰ درصد در این نسبت مدنظر قرار گیرد.
این پیشنهاد از آن جهت اهمیت دارد که برای نخستین‌بار در چارچوب این همکاری، به جای اکتفا به اعلام فعالیت‌های آموزشی، بر سنجش نتیجه تأکید می‌شود.
البته برای ارزیابی دقیق، باید روشن شود که منظور از این درصدها، افزایش نسبی سهم دانش‌آموزان مدارس دولتی است یا افزایش برحسب واحد درصد؛ زیرا این دو معیار نتایج متفاوتی دارند.
با این حال، اصل تعیین هدف عددی و قابل ارزیابی، گامی مثبت به شمار می‌رود.
از موفقیت در کنکور تا ساختن آینده علمی و صنعتی کشور
اهمیت این حرکت فقط به افزایش تعداد پذیرفته‌شدگان دانشگاه‌ها محدود نمی‌شود.
کشوری که بتواند استعدادهای علمی خود را در سراسر جغرافیای ملی شناسایی و پرورش دهد، در آینده از ظرفیت انسانی بیشتری برای توسعه پزشکی، مهندسی، فناوری، کشاورزی، صنعت، انرژی و پژوهش برخوردار خواهد بود.
امروز بسیاری از مسائل اساسی کشور، از افزایش بهره‌وری تولید تا مدیریت منابع آب و انرژی، نیازمند نیروی انسانی متخصص، خلاق و توانمند است.
هر دانش‌آموز مستعدی که به دلیل محرومیت آموزشی از ادامه مسیر علمی بازبماند، می‌تواند به معنای از دست رفتن فرصتی ارزشمند برای پیشرفت آینده کشور باشد.
برعکس، حمایت از یک دانش‌آموز بااستعداد در منطقه‌ای محروم، ممکن است در سال‌های آینده به تربیت یک پزشک توانمند، مهندس خلاق، پژوهشگر برجسته یا کارآفرین موفق منجر شود.
بنابراین، سرمایه‌گذاری در استعدادیابی و آموزش باکیفیت را باید نوعی سرمایه‌گذاری بلندمدت در قدرت علمی و اقتصادی ایران دانست.
پیشنهاد بولتن نیوز؛ هر مدرسه یک فرصت برای کشف نخبگان آینده
برای تحقق چنین هدف بزرگی، می‌توان یک الگوی اجرایی مشخص را پیشنهاد کرد:
* شناسایی استعدادها از دوره ابتدایی: با کمک معلمان و ارزیابی‌های علمی معتبر، بدون محدود کردن استعداد به معدل یا نمره آزمون.
* ایجاد شبکه ملی معلمان داوطلب: استفاده از ظرفیت معلمان باتجربه، دانشجویان ممتاز و استادان دانشگاه برای آموزش و مشاوره رایگان.
* حمایت ویژه از مناطق محروم: تأمین اینترنت آموزشی، کتاب، آزمایشگاه، تجهیزات و امکان حضور در کلاس‌های تخصصی.
* حمایت مستمر تا دانشگاه: جلوگیری از قطع حمایت پس از شناسایی اولیه و همراهی آموزشی با دانش‌آموزان در مراحل مختلف.
* انتشار گزارش عملکرد سالانه: اعلام نتایج واقعی در هر استان، میزان پیشرفت تحصیلی، کاهش شکاف آموزشی و سهم دانش‌آموزان مدارس دولتی در موفقیت‌های علمی.
در این میان، لازم است فرصت‌های طرح برای همه دانش‌آموزان واجد شرایط، بدون تبعیض و بدون وابستگی به عضویت در تشکل‌های خاص، فراهم باشد.
معلمان؛ مهم‌ترین سرمایه این حرکت ملی
در کنار ظرفیت‌های مردمی و سازمانی، نباید از نقش تعیین‌کننده معلمان غافل شد.
