«منوچهر اکبرلو» عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران در گفتوگو با خبرنگار سینمایی فارس در مورد فیلم سینمایی «روزهای زندگی» ساخته پرویز شیخطادی، اظهار داشت: فیلم سینمایی «روزهای زندگی» به نظرم تا اینجا بهترین فیلم کارگردان است؛ چرا که کارگردان بیش از این همواره به سینمای دفاع مقدس علاقه نشان میداد اما فیلمهایش کمتر دراماتیک یا متناسب با اقتضائات سینما بود. وی در ادامه افزود: اینک «پرویز شیخطادی» در فیلم سینمایی «روزهای زندگی» تلفیق قابل قبولی از واقعیات دفاع مقدس در بطن یک روایت سینمایی و در لابلای روابط یک زن و شوهر پزشک ارائه میدهد؛ کاری که در فیلمهای «شکارچی شنبه» یا «دفتری از آسمان» موفق به انجام آن نشده بود. اکبرلو تصریح کرد: همچنین بازیگیری مناسب از بازیگران سبب شده است «حمید فرخنژاد» و «هنگامه قاضیانی» نقشهای قابل قبولی از خود ارائه دهند. این منتقد در ادامه در مورد مسائل فنی این فیلم به فارس، گفت: از آنجایی که فیلم نیازمند صحنههای جلوههای ویژه است، از این منظر برتری نسبت به فیلمهای مشابه ندارد اما آنچه این صحنهها را جذاب میکند روابط عاطفی آدمها در میان این انفجارها است. این منتقد و روزنامهنگار در ادامه افزود: به عبارتی دیگر مخاطب اثر، بیش از آنکه بخواهد درگیر انفجارات و صدای توپ و تانک باشد، دوست دارد بینش آدمها در این گونه موقعیتها را نشان دهد که چه عکس العملهایی از خود نشان میدهند. وی در ادامه در مورد اینکه آیا این فیلم در فصل مناسبی اکران شده است به فارس، گفت: از آنجایی که اساساً هیچگاه تولید و اکران فیلمها امکان برنامهریزی برای مقاطع زمانی مختلف را ندارند بنابراین تنها میماند اینکه فیلم خودش به طور مستقل چقدر جذابیت برای جذب مخاطب داشته باشد. اکبرلو ادامه داد: تجربه نشان داده که اگر فیلم در زمانه خود جذابیتهای لازم را داشته باشد، فروش خود را خواهد داشت و البته زمان مناسب اکران و فضای کنونی جامعه نیز تاثیرات خود را خواهند داشت. عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران در ادامه افزود: فیلم سینمایی «روزهای زندگی» فیلم بسیار خوبی است اما به دلیل وجود فاکتورهای خارج از فیلم در فضای عمومی جامعه الزاماً پرفروش نخواهد شد. «منوچهر اکبرلو» در پایان این گفتوگو در مورد ویژگیهای مثبت فیلم سینمایی «روزهای زندگی»، خاطرنشان کرد: امتیاز اصلی فیلم این است که فیلمساز برخلاف فیلمهای قبلی خود اولویت را به مضمون نداده است بلکه نشان داده که در یک فیلم جدا کردن فرم و محتوا به ساختار سینمایی اثر لطمه خواهد زد؛ بنابراین کارگردان کوشیده هر دو را همزمان پبش ببرد. هم دغدغههای دفاع مقدسی خود را مطرح کند و هم قصه جذاب سینمایی ارائه دهد.