پافشاری بر استقلال سایبری در برابر منافع زودگذر تجاری

گروه سیاسی: دکتر حمیدرضا مقصودی : آقایان و خانم‌هایی که می‌گویند پلتفرم‌های خارجی را باز کنید تا کسب و کارها رونق پیدا کند، هر خون را چند حساب می‌کنند؟ 
به گزارش بولتن نیوز به نقل از بیداری ملت چرا قدری به خودشان زحمت نمی‌دهند تا کسب و کارشان را به پلتفرم‌های داخلی منتقل کنند؟ 
چندمین بار است به بهانه کسب و کار، زمین زندگی مردم را تبدیل به زمین جنگ می‌کنند. 
تلگرام و اینستاگرام باید مرگ چند ایرانی دیگر را رقم بزنند تا باورمان شود این دو ابزار جنگ هستند؟ 
یادتان بیاید آن روز را که درون کانال رهبر انقلاب در تلگرام، خود تلگرام کد شورش داد. 
یا اینستاگرام که سال‌هاست شده است مامن شورشی‌ها. نمی بینید که حتی عکس سید حسن و حاج قاسم را هم تحمل نمی کنند اما آموزش های کشتار جمعی مردم ایران را به وفور منتشر می‌کنند. 

به خود بیایید!

فریب عدد و رقم‌های تخیلی و بی مبنا را هم نخورید که n میلیون کسب و کار در فلان پلتفرم وجود دارد. هر چه هم باشد (که اینقدر نیست) بابت هر خون چند؟ نشوید تضعیف کننده قدرت چانه زنی حکمرانی در برابر این پلتفرم‌های استعماری. اگر اصرار شما بر بازکردن این پلتفرم ها نبود و حکمران را در موضع ضعف قرار نداده بود، الان پلتفرم‌های خارجی هم در داخل تهران دفتر نظارتی داشتند. 

این صدای کسانی است که با نادیده گرفتن امنیت ملی و فرهنگ جامعه، تنها منافع کوتاه‌مدت تجارت خود را می‌بینند و حاضرند برای حفظ دسترسی به یک ویترین خارجی، بهای سنگینی از امنیت و جان مردم بپردازند.

مسئله صرفاً اقتصاد خُردِ عده‌ای کاسب که توانِ نوآوری و تغییر مسیر ندارند، نیست. مسئله، امنیت ملی و حفظ حاکمیت سایبری کشور است. وقتی بستر ارتباطی و تجاری ما کاملاً تحت سلطه سرویس‌هایی باشد که در هر لحظه می‌توانند به دستور دولتی بیگانه، فعالیت ما را فلج کنند یا اطلاعات حساس را استخراج نمایند، ما عملاً کلید دروازه‌های کشور را به بیگانگان سپرده‌ایم.

آیا حمایت از «رونق کسب و کار» توجیه می‌کند که از ابزارهایی استفاده کنیم که آشکارا در حال ترویج براندازی، نفرت‌پراکنی و تخریب بنیان‌های اجتماعی هستند؟ آیا این کسب و کارها با آگاهی کامل از ماهیت این پلتفرم‌ها، در حال خریدن اعتبار خود با اعتبار ملی نیستند؟

سرمایه‌گذاری و تمرکز بر پلتفرم‌های داخلی، نه تنها استقلال سایبری ما را تضمین می‌کند، بلکه نیروی کار و سرمایه ما را در داخل نگه می‌دارد و زیر نظر قوانین ملی فعالیت می‌کند. دولت باید با تسهیلات واقعی، نه حرف، زمینه را برای جذب این کسب‌وکارها فراهم کند، نه اینکه با بهانه‌تراشی، مقاومت در برابر این انتقال را موجه جلوه دهد.

در ازای سودی که عده‌ای در اینستاگرام به دست می‌آورند، امنیت و ثبات جامعه به خطر می‌افتد. اگر یک کسب‌وکار برای بقا نیازمند نقض امنیت کشور باشد، آن کسب‌وکار اصلاً ارزش حفظ شدن را ندارد. این یک بده بستان ساده نیست؛ این یک معادله امنیتی است

اگر ابزارهای تجاری ما تبدیل به کانال‌هایی برای نفوذ، جمع‌آوری اطلاعات یا تحریک ناآرامی شوند، سود حاصل از آن تجارت، در واقع «پول خون» امنیت ملی است.

کسب‌وکار باید تابع امنیت و استقلال باشد، نه اینکه امنیت و استقلال فدای کسب‌وکار شود. به جای ناله برای این ویترین‌های تحت نفوذ، باید با تمام توان، زیرساخت‌های ملی را توسعه داد و ثابت کرد که ایران می‌تواند در هر فضایی، روی پای خود بایستد. فریب جنگ روانی برای بازگشایی این ابزارهای جاسوسی و آشوب را نباید خورد..