کاش حرف پناهیان و تفاوت بین دو قطبی کاذب با نقد را می‌فهمیدید

گروه سیاسی ـ سید محسن عبدالهی: انتشار یک فیلم کوتاه از سخنرانی حجت‌الاسلام علیرضا پناهیان در هیأت آل یاسین مشهد در حضور محمدباقر قالیباف و مسعود پزشکیان موجی از واکنش‌ها را در پی داشته است. اهم این عکس‌العمل‌ها نیز از سوی کسانی است که توقع داشتند پناهیان به مانند خودشان از ب بسم‌الله سر جنگ و ناسازگاری با دولت جدید داشته باشد. گفتن یک مثال و آوردن نام روزنامه‌هایی که از بیت‌المال ارتزاق می‌کنند و درخواست از تغییر ریل آن‌ها نه تنها غلط نیست بلکه مواجه شدن با واقعیت و یک تصمیم شجاعانه و بسیار درست است.

به گزارش بولتن‌نیوز، عده‌ای از دوستان ظاهرا انقلابی از کل حرف‌های واضح پناهیان برداشت‌هایی کرده‌اند به غایت عجیب و غیرقابل باور. اینکه او اصالت دو قطبی را بین خیر و شر و حق و باطل می‌داند و دولتی را که مورد تأیید شورای نگهبان و سایر نهاد‌های نظارتی و امنیتی جمهوری اسلامی و برآمده از آرای مردم و تنفیذ ولی فقیه است را باطل نمی‌داند چه چیز عجیبی است که همچنان بعد از گذشت چند روز باید چنین مورد حمله قرار بگیرد؟! کسانی که سعی می‌کنند با تحریف کلام پناهیان، مانع رسیدن مفهوم اصلی سخن او به مردم شوند، باید بگویند که از دو قطبی کاذب چه بهره‌ای می‌برند.

نقد دولت پزشکیان امری است واجب همانگونه که همین رویه درباره سایر دول نیز وجود داشت، زیرا نقد به بهبود عملکرد دولت‌ها کمک می‌کند. اما آن‌چه که ما از بعضی دوستان می‌بینیم، تخریب و سیاه‌نمایی از رقیب است و این امر تنها شامل رسانه‌های زنجیره‌ای اصلاح‌طلب هم نمی‌شود. به خاطرم می‌آید که در ابتدای کار شهید رییسی در ریاست جمهوری جلسه‌ای میان ایشان و مدیران مسئول رسانه‌ها برگزار شد. در آن برنامه حسین شریعتمداری صحبت از نقد منصفانه و دلسوزانه می‌کرد و به دیگران توصیه کرد که دولت مورد پسند او را تخریب نکنند.

جالب است که تنها روی کار آمدن شخص پزشکیان موجب شد که کیهان تحت مدیریت شریتعمداری از شدت نقد نسبت به دولت گاهی به سمت تخریب و سیاه‌نمایی حرکت کند و اساسا لحن کیهان به نقد منصفانه و دلسوزانه شباهتی ندارد. چرا تأکید من روی کیهان است؟! چون تکلیف با رسانه‌های زنجیره‌ای که با تخریب و سیاه‌نمایی روزگار می‌گذرانند روشن است، اما از رسانه‌ای که خود را سردمدار رسانه‌های انقلابی می‌داند و مشابه زنجیره‌ای‌ها عمل می‌کند، توقع دیگری می‌رفت و می‌رود. به هر حال پسوند انقلابی معذوریت‌هایی به همراه دارد که توقع رعایت آن از سوی فردی، چون حسین شریعتمداری می‌رود.

جدای از این مباحث اساسا نام آوردن پناهیان از کیهان، اطلاعات و جمهوری اسلامی من باب مثال درباره رسانه‌هایی بود که از بیت‌المال ارتزاق می‌کنند. جالب است که دوستان انقلابی ما از کل کلام فقط نام کیهان را سر دست گرفته‌اند و سایر حرف‌های او را به کناری گذاشته‌اند. اینکه وی می‌گوید دو قطبی کاذب جامعه را ملتهب می‌کند و مبنای آن دروغ است و انسجام اجتماعی را از بین می‌برد، برای عزیزان ما هیچ دغدغه‌ای ایجاد نمی‌کند. وقتی عده‌ای که ادعای فراوانی هم دارند، هنوز تفاوت میان دو قطبی کاذب با نقد را نمی‌دانند، دیگر چیزی جز تأسف برای ما باقی نمی‌ماند.