آقای قشقاوی! آیا سقوط عمدی ارزش پول ملی گناه کبیره نیست؟

گروه سیاسی: مجلس شورای اسلامی، که همواره صحنه تصمیمات مهم و سرنوشت‌ساز برای کشور بوده، بارها شاهد لحظات جنجالی و بحث‌برانگیزی بوده است. یکی از این لحظات، ثبت تصویری بود که شاید در نگاه اول تنها یک عکس معمولی به نظر برسد، اما در بطن خود، نمادی از تفکری است که بسیاری آن را در راستای وابستگی به غرب و تضعیف استقلال کشور می‌دانند. تصویری که از عکاسی فدریکا موگرینی، نماینده وقت اتحادیه اروپا، در صحن مجلس شورای اسلامی ثبت شد، هنوز هم یکی از نمادهای وابستگی برخی جریان‌های داخلی به قدرت‌های خارجی تلقی می‌شود.

به گزارش بولتن نیوز، اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. فردی که در آن عکس جنجالی در حال عکاسی از موگرینی بود، اکنون در قامت یک چهره سیاسی، از وزیر اقتصادی که عملکردش باعث سقوط ارزش پول ملی و فشار بی‌سابقه بر معیشت مردم شده، دفاع می‌کند و استیضاح او را «گناه کبیره» می‌داند. آیا سقوط ارزش ریال، افزایش تورم، رشد افسارگسیخته قیمت دلار، طلا و خودرو، که نتیجه سیاست‌های همین وزیر است، گناه کبیره نیست؟ آیا این وضعیت فاجعه‌بار اقتصادی، که فشار بی‌سابقه‌ای را بر دوش مردم گذاشته، اهمیت کمتری از استیضاح یک مسئول ناکارآمد دارد؟

مسئله‌ای که در این میان بیش از پیش خودنمایی می‌کند، استراتژی خاصی است که برخی جریان‌های سیاسی دنبال می‌کنند: افزایش فشار اقتصادی بر مردم، ایجاد نارضایتی عمومی و رساندن کشور به نقطه جوش، به امید آنکه نظام را وادار به پذیرش مذاکره‌ای کند که در نهایت چیزی جز وابستگی و تسلیم را در پی نخواهد داشت. این رویکرد، همان چیزی است که بسیاری از تحلیلگران، آن را سیاست «فشار از پایین، چانه‌زنی از بالا» می‌نامند.

جریانی که روزی در صحن مجلس، با شور و اشتیاق از موگرینی عکس می‌گرفت، همان جریانی است که امروز از سیاست‌های اقتصادی‌ای دفاع می‌کند که معیشت مردم را به نابودی کشانده است. آن‌ها می‌خواهند مردم را تحت فشار بگذارند تا خود، به‌عنوان ناجی، راه‌حل را در بازگشت به میز مذاکره و تعامل با آمریکا معرفی کنند. اما آیا این مسیر واقعاً راه نجات کشور است، یا تکرار همان اشتباهاتی که نتیجه‌اش چیزی جز افزایش تحریم‌ها، فشارهای بین‌المللی و وابستگی بیشتر نخواهد بود؟

وقتی سیاست‌های یک جریان سیاسی، عملاً در خدمت منافع دشمنان کشور قرار می‌گیرد، آیا می‌توان آن‌ها را چیزی جز «سربازان بدون یونیفرم» نامید؟ اصلاح‌طلبانی که با تمام قوا از برجام حمایت کردند و آن را «فتح‌الفتوح» خواندند، امروز هم می‌خواهند کشور را به همان مسیر بکشانند؛ مسیری که نتیجه‌اش چیزی جز ضعف اقتصادی، فشار بر مردم و کاهش قدرت چانه‌زنی ایران در عرصه بین‌المللی نیست.

تصاویر عکاسی از موگرینی شاید در تاریخ سیاسی ایران فراموش شود، اما لکه ننگی که این تفکر بر پیشانی کشور گذاشته، به‌سادگی پاک نخواهد شد. امروز، مردم ایران بیش از هر زمان دیگری نیاز به مسئولانی دارند که نه‌تنها دغدغه معیشت آن‌ها را داشته باشند، بلکه حاضر باشند در برابر فشارهای خارجی بایستند، نه اینکه با تصمیمات اشتباه و سیاست‌های نادرست، خود به ابزار اجرای این فشارها تبدیل شوند.