معلمی که هر روز با دانش‌آموزان یک کلاس زندگی می‌کند، گاه بهتر از هر آزمون استانداردی می‌تواند نشانه‌های استعداد، خلاقیت و پشتکار آنان را تشخیص دهد.
بنابراین، هر برنامه ملی استعدادیابی باید معلمان را در مرکز تصمیم‌گیری و اجرا قرار دهد.
تقویت مهارت‌های تخصصی معلمان، تأمین منابع آموزشی و حمایت از مدارس دولتی، شرط موفقیت پایدار این حرکت است.
عدالت آموزشی تنها با برگزاری کلاس‌های فوق‌برنامه محقق نمی‌شود؛ کیفیت آموزش روزمره در مدارس نیز باید ارتقا پیدا کند.
یک خبر خوش برای خانواده‌هایی که به آینده فرزندانشان امیدوارند
برای خانواده‌ای که در منطقه‌ای محروم زندگی می‌کند، شنیدن اینکه قرار است استعداد فرزندش شناسایی و حمایت شود، می‌تواند خبری امیدآفرین باشد.
پدر و مادری که توان پرداخت هزینه‌های سنگین آموزشی را ندارند، باید مطمئن باشند که آینده علمی فرزندشان صرفاً به توان مالی خانواده وابسته نیست.
این همان نقطه‌ای است که عدالت آموزشی با امید اجتماعی پیوند می‌خورد.
فرزندان ایران باید بدانند که محل تولد، وضعیت اقتصادی خانواده یا فاصله از مراکز برخوردار آموزشی نباید تعیین‌کننده سقف آرزوهای علمی آنان باشد.
سخن پایانی؛ ایران قوی از کلاس‌های درس ساخته می‌شود
پیشنهاد مطرح‌شده از سوی حجت‌الاسلام والمسلمین حسین طائب، در صورت تبدیل شدن به برنامه‌ای فراگیر، علمی و مستمر، می‌تواند زمینه‌ساز تحولی ارزشمند در نظام آموزشی کشور باشد.
وی در این نشست همچنین پیشنهاد تشکیل تیم مشترکی از مسئولان و کارشناسان بسیج و وزارت آموزش‌وپرورش را مطرح کرده تا برنامه‌ای تحولی بر پایه نتایج قابل سنجش تدوین شود.
این پیشنهاد فرصتی است تا توان مردمی و ظرفیت‌های رسمی آموزش کشور برای هدفی مشترک به کار گرفته شود: هیچ استعداد درخشانی نباید به دلیل فقر یا محرومیت جغرافیایی از فرصت رشد علمی محروم بماند.
بولتن نیوز ضمن استقبال از این رویکرد، امیدوار است همکاری مشترک بسیج و آموزش‌وپرورش هرچه سریع‌تر از مرحله پیشنهاد و برنامه‌ریزی به اجرا برسد و نتایج آن به‌صورت شفاف در اختیار مردم قرار گیرد.
زیرا معیار موفقیت این حرکت، نه تعداد جلسات و تفاهم‌نامه‌ها، بلکه تعداد استعدادهایی است که کشف می‌شوند، فرصت‌هایی که برابر می‌شوند و دانش‌آموزانی که با حمایت علمی به آینده‌ای روشن‌تر دست پیدا می‌کنند.
شاید دانشمندی که فردا یکی از بزرگ‌ترین مسائل کشور را حل خواهد کرد، امروز در کلاس کوچک مدرسه‌ای در یکی از محروم‌ترین روستاهای ایران نشسته باشد.
کافی است او را ببینیم، استعدادش را باور کنیم و فرصت شکوفایی را از او دریغ نکنیم.
آینده علمی ایران، متعلق به همه فرزندان ایران است.
منبع خبر اصلی: خبرگزاری بسیج، ۲۱ مهر ۱۴۰۵. بخش‌های تحلیلی و پیشنهادهای اجرایی، دیدگاه بولتن نیوز است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com