آن دعایی مستجاب است که دعاکننده در آن مطمئن به اجابت باشد .
آیةالله بهجت رحمةالله علیه، در پاسخ به سوالی فرمودند: برخی گمان میکنند
که دعا، کار پیرزنها و پیرمردها و عجزه [ناتوانان] است، آنها که
نمیتوانند در میدان جنگ و جهاد شمشیر بزنند؛ ولی معلوم میشود مساله از
این بالاتر است.
در
روایت درباره شرایط استجابت دعا آمده است: "من دعا و هو لایحس سوی الاجابة
استجیب له"، یعنی هر کس دعا کند و جز اجابت احساس نکند، دعایش مستجایب
میشود. ایشان در ادامه میفرمایند: گویا حالتی در ما پیدا شده شبیه به یاس
از اجابت، که دعای ما فقط به زبان و لقلقهی لسانی است؛ نه دعای برخاسته
از دل مطمئن و امیدوار به اجابت. قلب متیقن و دل شکستهای میخواهد که
دعایش مثل تیر به هدف برسد، به گونهای که دعا کنیم و اجابت آن را بفهمیم و
یا حداقل به ما وعدهی استجابت آن را بدهد، ولو بعد از چهل سال، همچنان که
درباره حضرت یعقوب علیهالسلام ظاهرا دارد [محقق شد].
بنابراین
فرموده آیةالله بهجت، آن دعایی مستجاب است که دعاکننده در آن مطمئن به
اجابت باشد و این امر به قول ایشان قلب متیقن و دل شکسته میخواهد. (کتاب
پرسشهای شما و پاسخهای آیةالله بهجت، جلد دوم)
مشرق