مجلسی که باید جای قانونگذاری باشد شبیه به میدان داد و ستد است

مقصر تمامی مشکلات مملکت خود مردم هستند وقتی نمی دانند به کی رای دهند و یا رای انها با پول و چلو کباب و وعده و وعید گرفته میشود همین است از ماست که بر ماست

سلام علیکم.
ناهنجاری های که درمجلس هنجار شده اند:
۱. بده بستان با دولت در رای ها، لوایح و استیضاح و ...: به این صورت که نماینده به دلیل نقش نظارتی خود، دولت را مجبور به دادن امتیاز می کند، این امتیازات شامل؛ دخالت در انتخاب مسؤولین استانی و شهرستانی و قول گرفتن در مسایل عمرانی است.
۲. نقش نظارتی نماینده منجر به وصل شدن نماینده به کانون های قدرت و ثروت می شود: به این صورت، به دلیل رانت هایی که در کشور وجود دارد، افراد قدرتمند خود را به نماینده متصل می کنند و بخشی از هزینه های ستادی او را تامین می کنند و نماینده نیز به عنوان تکیه گاه وی محسوب می شود: برای نماینده پول پاشی می کنند، بعضا به فقرا و هیات مذهبی و مساجد کمک می کنند و رپورتاژ رسانه ای براش ایجاد می کنند و بنر تبلیغی می زنند.
۳. نماینده نیز دنبال تریبون می دود که خود را به مردم نشان دهد، هر بار که نطق دارد یا در تلویزیون ظاهر می شود، شانتاژ رسانه ای منطقه ای، نیز به دنبالش ایجاد می شود.
۴. کار به جایی می رسد که نماینده شهرهای کوچک در مراسمات تعزیه مردم در شهرها و روستا ها شرکت می کند تا خود را به انها نشان دهد، یا هم کارهای فردی مردم را پیگیری کند، مثل پیگیری وام مردم، شغل برای مردم، پیگیری ازاد کردن زندانی و ...
مردم هم از این موضوع کیف می کنند و می گویند چه نماینده خوبی که در مراسم پدر ما ، مادر ما شرکت کرد. دیدی چقدر نماینده خوبی بود با ما حرف زد، سلام کرد، برادرم زندانی بود، نامه نوشت و بهش کمک کرد.
فلان نماینده برش دارد، چون فلان اصلاح طلب را نگذاشته مدیر شود و ... . نماینده شهر کناری چه نماینده خوبی است براشون بیمارستان برده و ...
تمامی این ناهنجاری ها ریشه در این موضوع دارد که مردم، نماینده ای را به مجلس می فرستند که توقع دارند کار های اجرایی شهرشان سرعت بگیرد و حق شهرشان را بگیرد. و چون نماینده قدرت اجرایی ندارد، لاجرم مجبور است با کسانی که قدرت اجرایی دارند رایزنی کند، و همین امر منجر به بده بستان می شود و قدرت استقلال نماینده را می گیرد.
نماینده هم با این توجیه، کار خود را موجه می بیند که من برای خودم که کار نمی کنم بلکه برای مردم کار می کنم.و هر ماه که یک بار به حوزه انتخابیه خود سرکشی می کند هم باید جواب دهد که چی کار کرد و هم درخواست های جدید با خود به تهران ببرد.

راهکار چیست؛
راهکار ازاد کردن نماینده از کار های اجرایی است.
در مجلس قبل ، طرحی بود به عنوان استانی شدن انتخابات:
به این صورت که از هر شهرستان چند نفر کاندید مجلس می شدند و باید درصد مشخصی از ارای شهر خود را می اوردن و همچنین باید در استان رای می اوردند: یعنی مردم هر شهر باید نماینده شهر خود را به عنوان نماینده استان به مجلس می فرستادند. معنی این طرح این بود که شخصی که به مجلس می رفت، لزوما در شهر خود اول نمی شد، ولی در ارای استانی باید از رقبای شهرستانی خود سبقت می گرفت تا به مجلس راه پیدا کند.
ایرادی گه شورای نگهبان گرفت این بود که این طرح، دموکراسی را ضعیف می کند. و مردم مجبورند لیستی رای دهند.
این ایراد وارد بود ولی قابل رفع بود: ۱. از طریق افزایش زمان تبلیغات ۲. می شد به جای استانی کردن، منطقه ای کرد، و شهرستان های کمتری را در یک منطقه قرار داد. ۳. می شد درصد رای اوری نماینده در شهر خود را بالا برد.
اما ، حاصل این طرح این بود که نماینده ای که به مجلس می رود نماینده استان خواهد بود. لذا دغدغه تمام استان را خواهد داشت. ان موقع می توان انتظار داشت که نماینده تحت فشار افکار عمومی شهرش نیست، لذا در مجلس به جای لابی گری برای گرفتن امتیاز، به دنبال استقلال رای است.

