تندروی آینده فروشی امثال شما به مردم است 

گروه سیاسی: مذاکره برای گشایش امور کشور و پاره کردن بند تحریم‌ها، در صورتی که بتواند منافع ایران را تأمین کند، بسیار ابزار سودمندی است که می‌توان از آن نهایت استفاده را برد. اما بدون شک مذاکره موفق حتی در حداکثری‌ترین حالت خود نیز نمی‌تواند تمام منافع کشور را تأمین کند، چه برسد به وقتی که طرف مقابل یکی از بدسابقه‌ترین دولت‌ها در عمل به تعهدات خود باشد. قاعدتا در چنین شرایطی باید مذاکره را همانگونه که رهبر معظم انقلاب هم اشاره کردند، به عنوان یکی از مسیرها مدنظر قرار داد اما بدون شک دل بستن عده‌ای به نتیجه مذاکرات به عنوان تنها مسیر سعادت، حماقتی بزرگ است.

به گزارش بولتن نیوز برای مثال فردی همانند مصطفی فقیهی، صاحب امتیاز پایگاه خبری انتخاب گویندگان جمله معروف « کشور را معطل مذاکره نکنید» را تندرو خطاب کرده است. البته که تفکرات مشعشع این فرد پیش از این برای همگان مشخص شده اما سفاهت پشت ایده او که مذاکره کلید حل تمام مشکلات کشور است، حتی در عمل هم ثابت شده. کدام عقل سلیمی باور دارد که کژی‌های مدیریتی، بدسلیقگی‌ها، رانت و فساد و مافیایی که در دستگاه‌های مختلف وجود دارد، مربوط به تحریم‌ها است؟! فرضا که به قول رییس جمهوری مطلوب فقیهی، حسن روحانی، همه تحریم‌ها فردای مذاکره بالمره رفع شوند؛ چه فکری بابت نابخردی‌های عملکردی و سیاستی کشور باید کرد؟!

میلیارد‌ها تومان سرمایه مردم در بانک‌ها صرف خرید ملک می‌شود و بانک‌ها به جای نیروی پیشران کشور، تبدیل به بزرگ‌ترین ملاک ایران شده‌اند. یا ظلمی که در دادن تسهیلات بانکی به مردم می‌شود، به کجای تحریم‌‌ها برمی‌گردد که فرض محال ما با ترامپ به توافق هم برسیم، ناگهان همه تعهدات بانک‌ها انجام شود؟! کدام تحریم مانع تصمیمات ساده‌ای شده که به راحتی در رفع ناترازی انرژی مؤثر هستند و هیچ ربطی هم به تحریم‌ها ندارند؟! کدام تحریم باعث شده که دولت‌ها در کنترل کاشت  و عرضه سیب‌زمینی هم ناتوان باشند؟!

آن کسانی که امورات معمول کشور را ربط به تحریم می‌دهند یا جاهل هستند و یا منافع حزبی را بر منافع ملی ترجیح می‌دهند. شاید برخی از این جماعت را حتی بتوان پیاده نظام دشمن در کشور نیز خطاب کرد. امثال فقیهی خودشان هم خوب می‌دانند که واقعیت چیست و چه مهملاتی را به مردم تحویل می‌دهند اما سودشان را در تحریک آن‌ها و شرطی کردن زندگی ملت می‌بینند. اگر واقعا دلشان برای ایران و مردم می‌سوخت، جای بافتن این دست تئوری‌های شاذ و به کار بستن حب و بغض‌های سیاسی، مسئولان کشور را بابت اشتباهات در سیاست‌گذاری و مدیریت بازخواست می‌کردند.