به گزارش بولتن نیوز: حسین شریعتمداری در خصوص در راس امور نبودن مجلس نوشت، حضور رئیس مجلس در جایگاه ریاست هیئت مذاکره‌کننده، منجر به ایجاد تناقض میان وظیفه نظارتی مجلس و جایگاه اجرایی در مذاکرات شده است. این رویکرد، عملاً باعث شده مجلس در مسائل دیپلماسی و تنظیم مسیر حرکت دولت، از چرخه اصلی خارج شود. در واقع، این تصمیم‌گیری‌ها با ترفندی ماهرانه، منجر به تعطیلی غیرمستقیم مجلس در حساس‌ترین زمان‌های کشور شده است.
مجلس هفت‌ماه در رأس امور نبود!
۱- اکنون که قرار است مجلس با رعایت برخی از شاخصه‌ها و الزامات امنیتی و البته به‌گونه‌ای متفاوت از شرایط عادی، کار خود را از سر بگیرد و برخی از وظایفی را که برزمین مانده بود دنبال کند، اشاره‌ای هرچند گذرا به چند نکته ضروری به نظر می‌رسد. سخن درباره تعطیلی و یا دست‌کم حالت نیمه تعطیل مجلس طی ۷ ماه گذشته است. شاید این برداشت، بد‌بینانه باشد و یا نگاهی دور از واقعیت تلقی شود! ولی از آنجا که موضوع مورد نظر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و نقش تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت کشور دارد، نمی‌توان بی‌تفاوت از کنار آن عبور کرده و دغدغه‌ای نداشت . تعطیلی مجلس اگرچه در همه حال غیر‌قابل قبول و خسارت‌بار است ولی مخصوصاً تعطیلی این قوه در شرایط جنگی، طبیعی به نظر نمی‌رسید و بیم آن می‌رود که خدای نخواسته در تعطیلی و یا نیمه‌تعطیلی هفت ماهه مجلس پای فریب‌خوردگی و غفلت برخی از مسئولان محترم کشورمان در میان بوده باشد. از این روی نگاهی دوباره به آنچه گذشت و بررسی خطاهای احتمالی می‌تواند درس‌آموز و عبرت‌انگیز باشد.
۲- مجلس شورای اسلامی به تعبیر حکیمانه امام راحل و امام شهیدمان، «در رأس امور» و «عصاره فضیلت‌های ملت» است ولی این قوه سرنوشت‌ساز و نقش‌آفرین در شرایط حساس کنونی، از چرخه اداره کشور کنار گذاشته شده بود و یا دست‌کم آن‌که بسیاری از وظایف و ماموریت‌های آن برزمین مانده بود!
حالا به این بخش از بیانات آقای شهید نگاهی بیندازید! می‌فرمایند: «مجلس یک وزنه سنگین است، دولت‌ها در دنیا از این وزنه سنگین مجالس خودشان استفاده می‌کنند، هم در مذاکرات، هم در تعامل، هم در مشارکت‌های عملی. در مذاکرات یک مطلبی را شما در پشت میز مذاکره به طرف مقابل می‌گویید، می‌گوید: «آقا! مجلس ما نمی‌گذارد، قانون داریم، نمی‌توانیم»؛ از مجلس به‌عنوان یک پشتوانه در مذاکره استفاده می‌کنند. در چالش‌های گوناگونی که با دولت‌ها وجود دارد -طبعاً دولت در مسائل گوناگونی ممکن است چالش‌هایی داشته باشد- مجلس می‌تواند وزن سنگینی به دولت بدهد، دست دولت را پُر کند؛ لذا حضور شما در مسائل سیاسی و بین‌المللی و مسائل دیپلماسی مهم است».
اکنون این پرسش در میان است که مجلس در کجای «مذاکرات» حساس و سرنوشت‌ساز اخیر حضور داشته است؟! مذاکراتی که چگونگی آن با سرنوشت کشور گره خورده بود.
۳- رهبر شهید انقلاب یکی از وظایف و ماموریت‌های مجلس را «ریل‌گذاری و تعیین مسیر برای دولت» دانسته و می‌فرمایند: «مجلس تعیین‌کننده مسیر است، مسیر را معیّن می‌کند، دولت‌ها موظّفند و مجبورند که برطبق قانون، در این مسیر حرکت کنند، روی این ریل حرکت کنند. خب، این ریل را چه کسی بنا است بگذارد؟ چه کسی بنا است این ریل‌کشی را بکند؟ به کدام سمت بنا است این ریل گذاشته بشود؟ این است که اهمّیّت نمایندگی مجلس و نمایندگان مجلس را روشن می‌کند».
آیا جای این پرسش نیست که مجلس طی هفت ماه گذشته و در بحبوحه جنگ و در مواجهه با شرایط ویژه اقتصادی، مسائل فرهنگی، تهیه نظام حقوقی حاکم بر تنگه هرمز، تنظیم تفاهم‌نامه، روند مذاکرات، تصمیم درباره دو وزارتخانه حساس اطلاعات و دفاع که بی‌وزیر مانده‌اند و ده‌ها مسئله سرنوشت‌ساز دیگر، کدام مسیر را ریل‌گذاری نموده و به قول حکیمانه آقای شهید، دولت را موظف به حرکت در آن مسیر کرده است؟!
۴- این احتمال دور از ذهن نیست که تعطیلی هفت ماهه مجلس با ترفندی ماهرانه و به‌گونه‌ای غیرمستقیم به نظام تحمیل شده باشد. چرا؟ بخوانید!
الف- شخصیت انقلابی برادر عزیزمان آقای قالیباف و کارنامه موفقی که در مسئولیت‌های پیشین داشته است بر کسی پوشیده نیست اما، انتخاب ایشان به عنوان مسئول هیئت مذاکره‌کننده به معنای تعطیلی مجلس بوده است! این نکته بدیهی‌تر از آن است که قابل تردید باشد و نتیجه آن نیز به وضوح دیده شده و می‌شود. کسانی که این تصمیم را گرفته‌اند اگر از نتیجه آن‌که تعطیلی مجلس است باخبر بوده‌اند، باید به این پرسش پاسخ بدهند که از تعطیل کردن مجلس چه منظوری داشته‌اند؟! و اگر از نتیجه بی‌خبر بوده‌اند که تاسف‌آور است.
ب- مجلس علاوه‌بر قانونگذاری وظیفه سرنوشت‌ساز نظارت را هم بر عهده دارد. از این روی حضور رئیس‌مجلس در جایگاه رئیس هیئت مذاکره‌کننده، با وظیفه نظارتی ایشان در جایگاه ریاست مجلس نه فقط نا‌همخوان، بلکه در تناقض است. به بیان دیگر، آقای قالیباف از یک‌سو در ریاست مجلس باید بر ساز و کار و فعالیت هیئت مذاکره‌کننده نظارت داشته باشد و از سوی دیگر، در جایگاه ریاست هیئت مذاکره‌کننده باید مورد نظارت نیز قرار بگیرد! و این مشکل دیگری است که در شرایط حساس و خطیر این روزها، با آن رو‌به‌رو هستیم و کماکان باقی است!
حسین شریعتمداری
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com