نظرات شاذ می‌دهم؛ من را هم ببینید

گروه سیاسی - سید محسن عبدالهی: ما عادت کرده بودیم که هر چند وقت یک بار صادق زیباکلام از صندوقچه خود نظری شاذ بیرون بیاورد و به عنوان تفکرات یک استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران به مخاطبان غالب کند. اما مناظره اخیر او با علیزاده، عصری جدید در حوزه زیباکلام شناسی برایمان رقم زد و ما را با واقعیتی جدید مواجه کرد. واقعیتی که پیش از این و در مناظره مهدی نصیری با مهدی خانعلی‌زاده نیز رخ نشان داده بود. ورشکستگی علمی و عقلانی دو چهره‌ای که تکلیفشان با خودشان مشخص نیست و از سر قضا برای عده‌ای مرجعیت هم پیدا کرده‌اند.

به گزارش بولتن نیوز، پیش از این شاید برخی نظرات مشعشع امثال زیباکلام را تا حدودی می‌توانستیم مبتنی بر اینکه این فرد استاد دانشگاه است و البته دیدگاهی لیبرال دارد، فهم کنیم و در حالی که مخالفیم، گاهی این شیوه تفکر او را هم بپذیریم. اما مناظره اخیر نشان داد که همان ذره‌ای ارزش قائل شدن برای برخی نظرات او، دیگر جایگاهی ندارد و اساسا دیگر اثری از عقلانیت در سخنانش دیده نمی‌شود. چگونه می‌شود فردی که ادعا دارد تاریخ خوانده و سیاست تدریس می‌کند، مدعی شود، چون ۴۰۰۰ سال پیش یهودیان در ارض مقدس حضور داشته‌اند، پس امروز هم حق دارند که در آن منطقه یک دولت داشته باشند، ولو با زور و تیر و تفنگ و قتل و غارت.

حال که وی چنین نظری دارد، بد نیست به علامت سوالی که در ذهن ما از چنین گزاره‌ای به وجود آمده پاسخ بدهد که اگر چنین است، مشکلی وجود ندارد تا جمهوری اسلامی به حداکثر وسعت سرزمینی خود در طول تاریخ و از شرق تا غرب جغرافیای منطقه غرب آسیا و شمال آفریقا و آسیای مرکزی و شبه قاره چشم داشته باشد؟! لازم نیست تا منتظر پاسخ او بمانیم، زیرا بدون شک او می‌گوید خیر، ایران و ایرانی حق ندارند چنین خواسته‌ای داشته باشند.

حقیقتش به نظر می‌رسد که امثال زیباکلام و نصیری به این نتیجه رسیده‌اند که دیگر کالایی برای عرضه ندارند، بنابراین سعی می‌کنند با شلوغ‌بازی و داد و فریاد و گفتن حرف‌های عجیب و غریب، در سر خط خبر‌ها و کانون توجهات باقی بمانند. وگرنه صحبت کردن از زبان حال در سیاست خارجی و حق یهود صهیونیست برای تشکیل حکومت در جغرافیای فلسطین و فرهنگ بالای ایشان و آسیمیله نشدنشان در طول تاریخ، نشانی از علم انباشته در این افراد ندارد؛ و این وضعیت برای کسانی که مدعی عالم بودن هستند، چقدر رقت‌انگیز و تأسف‌آور است و چقدر بدتر است که این دو، تز‌های سیاسی و اجتماعی یک جریان سیاسی کشور را صادر می‌کنند.