سهم کارگر از روز خودش، افزایش قیمت‌هاست

گروه اقتصادی: یازدهم اردیبهشت، روزی است برای قدردانی از تلاش‌های شبانه‌روزی کارگرانی که چرخ‌های اقتصاد را به گردش درمی‌آورند؛ اما به‌نظر می‌رسد در ایران، «قدردانی» نیز قواعد خاص خود را دارد. شرکت بزرگ و پرآوازه‌ی «زر ماکارون»، در یک اقدام بی‌سابقه و در روز کارگر، از تصمیم خود برای افزایش ۲۵ درصدی قیمت محصولاتش رونمایی کرد؛ آن‌هم با استناد به «هزینه‌های سربار» و «افزایش حقوق پرسنل»!

به گزارش بولتن نیوز، درحالی‌که بسیاری از کارگران هنوز از حداقل‌های زندگی بی‌بهره‌اند و افزایش دستمزدها نیز با نرخ واقعی تورم هم‌خوانی ندارد، استفاده از نام آن‌ها به‌عنوان توجیهی برای فشار بیشتر بر سفره مردم، تنها به شعور عمومی توهین می‌کند.

زر ماکارون تنها نیست. سال‌هاست که فعالان اقتصادی، هرگاه بحث هزینه‌های تولید پیش می‌آید، انگشت اتهام را به سمت دستمزد کارگران نشانه می‌گیرند؛ گویی کارگران همان حلقه‌ی گم‌شده‌ای هستند که باید قربانی تمام ناکارآمدی‌ها و سودجویی‌ها شوند.

افزایش ۲۵ درصدی قیمت ماکارونی، لازانیا، پودر کیک و دیگر فرآورده‌های این برند، در شرایطی که تورم افسارگسیخته مردم را به ستوه آورده، نه‌تنها «تقدیر» از کارگران نیست، بلکه نمک پاشیدن بر زخم معیشت آن‌هاست؛ چراکه کارگر، هم نیروی تولید این کالاهاست و هم مصرف‌کننده‌ی نهایی آن.

روز کارگر، قرار بود روزی باشد برای شنیده شدن صدای آن‌هایی که در کارخانه‌ها، مزارع، ساختمان‌ها و پشت میزهای ساده، بار اصلی تولید کشور را به دوش می‌کشند. اما در ایران، این صدا یا در لابه‌لای آگهی‌های تبلیغاتی گم می‌شود یا زیر قیمت‌های جدید خفه می‌گردد.

و به راستی، وقتی دستمزد کارگر، بهانه‌ای می‌شود برای گرانی، آیا هنوز می‌توان به حمایت واقعی از این قشر امیدوار بود؟