گروه سیاسی،گزارشهای منتشر شده از رسانههای بینالمللی نشان میدهد که برخی
دولتهای عربی حوزه خلیج فارس از نحوه آغاز و مدیریت جنگ توسط ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران ناراضی هستند. بر اساس گزارشها، این کشورها معتقدند واشنگتن پیش از آغاز عملیات مشترک علیه ایران، اطلاعرسانی و هماهنگی لازم را انجام نداده و همین موضوع آنها را در معرض پیامدهای امنیتی و نظامی قرار داده است.
به گزارش
بولتن نیوز،در همین حال، همزمان با اظهارات اخیر201
درباره عذرخواهی از برخی همسایگان منطقهای و تأکید بر اینکه ایران قصد حمله به آنها را ندارد، برخی مقامات آمریکایی نیز با ادبیاتی تهدیدآمیز از ادامه و حتی تشدید حملات علیه ایران سخن گفتهاند؛ مواضعی که از نگاه بسیاری از ناظران نشان میدهد واشنگتن این پیامها را نه بهعنوان گامی برای کاهش تنش، بلکه بهعنوان فرصتی برای افزایش فشار تفسیر کرده است.
به گفته منابع مطلع، دولتهای عربی پیشتر نیز به آمریکا هشدار داده بودند که هرگونه درگیری گسترده با ایران میتواند کل منطقه را وارد چرخهای از بیثباتی و ناامنی کند. با این حال، به نظر میرسد این هشدارها مورد توجه جدی قرار نگرفته است.
در چنین شرایطی، پرسش مهمی که مطرح میشود این است که اگر برخی دولتهای منطقه واقعاً مخالف گسترش جنگ هستند، چگونه زیرساختها و پایگاههایی در منطقه به سکوی عملیات علیه ایران تبدیل شدهاند؟ این سؤال بهویژه پس از گزارش حمله به برخی زیرساختهای حیاتی ایران، از جمله تأسیسات آبشیرینکن در جزیره قشم، اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ حملهای که میتواند زندگی هزاران نفر از ساکنان منطقه را تحت تأثیر قرار دهد.
از منظر حقوق بینالملل نیز هدف قرار دادن زیرساختهای حیاتی غیرنظامی، از جمله تأسیسات آب و برق، اقدامی خطرناک و تنشزا تلقی میشود که میتواند دامنه بحران را فراتر از یک درگیری نظامی محدود گسترش دهد.
در این میان، برخی تحلیلگران معتقدند ارسال پیامهای متناقض در عرصه سیاسی و دیپلماتیک میتواند به سوءبرداشت طرف مقابل دامن بزند. آنان میگویند در شرایطی که حتی برخی متحدان منطقهای آمریکا نسبت به ادامه جنگ ابراز نگرانی میکنند، هرگونه موضعگیری که بهعنوان نشانهای از ضعف یا عقبنشینی تعبیر شود، ممکن است به تشدید فشارها و تهدیدها علیه ایران منجر شود.
به اعتقاد این تحلیلگران، در چنین شرایطی بیش از هر زمان دیگری لازم است پیام واحد، قاطع و مبتنی بر حفظ منافع ملی از سوی مسئولان کشور مخابره شود؛ پیامی که نشان دهد ایران ضمن دفاع از امنیت و تمامیت ارضی خود، نسبت به هرگونه اقدام علیه زیرساختهای حیاتی و زندگی مردم بیتفاوت نخواهد بود.
در نهایت، آنچه اکنون به یک مطالبه جدی تبدیل شده، این است که کشورهای منطقه بهطور شفاف توضیح دهند آیا خاک و امکانات آنها برای حمله به ایران مورد استفاده قرار گرفته است یا خیر؛ چرا که در غیر این صورت، ادعای نگرانی از گسترش جنگ با واقعیتهای میدانی همخوانی نخواهد داشت.