سیاست خارجی دولت؛ از اینجا مانده و از آنجا رانده!

به گزارش بولتن نیوز، محمود نقدی پور استاد دانشگاه و روندپژوه در یادداشتی تحت عنوان «سیاست خارجی دولت؛ از اینجا مانده و از آنجا رانده!» نوشت: بنا به تعبیری که اخیراً دکتر محسن رضایی در سخنان خود به کار برده اند، حجاب و مانع اصلی کشور را در مسیر پیشبرد شعار سال که خواست اصلی مردم و دغدغه رهبر معظم انقلاب نیز هست، نوعی تفکر و نحوه نگرشی است که بر مدیریت اجرایی و سیاستگذاری کشور حاکم است. از منظر تئوریک نیز نوعی لیبرالیسم ناپخته و وصله و پینه شده و به لحاظ گفتمانی دل بستن و امید واهی داشتن به غرب (آمریکا و اروپا) است.

فی الواقع می توان گفت: «دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز/ دروغ وعده و قتال وضع و رنگ‌آمیز».

در راستای چنین نگرش اشتباهی است که سیاست خارجی کشور طی این سال ها از بسیاری از حوزه ها همچون امریکای لاتین، افریقا و کشورهای آسیایی که برای جمهوری اسلامی ایران دارای مزیت نسبی است غفلت ورزیده و گسترش روابط با این کشورها در سودای رابطه با آمریکا و اروپا از دست رفت. تا جایی که امروزه در توصیف سیاست خارجی دولت روحانی می‌توان تعبیر «از اینجا مانده و از آنجا رانده» را به کار برد.

شوربختانه هنوز هم این دولت مستاصل و نومیدانه چشم بر و دل در گرو بازیابی برجامی دارد که در روزگار اوجش، ثمری جز وعده و وعید و معطل کردن کشور نداشت؛ چه برسد به اکنون که در کما به سر می برد و جز مرده ریگی از آن، باقی نمانده است.

آنچه واضح است این است که سیاست خارجی را باید از گروگان روابط مبهم، آشفته و بی نتیجه با غرب خارج کرد و از نگاه تک بعدی به روابط خارجی باید اجتناب کرد. سیاست خارجی کشور نیاز به یک بازاندیشی جدی در دولت آینده دارد. بازاندیشی از آنچه تاکنون بوده و کشور را دچار مشکلات اساسی کرده است.

بازاندیشی در سیاست خارجی با یک دولت انقلابی قابل تحقق است. به شرط آنکه منافع ایران و انقلاب در اولویت تمامی سیاست گذاری ها قرار گیرد و از نگاه تک بعدی به روابط با دنیا فاصله بگیریم. در واقع، روابط متوازن با تمامی بازیگران منطقه‌ای و بین المللی به ویژه در حوزه تجارت خارجی.