قصاص؛ مرزِ میانِ بقا و زوال

بسم الله الرحمن الرحیم
قصاص؛ مرزِ میانِ بقا و زوال
سلام، صبح سه‌شنبه‌تان بخیر
اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم
ر روز سه‌شنبه: یا أرحمَ الّاحمین

آیه ۲۵۱ سوره بقره:
«وَلَوْلَ دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ»
اگر خداوند با [مقابله و] دفعِ برخی در برابر برخی دیگر، [فساد را] مهار نمی‌کرد، زمین از فساد تباه می‌گشت.

عزیزان،
مردمِ مبعوث در تهران، در بزرگترین تشییعِ تاریخ، با خشمی مقدس و در سوگِ شهادتِ رهبر و امامِ شهیدشان، با فریادِ انتقام، مرزِ میانِ بقا و نابودیِ انقلاب و کشور را ترسیم کردند.
این حقیقتی تلخ و دردناک است که دشمنِ خون‌خوار، با بی‌باکی در جنایت، گمان می‌کند هر جنایتی را که مرتکب شود، می‌تواند با سازش و مذاکره مهار کند. دشمن، بزرگترین جنایتی را که در حقِ ملت ممکن بود، مرتکب شده است؛ و جنایتی در این عظمت، تنها با پاسخی در بالاترین سطحِ قدرت باید پاسخ داده شود. اگر چنین نباشد، دشمن با این تصور، هر جنایتی را در آینده تکرار خواهد کرد.
مسئولینِ خادمِ ملت! بدانید که خشمِ مقدسِ مردم، پاسخی عملی می‌طلبد. قصاص، تنها راهِ بازپس‌گیریِ امنیت و دفعِ فسادِ ستمگران است. بدانید که اگر از حقِ قصاص بگذرید، راهِ زوالِ این کشور را هموار کرده‌اید.
۱۴۰۵/۰۴/۱۶

#اللّهُمَّ‌عَجِّلْ‌لِوَلِيِّکَ‌الْفَرَج
#اللّهُمَّ‌اشْفِ‌کُلَّ‌مَرِیض
#اللّهُمَّ‌انصُرْ‌جُیوشَ‌المُسلِمين