به گزارش خبرنگار قضایی فارس؛ نهمین جلسه رسیدگی به پرونده فساد 3 هزار میلیارد تومانی امروز در دادگاه انقلاب در حالی آغاز شد که 6 نفر از متهمان در دادگاه حاضر شده بودند. اولین متهم آقای «ش ـ ر» مدیرکل سابق طرح و برنامه وزارت راه در جایگاه متهمان قرار گرفت و در پاسخ به سؤال قاضی پرونده درباره اینکه آیا دریافت رشوه 266 هزار دلاری را از آقای «ر» قبول دارید یا خیر و همچنین دریافت رشوه 135 میلیون تومانی را قبول دارید یا خیر گفت: به هیچ عنوان دریافت این رشوهها قبول ندارم. وی افزود: من در وزارت راه و ترابری خدمات بسیار ارزندهای داشتم به گونهای که باعث شدم در طول این سالها از میزان تلفات جادهای کاسته شود و این در حالی است که در بخش ریلی نیز خدمات شایستهای را انجام دادم. وی درباره دریافت رشوه 135 میلیون تومانی پس از رد این موضوع گفت: ابتدا باید بگویم که رقم 135 اشتباه تایپی بوده و من تنها 35 میلیون تومان دریافت کردهام که مربوط به اعتبارات خارج از شمول وزارتخانه متبوعه بوده است. متهم افزود: اعتبارات خارج از شمول در همه دستگاهها رایج است و اعتباری که برای پرداخت پرسنل از آن استفاده میشود و با توجه به کارهای مثبتی که من انجام داده بودم این رقم به من اختصاص داده شد. وی افزود: رقم کل این اعتبار 200 میلیون تومان بود که ما برای اینکه این پول مولد باشد آن را در زمینه راهاندازی بانک جامع اطلاعاتی به کار انداختیم و قرار شد براساس میزان زحمتی که پرسنل در ایجاد این بانک اطلاعاتی کشیدهاند به آنها این رقم پرداخت شود. قاضی دادگاه در این موقع به موضوع اخذ رشوه 300 میلیون تومانی یا همان 266 هزار دلاری اشاره کرد و گفت: گرفتن این پول را قبول دارید یا خیر. متهم در توضیح آن افزود من این پول را از اقای «ش ـ ب» گرفتهام این فرد دوست 20 ساله من بود و ما با هم شریک بودیم و مراودات مالی زیادی داشتیم. قاضی خطاب به متهم گفت: اگر آقای «ش ـ ب» از دوستان شما بود چرا در بازجوهایت به گرفتن این پول به طرز خاصی و داخل ماشین اشاره کردید میتوانستید این پول را به راحتی از او بگیرید. متهم گفت: دریافت این 300 میلیون یک مراوده کاری بود و ربطی به پروژه راهآهن شیراز به بندرعباس نداشت. قاضی در این لحظه خطاب به متهم گفت: شما به واسطه اخذ قرارداد راهآهن شیراز ـ بندرعباس به حجم 22 میلیارد تومانی 4 درصد رشوه گرفتید که سهم شما از این رشته همان 266 هزار دلار بود. متهم خطاب به قاضی گفت: من این موضوع را قبول ندارم پول برای «ش ـ ب » بود و من به خاطر اینکه این فرد از خانواده شهدا بود و نمیخواستم پای او به دادگاه باز شود موضوع را به گردن گرفتم و اعلام کردم که پول مال من است در حالی که بعد از فهمیدم که خود آقای «ش ـ ب» به دادسرا آمده و اعتراف کرده پول برای وی بوده است. متهم گفت: من این پول را به آقای «ر» پس دادم. قاضی در این بحث به وی گفت: منظورت از آقای «ر» همان فردی است که در تصادف فوت کرده و امروز نمیتواند از خود دفاع کند. متهم گفت: آقای «ش ـ ب» با آقای «ر» ارتباط دوستانه و نزدیکی داشتهاند و من از موضوع 266 هزار دلار بیاطلاع هستم. متهم در بخش دیگری از سخنان خود خاطر نشان کرد: من قرار بود این 266 هزار دلار را در موضوعات عامالمنفعه به کار بگیریم. قاضی به وی گفت: مگر شما کمیته امداد هستید که به شما پول بدهند که شما کار عامالمنفعه انجام دهید. متهم گفت: من کمیته امداد نیستم میدانم که شما هم حرف من را درباره کار غیر قبول نخواهید کرد. قاضی گفت: اگر شما میگویید که این پول پول درستی بود و مال دوستتان بود چرا از آن استفاده نکردید شما که با متهم به قول خودتتان مراودات مالی داشتید. متهم: من فرزند فقر بودم و فقر را به طول کامل لمس کرده بودم به خاطر همین نیازی نمیدیدم که با این پول بخواهم زندگی خودم را تغییر دهیم. قاضی گفت: برای آخرین بار میپرسم این پول به حساب شما آمد یا خیر. متهم گفت: بله من این پول را دریافت کردم.