تفاوت نگاه جامعه و گروه های سیاسی به انتخابات پیش رو

گروه سیاسی - مصطفی مطهری: بر طبق روال گذشته باید این روزها، از انتخابات به عنوان یکی از موضوعات مهم سیاسی در کشور یاد می شد؛ اما شواهد موجود در جامعه نشان می دهد که آنطور که انتظار می رفت، نیست. با این حال فعالیت هایی در این باره در جریان می باشد. بطوریکه علیرغم کم علاقگی مردم به انتخابات آتی بدلیل مشکلات اقتصادی و تلاش برای رتق و فتق امورات معیشتی، سیاسیون محافظه کار و سیاستمدران رادیکال هر کدام از منظر خود به موضوع بحث درباره انتخابات و شخصی که قرار است سکان آینده سیاسی – اجرایی کشور را بدست بگیرد، می پردازند. در واقع صحبت از کاندیداتوری برخی اشخاص با سابقه و با تجارب سیاسی و یا نظامی و حمایت ها و گاهاً تخریب هایی که صورت می گیرد نشان دهنده داغ بودن صحنه سیاسی کشور میان جناح های سیاسی در این روزها است. این رویکرد در ارتباط با شرایط عمومی جامعه وضعیتی متفاوت از آنچه دارد ما در عرصه رسانه ای شاهد آن هستیم. بطوریکه عرصه عمومی جامعه بر خلاف دعواهای سیاسی میان انتخاب یا عدم انتخاب و اجماع درون جناحی روی یکی از اشخاصی که حائز شرایط مورد نظر است، فضای آرامی را از لحاظ انتخاباتی تجربه می کند. آرامشی که بیشتر شبیه السویه بودن انتخابات یا بی تفاوتی نسبی به انتخابات است.

به گزارش بولتن نیوز، اما دلیل این همه تناقص رفتاری میان بخش های سیاسی با بخش عمومی جامعه چیست؟ و یا اینکه چرا در این دوره از انتخابات ریاست جهوری برخلاف دوره های پیشین مردم بی تفاوت هستند؟ در راستای پاسخ به این سوالات، شاید گفتن این جمله کمی دردناک باشد اما واقعیتی است که نمی توان آن را انکار کرد که برای مردم تنها چیزی که در شرایط فعلی اهمیت دارد تغییر در شرایط اقتصادی – معیشتی از یکسو و تمام شدن عمر دولت فعلی و کنار رفتن آنهاست. از این رو برای آنها چندان فرقی نمی کند چه کسی یا چه جناح یا جریانی جای آنها بگیرد. از سوی دیگر نیز باید خاطر نشان کرد که فشار اقتصادی و وضعیت سخت معیشتی چنان فشاری را بر مردم وارد کرده است که مردم تنها به سپری کردن روزهایی که در آن هستند و در آن زندگی می کنند، می اندیشند. بطوریکه آینده و مسائل مرتبط با آن برای آنها چندان اهمیتی ندارد.

با توجه به ابتلای جامعه به مسائل روزمره زندگی، نباید انتظار داشت که آنها وارد بازی های سیاسی انتخاباتی شوند. چرا که دغدغه ها و درجه بندی های اولویت گذارانه در یک تضاد معناداری با فضای موجود قرار دارند. اما بُعد دیگرِ ماجرای کم علاقه شدن مردم به موضوعات مهمی چون انتخابات، نوع کنش و کنش گری جناح سیاسی و گروه هایی است که به عنوان احزاب فعالیت می کنند. در واقع وجوه رفتار انتخاباتی گروه محور و محفلی گرایانه جریانات سیاسی در کشور از یکسو و فصلی بودن ادبیات های گفتمانی آنها با توجه به فضای انتخابات در کشور و فراموش کردن وعده های انتخاباتی در روزهای بعد برگزاری آن موجب شده است تا مردم نسبت به جریانات سیاسی و وعده های شعاری آنها نه تنها بی تقاوت بلکه بدبین هم باشند.

واقعیت این است که وقتی قطعات پازل را کنار هم قرار می دهیم به آسانی هرچه تمام تر به دلایل واضح عدم تمایل و رغبت مردم به انتخابات پی می بریم. و این از نگاه جامعه شناسی رفتار عمومی و روان شناسی مردمی بر این امر دلالت دارد که اولویت ها در نزد مردم و گروه های سیاسی در تضاد فاحشی از هم قرار دارند. به همین دلیل است که انتخابات برای گروه های سیاسی به یک عرصه مهم جهت آنچه بدنبال آن تبدیل شده است و برای مردم به یک موضوع کم اهمیت و فاقد اضطرار.