حواشی تاسیس پتروشیمی در میانکاله

گروه اجتماعی: حواشی تاسیس پتروشیمی در میانکاله و واکنش رئیس سازمان صمت مازندران به آن موضوعی است که در این یادداشت به آن پرداخته شده است.

به گزارش بولتن نیوز، کانال تلگرامی سیاستگذاری صنعتی نوشت: رئیس سازمان صمت مازندران در واکنش به انتقادات نسبت به تاسیس پتروشیمی درمنطقه میانکاله ادعای جالبی را مطرح کردند. برای مثال ایشان مدعی اشتغالزا بودن این صنعت شدند. در حالی که در رتبه‌بندی‌ صنایع از منظر کاربر بودن، صنایع مرتبط با نفت و گاز در انتهای جدول قرار گرفته که به آن‌ها به اصطلاح صنایع سرمایه‌بر می‌گویند. یعنی سهم نیروی کار در بهای تمام شده محصولات این صنعت ناچیز بوده و از اینرو به نسبت سرمایه‌گذاری انجام شده اشتغال‌آفرینی در مقایسه با سایر صنایع به همراه دارند.

جالب است که بدانید هزینه تاسیس پتروشیمی میانکاله دو برابر مجموع بودجه سازمان محیط زیست (2157 میلیارد تومن)، سازمان بهزیستی (17000 میلیارد تومن) و وزارت راه و شهرسازی (20600 میلیارد) برآورد شده است (حدود 80 هزار میلیارد تومان!).

ایشان همچنین در مصاحبه خود از عبارت «صنایع پتروشیمی غیرآلاینده» استفاده کرد و مدعی شد "اصلا پتروشیمی در دسته صنایع سبز جهان قرار دارد". این حوزه در تخصص من نیست ولی ادعای ایشان جالب و قابل تامل است.

فارغ از دغدغه‌های بجای محیط‌زیستی، یک نکته بسیار مهم دیگر درباره توجه بیش از اندازه به صنایع منابع‌محور وجود دارد که کمتر به آن توجه می‌شود. و آن اینکه ادبیات نفرین منابع به خوبی نشان می‌دهد که در اقتصادهای غنی از نظر منابع طبیعی، صنایع استخراج و مرتبط با منابع جذابیت پیدا کرده و منابع مالی و انسانی محدود اقتصاد را به خود جلب می‌کنند. از آنجایی که عمده این صنایع سرمایه‌بر، فناوری‌محور و با اشتغالزایی پایین بوده و پیوندهای پیشینی و پسینی محدودی با سایر بحش‌های اقتصاد دارند، توسعه این نوع صنایع منافع چندانی برای کلیت اقتصاد به همراه ندارند.

به عبارت دیگر توسعه این صنایع نه تنها موجب تضعیف بخش‌های غیرمنبع‌محور می‌شود، بلکه با حداکثرسازی رانت حاصل از فروش منابع، اقتصاد را بیش از پیش وابسته به منابع کرده و پدیده نفرین منابع را تشدید می‌کند.