«دختر اميرمؤمنان، عاريهاى است كه شما ضامن آنيد.» گفت: «بسيار خوب، به عنوان امانت نزد من باشد كه خود ضامن آنم و پس از سه روز آن را باز مىگردانم.» چون اميرمؤمنان (ع) آن را در دست دخترش ديده بود، شناخته و پرسيده بود: «اين گردنبند از كجا به دست تو رسيده است؟» پاسخ داده بود: «از على بن ابىرافع، خزانهدار بيتالمال اميرمؤمنان، به امانت گرفتهام تا در عيد به عنوان زينت استفاده كنم و سپس بازگردانم.»
آنگاه اميرمؤمنان (ع) به دنبال من فرستاد و من نزد آن حضرت رفتم. فرمود: «آيا به مسلمانان خيانت مىكنى؟» گفتم: «پناه بر خدا كه من به مسلمانان خيانت كنم!» فرمود: «پس چگونه گردنبندى را كه در بيتالمال مسلمانان بوده است بدون اجازهٔ من و بىرضايت مردم به دختر اميرمؤمنان به امانت دادهاى؟» گفتم: «اى اميرمؤمنان! او دختر شماست و از من خواست تا آن را به وى عاريه دهم و من نيز آن را به صورت امانت به او دادم و شرط كردم كه اگر آسيب بيند ضامن باشد و به موقع بازگرداند و او نيز شرط ضمانت را پذيرفت و بر عهدهٔ من است كه آن را سالم به جاى خود برگردانم.» حضرت فرمود: «همين امروز آن را برگردان و مبادا كه دوباره چنين كارى بكنى كه دچار مجازات من خواهى شد. وانگهى سوگند مىخورم كه اگر دخترم گردنبند را بدون شرط امانت و ضمانت كه به موقع بازگرداند، گرفته بود، به يقين او نخستين زن هاشمى بود كه به جرم دست درازی به اموال دیگران مجازات می شد.»
على بن ابىرافع گويد: سخن امام به گوش دخترش رسيد و به آن حضرت گفت: «اى اميرمؤمنان، من دختر شما و پاره تنتان هستم، چه كسى سزاوارتر از من به استفاده از آن گردنبند است؟»
اميرمؤمنان (ع) بدو فرمود: «دختر على بن ابىطالب، هواى نفس تو را از راه حق خارج نسازد! آيا همهٔ زنان در اين عيد چنين زينتى دارند؟»
بدين ترتيب گردنبند را از او بازپس گرفتم و به جاى خود برگرداندم.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com