بعضيها هنرمند مردمي را مترادف ميدانند با لوسبازيها و شوخيهايي كه اين روزها بعضي از هنرمندان (كه بايد در هنرمند بودنشان هم شك كرد) از خود بروز ميدهند.
بعضي ديگر خيال ميكنند اگر هنرمندي هميشه در ميان مردم باشد و مثلا براي خوردن ناهار و شام به قهوهخانه سنتي برود و ديزي بخورد هنرمند مردمي است.
عدهاي ديگر هم با مترادف دانستن هنر مردمي و هنر پاپيولار غربي گمان ميكنند هنرمند مردمي، هنرمندي است كه با شكل و شمايل و ادا و اطوارهايي كه بيشتر مخصوص غربيهاست، بتواند جوانها و نوجوانها را جذب خودش كند.
گمانها و تعابير ديگري هم كه از اين واژه وجود دارد كم نيست؛ اما در واقع هنرمند مردمي، هنرمندي است كه وقتي اثري را خلق ميكند ماحصل فكر و انديشه و ذوقش ميان مردم بچرخد.
اگر قطعهاي موسيقي خلق كرده مردم زمزمهاش كنند، اگر تابلوي نقاشي را كشيده، اثرش روي ديوار خانهها جا خوش كند. اگر شعري گفته، شعرش را پير و جوان از بر باشند.
اگر داستاني نوشته، مردم با شخصيتهاي داستان او گريه كنند و بخندند و در نهايت اين كه، خالق اثري باشد كه مردم آن را با آغوش باز پذيرا شوند.
نمونههاي اين آثار هم كم نيستند. شعر انار مصطفي رحماندوست را يادتان هست؟ قطعه «مرغ سحر» مرتضي نيداوود را چطور؟
نام «خسي در ميقات» را لابد شنيدهايد. بينوايان و ماجراي ژان والژان را كه يادتان هست.
كم نيستند موضوعات و آثاري از اين دست كه ديده و شنيدهايم و با تمام وجود دوست داريم بچههايمان و نوههايمان هم آنها را بشنوند و ببينند.
يعني صاحبان اين آثار كاري كردهاند كه ماحصل فكر و ذوق و هنرشان ميان مردم جا باز كند و هيچوقت به فراموشي سپرده نشود.
طبيعتا صاحب اين اثر را ميشود هنرمندي مردمي ناميد؛ هنرمندي كه براي مردم مينويسد، ميسرايد، نقش ميزند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com