در شرایط کنوني، اگر نماینده ای بخواهد استقلال رای داشته باشد، چه اتفاقی می افتد؟
کسی نیست که برایش آسفالت ببرد، بیمارستان و مدرسه ببرد ، کسی نیست که برایش در شهرش، بنر بزند و تبلیغ کند.
اگر اخلاص داشته باشد و سراغ دوربین نبود، در عوض سراغ بررسی کارشناسی برود.
در شهرش به بی عرضه گی شهره می شود و در دور بعد رای نمی آورد.

نماینده برای حل این موضوع و ایجاد تعادل، آرای خود را مخفی می کنند. تا آزادانه به هر چیزی که تشخیص می دهند، رای بدهند و پیگیر مشکلات شهر خود نیز باشند.

سوال من از شما این است؛
این این موارد، دموکراسی را بيشتر تضعیف نمی کند و رای مردم را تحت تاثیر کانون های قدرت و ثروت نمی برد؟

از شما خیلی سپاس گذارم که نظر حقیر را منتشر می کنید علیرغم این که احساس می کنید نظر بنده با نظر شما متفاوت است.
اما نظر بنده متفاوت نیست؛ بلکه جنبه دیگری از شفافیت را دارم بیان می کنم. شما عنوان می فرمائید که تقوا و شجاعت درونی نماینده باید عامل تبعیت وي از حق و حقيقت، شود.
قطعا درست می فرماييد ، خدا به شما اجر دهد.
بنده هم اضافه می کنم که سیستم های نظارتی بیرونی و بالا دستی بر نماینده هم باید کمک کننده باشد تا از مسیر حق منحرف نشود چرا که نوع بشر بسیار در معرض خطاست.

از شما خیلی سپاس گذارم که نظر حقیر را منتشر می کنید علیرغم این که احساس می کنید نظر بنده با نظر شما متفاوت است.
اما نظر بنده متفاوت نیست؛ بلکه جنبه دیگری از شفافیت را دارم بیان می کنم. شما عنوان می فرمائید که تقوا و شجاعت درونی نماینده باید عامل تبعیت وي از حق و حقيقت، شود.
قطعا درست است ، خدا به شما اجر دهد.
بنده هم اضافه می کنم که سیستم های نظارتی بالا دستی بر نماینده هم باید کمک کننده باشد تا نتواند از مسیر حق منحرف شود.
و رانت و لابی کردن با دولت را به بهانه گرفتن حق مردم حوزه انتخابیه توجیه کند.
حقیر ضعیف ، اگر در کشور کاره ای بودم، ابتدا با استاني یا منطقه ای کردن انتخابات ، دغدغه، اجرائیات را از دوش نماینده بر می داشتم، دوم برای هر تخلف احتمالی نماینده ، بر خورد متناسب با ان طراحی می کردم، سوم تمام فعالیت های نماینده را، شفاف در ویترین می گذاشتم، چهارم، شفافیت به ارگان های نظارتی نماینده کمک کند تا حقوق و مزایای نماینده متناسب با عملکردش باشد. ششم، شفافیت به مردم کمک کند که عملکرد نماینده را به اطلاع ارگان های نظارتی برسانند. هفتم ، شفافیت به مردم کمک کند تا نسبت به نماینده خود و انتخاب مجدد وی تصمیم معقول بگیرند.