تحلیل الگوی عملیاتی دشمن؛ از انهدام پدافند و دریایی تا هدف قرار گرفتن مراکز نیروی زمینی

گروه سیاسی،در هفته‌های اخیر، حملات هوایی و موشکی علیه اهداف نظامی در ایران شدت گرفته است. اما آنچه این حملات را از عملیات‌های پیشین متمایز می‌کند، تغییر الگوی هدف‌گیری است. بر اساس الگوی عملیاتی ثابتشدهٔ دشمن (به‌ویژه رژیم صهیونیستی در هشتاد سال گذشته)، استراتژی «ضربه‌های مقطعی و تضعیف تدریجی» در دستور کار قرار دارد. اکنون پرسش کلیدی این است: آیا گام بعدی، حملهٔ زمینی تمام‌عیار خواهد بود؟ پاسخ را باید در اهداف جدید حملات هوایی جست.

به گزارش بولتن نیوز،دشمن در جنگ‌های پیشین خود، همواره از روش «ضربه برق‌آسا به بخشی از توان رزم، تحمل واکنش، آتش‌بس موقت و سپس حمله به بخش دیگر» استفاده کرده است. این راهبرد به او اجازه می‌دهد بدون درگیر شدن در جنگ فرسایشی طولانی، مؤلفه‌های قدرت دشمن را یکی‌یکی از کار بیندازد.

· جنگ دوازه (مرحلهٔ نخست): هدف، نابودی نیروی پدافند هوایی و موشکی – با تأکید بر لانچرها (همان‌طور که نتانیاهو به صراحت اشاره کرد).

· جنگ رمضان (مرحلهٔ دوم): تمرکز بر توان رزم نیروی دریایی و انهدام شناورهای سنگین سپاه و ارتش (ادعای اخیر ترامپ مبنی بر «نابودی نیروی دریایی ایران» در همین راستا ارزیابی می‌شود).

· ارزیابی از نیروی قدس و بسیج نیز از نگاه دشمن، پس از شهادت سردار سلیمانی و تغییرات ساختاری، در سطحی مشابه با دو نیروی پیشین برآورد شده است.

به‌زعم تحلیلگران نظامی، از نگاه دشمن، تنها نیرویی که هنوز «توان رزم قابل‌توجه» دارد، نیروی زمینی است. الگوریتم عملیاتی نشان می‌دهد که برای خارج کردن این نیرو از مدار، حملات هوایی به‌سمت مراکز تجمع نیرو و مهم‌تر از آن، زاغه‌های مهمات و تجهیزات مؤثر متمرکز خواهد شد؛ چراکه نیروی زمینی بدون مهمات و تجهیزات، تفاوتی با گروه‌های چریکی ندارد.

شب گذشته، چندین هدف کاملاً وابسته به نیروی زمینی مورد اصابت موشک‌های آمریکایی قرار گرفتند که فهرست آن به‌شرح زیر است:

· مقر تیپ ۳۳۸ ارتش – سیستان و بلوچستان

· پادگان‌های نیروی زمینی ارتش و سپاه در بمپور (با دست‌کم ۱۰ موشک)

· تیپ ۳۸۸ (پیاده مکانیزه) ارتش – بمپور

· تیپ زرهی ۲۹۲ ارتش – دزفول

· پادگان تیپ ۵۵ هوابرد ارتش – شیراز

اگر می‌خواهید بدانید آیا حملهٔ زمینی آغاز خواهد شد یا نه، و حتی زمان احتمالی آن را پیش‌بینی کنید، تنها کافی است اهداف حملات هوایی جدید را رصد کنید. هرگونه تمرکز بر زاغه‌های مهمات، مراکز پشتیبانی و تجمع یگان‌های زمینی، هشداری روشن برای نزدیک‌شدن به فاز زمینی است.

نکتهٔ کلیدی: این راهبرد مبتنی بر محاسباتی است که هرگونه خطا در آن، هزینه‌های سنگین و شکست‌های تلخی برای مهاجم به همراه خواهد داشت. خطاهای دشمن، خود نابودکنندهٔ او خواهند بود.

تا زمانی که حملات هوایی صرفاً بر اهداف پدافندی، دریایی و تأسیسات موشکی متمرکز است، می‌توان احتمال حملهٔ زمینی را پایین ارزیابی کرد؛ اما به محض مشاهدهٔ حملات گسترده به زاغه‌های مهمات، پادگان‌های زرهی و مراکز لجستیک نیروی زمینی، باید منتظر گام نهایی – یعنی ورود زمینی دشمن – بود. شب گذشته، این هشدار به وضوح صادر شده است.