کاش دردتان، درد وطن بود

گروه سیاسی: رفتار پیش و پس از مذاکرات موافقان و مخالفان افراطی مذاکرات با ایالات متحده را که رصد می‌کنیم، یک فصل مشترک میان همه آنها وجود دارد و آن ارجحیت منافع جناحی و گروهی و حتی شخصی بر منافع ملی است. یعنی چه موافقان و چه مخالفان حاضر هستند نتیجه‌ای به دست آید که به نفع کشور نباشد، اما بتوانند از آن علیه رقیب سیاسی خود نهایت بهره را ببرند. این رویه با داد و قال‌هایی که سر می‌دهند و دم از ایران و نظام می‌زنند، زاویه‌ای عجیب و غریب دارد و از صادق نبودن این گروه‌ها حکایت می‌کند.

به گزارش بولتن نیوز، از یک طرف طرفداران افراطی توافق با داستان‌سرایی از پیشنهادات مالی و سرمایه‌گذاری، بازگشایی سفارت و وعده‌های رنگین فردای توافق در حال آینده‌فروشی و توقع‌آفرینی هستند. اینها قطعا اگر اتفاقی رخ بدهد که مذاکرات به نتیجه نرسد، برای اینکه دامان خود را پاک نگه دارند، زمین و زمان را مقصر به نتیجه نرسیدن توافقات معرفی خواهند کرد و حاضر نیستند پاسخگوی مهملاتی که بافتند و به مردم خوراندند، باشند. حتی اگر هم میان ایران و آمریکا معاهده‌ای منعقد شود، اما بنا به تجربه چه توسط طرف خارجی و چه به واسطه عملکرد داخلی، آن وعده‌ها محقق نشود، صد دلیل خواهند تراشید که بگویند نگذاشتند فلان اتفاق بیافتد.

در سوی مقابل، اما جریانی افراطی می‌کوشد حتی به بهای ضعیف و ناتوان نشان دادن رهبر معظم انقلاب، با مذاکرات تحت هر شرایطی مخالفت کند. این گروه خود چند دسته هستند: یا نفعی از تحریم می‌برند و از این جهت با این شدت مخالف هرگونه اتفاق و تغییر مثبت هستند و یا این‌که چنان تک بعدی و ساده‌اندیش هستند که نمی‌توانند منظومه فکری مقام معظم رهبری را درک کنند و به خیال خودشان ولی فقیه در اجبار و عمل انجام شده قرار گرفته است. اما روی صحبت ما آن دسته سومی است که امروز پر سر و صدا مشغول فعالیت است.

از دروغ بستن به دیگران پشت تریبون رسمی مجلس تا مقابل دوربین صدا و سیما جریانی چنان سیاسی و جناحی به قضیه نگاه می‌کند که هیچ رنگ و بویی از منفعت ملی و دلسوزی برای ایران و نظام در آن نمی‌بینیم. یک بار به برنامه‌های صدا و سیما در خصوص مذاکرات نگاه کنید؛ گویا آنتن بیت‌المال ملک شخصی یک جریان خاص است و مخالفت با هرگونه مذاکره‌ای هم وظیفه ایشان. نقد منطقی و درست بر مذاکره اتفاقا لازم است تا اگر نقصانی هست، رفع گردد. اما آن‌چه این روز‌ها توسط عده‌ای در رسانه ملی و مجلس در حال رقم خوردن است، نقد نیست بلکه خط آتش و مخرج مشترک علیه مذاکرات و تیم مذاکره‌کننده با دشمنان نظام علی‌الخصوص صهیونیست‌هاست.