گروه فرهنگی-سید محسن عبدالهی: در هفته ای که گذشت شاهد پخش مجموعه تلویزیونی جدیدی از شبکه اول سیما با نام «افرا» بودیم. سریال جدید شبکه یک به کارگردانی بهرنگ توفیقی و با بهره مندی از بازیگرانی همچون مهدی سلطانی، پژمان بازغی، مینا وحید، روزبه حصاری، نسرین بابایی و ترکیبی از بازیگران شناخته شده و چهره های جدید در استان گیلان تولید شده است. موضوع اصلی اثر جدید توفیقی با توجه به سیر داستان می بایست مسائل مربوط به محیط زیست و مشکلات جنگل بانان باشد و در ستایش ایشان و زحمات و سختی های که متحمل می شوند.
به گزارش بولتن نیوز، اما مشکل سریال جدید شبکه یک سیما دقیقا از همین جا آغاز می شود که اگر بناست ما به عنوان بیننده با قهرمان داستان و جنگل بان دوست دار و حافظ محیط زیست و جانوران همراهی کنیم و ارتباط برقرار نماییم، قهرمان داستان ما باید سویه هایی از یک شخصیت مثبت و قابل قبول را در خود داشته باشد. اما متاسفانه شکل طراحی داستان و نحوه پرداخت به موضوع به گونه ای است که بیننده بعد از چند قسمت به این نتیجه می رسد هر بلایی که قرار است بر سر جنگل و جانورانش بیاید، هیچ اهمتی ندارد زیرا بهای حفاظت از آن نابودی یک زندگی مشترک است!
به وجود آمدن چنین حسی در مخاطب یعنی هرز رفتن ایده مرکزی یک اثر. به این اشکال اساسی و طراحی بد شخصیت اصلی که موجب دفع تماشاگر می شود باید سایر خطوط داستان را هم اضافه کرد که چندان استحکامی ندارند و نمی توانند کشش لازم را در مخاطب ایجاد نمایند و تنها موجب شلوغی سریال گشته اند و حتی شاید گاهی مشخص نباشد که موضوع اصلی چیست و تماشاگر باید بیشتر حواس خود را معطوف به کدام یک از آدم ها و داستانشان بکند.
مشکل اساسی دیگری که نه تنها شامل این مجموعه بلکه مشمول بسیاری از آثاری است که این روزها چه در تلویزیون، و چه در سینما و شبکه نمایش خانگی تولید می شوند، فقدان ایده جذاب و جدید در پرداخت به موضوعات تکراری است. این سخن به این معنا است که دایره موضوعات را اگر بسته فرض کنیم، نمی توانیم نحوه پرداختن به آن موضوعات را نیز محدود تصور نماییم و آن قدر راه های قدیمی را تکرار کنیم که بیننده در قسمت اول بتواند حدس بزند که چه اتفاقی برای افراد و روابطشان رخ خواهد داد.
اما این اشکالات بیش از سایر فضاهای تولید و نمایش آثار هنری، در تلویزیون و رسانه ملی است که موجب آزار انسان می شود. علت این آزار مضاعف نیز بابت بودجه ای است که از جیب مردم صرف ساخت آثاری با چنین کیفیت نازلی می شود و هیچ توجهی به این امر نشده که در قبال این بهره مندی از بودجه بیت المال، کیفیت آثار نیز باید بسیار بالاتر از چیزی باشد که امروز شاهدش هستیم. متاسفانه دایره بسته و محدود تهیه کنندگان، نویسندگان، کارگردانان و بازیگرانی که دائما بر اساس روابط خاص خود مشغول همکاری با رسانه ملی هستند، موجب شده که هیچ رشد و پیشرفتی در آثار تولیدی رخ ندهد و دائما نظاره گر پسرفت برنامه های جدید سیما باشیم.
در واقع تا زمانی که معیار مناسبی برای همکاری با یک تهیه کننده و یا سایر عوامل تولید یک سریال از سوی مدیران وجود نداشته باشد تا بر اساس آن امتیازدهی صورت بگیرد و بنا بر کسب امتیاز لازم مجددا با آن افراد همکاری نمایند، امیدی به بهبود شرایط و افزایش کیفیت آثار تولیدی در تلویزیون به جز برخی جرقه ها نمی توان داشت زیرا فرایندهای غلط برای اصلاح نیاز به برنامه ریزی و عزم دارند؛ مساله ای که حداقل در مدیران فعلی رسانه ملی مشاهده نمی شود.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com