متهم ردیف اول در ماجرای قمه کشی اصفهان دولت و مسئولان هستند

گروه فرهنگی- مصطفی مطهری: ماجرای قمه کشی چند روز پیش دختری به نام هلیا در یکی پارک های اصفهان به همراه چند دختر دیگر که با انتشار گسترده ای در شبکه های اجتماعی همراه شد  آنقدر سخت و دردناک است که نمی توان آن را یک اتفاق مقطعی و زود گذار قلمداد کرد. در واقع این ناهنجاری اجتماعی در ابعاد مختلف روان شناسی فردی – اجتماعی، جامعه شناسی فردی – اجتماعی قابل بررسی  است. مصافاً اینکه نباید فراموش کرد که این اتفاق یک حادثه هیجانی بر حسب گزاره های فردی در نهاد تیپ های شخصیتی نیست بلکه عاملی است که در گذر زمان و بر حسب تلنبارهای الگویی – هنجاری رخ داده است.

به گزارش بولتن نیوز، پواقعیت آن است آنچه در قالب این ناهنجاری رخ داد در دو سنخ حاملی و عاملی قابل بررسی است. حامل از آن منظر که این رویداد می تواند به طور سیستماتیک به بستری برای اتفاقات بعدی با این ماهیت در جای دیگر و در تکرار و نهادینه شدگی به الگویی تازه تبدیل شود. از بعد عامل بودن این رویداد، باید به بخش های تماتیک شکل گیری بروز چنین رفتاری مراجعه کرد و آنها را در کندوکاو تحلیلی قرار داد.

شایان به ذکر است که در ذیل وقوع این دسته از رویدادها عواملی متعددی از جمله تربیت فرد در نهاد خانواده، آموزش، وسایل ارتباطی و ... وجود دارد اما بخش مهم تر در شکل گیری این گونه کنش گری های ناهنجارانه متوجه دولت و نهادهای ذیربط آن به عنوان متولیان امور آموزشی و نظارتی می باشد. در حقیقت عدم حضور مستمر دولت در جامعه و ناپایداری در ارائه آموزش های مبتنی بر اصول دینی – اخلاقی – حتی آموزشی در مبنای رهیافت های انسانی در عمل به زمینه ای برای وقوع این چنین رویدادهایی تبدیل شده است.

در واقع آنچه در ذیل عدم حضور کارآمد دولت در بخش های آموزش و تربیت اجتماعی و فرهنگ سازی های مربوطه در این باره وجود دارد مصداق عینی حدیث«الناس علی دین ملوکهم» می باشد که عملکرد های مردم و جامعه را تابعی از عملکردهای حاکمان می داند. بر همین اساس باید تأکید کرد بروز و اکران لایه های پنهان در نمایه ای اختلالات و انحرافات ماحصل بی تدبیرهای مسئولین و بویژه دولت در عرصه فرهنگ سازی ها در حوزه های دینی – اجتماعی است؛ به علاوه اینکه دولت با تغییر کارکردها در طول سال های گذشته نه تنها اجتماع و اصول فرهنگی – آموزشی را فراموش کرده و آنها را به حال خود رها کرده است بلکه به نوعی ساحت های فرهنگی – اجتماعی – آموزشی را نیز تحت الشعاع سیاست و بازی های سیاسی در عرصه قدرت قرار داده است.

در یک کلام جامع و ساده باید گفت این خشونت و ترویج و انتشار آن در فضای مجازی، محصول شرایط مدیریتی حاکم است؛ به عبارت بهتر رابطه علت و معلولی میان دلایل وقوع این حادثه با بی تدبیرهای موجود در عرصه سیاست و حکمرانی، تک بهد و تک ساحتی نیست بلکه چند بعدی و چند ساحتی است. بطوریکه این خشونت بازتابی از خشونت در اجتماع است که تحت شرایط تحمیلی بر اجتماع از سوی نهاد سیاست و قدرت به وقوع پیوسته است. بنحویکه نابهنجاری های اجتماعی نتیجه سوء مدیریت ها در اداره جامعه و بازتابی از عملکردهاست که جامعه را به مرز آنومیک و الینه شدن رسانده است.