دادِستان، تم ثابت و همیشگی ده‌‌نمکی

گروه فرهنگی: هیچ کدام از ساخته‌های مسعود ده نمکی خالی از واکنش نبوده است. این اتفاق برای «دادِستان» هم رخ داده؛با یک تفاوت اساسی. سریال در زمانی که فقط چند قسمت از آن پخش شده بود با تحلیل تند و منفی منتقدان مواجه شد.

به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه هفت صبح، مسعود ده نمکی برای نمایش التهاب اضطراب سریال از دوربین لرزان و متحرک استفاده کرده.اصرار بر حرکت بیش از حد دوربین، (حتی در سکانس‌های بدون التهاب) باعث سرگیجه بیننده می‌شود!

ده نمکی در برخی ساخته‌های قبلی هم از این تمهید بهره برده بود اما در «دادِستان» غلظت حرکت دوربین بیش از حد است. در هر حال این روش تصویربرداری به مخاطب می‌گوید مسعود ده نمکی شناخت کاملی نسبت به فیلمسازی ندارد.به این خاطر که تفکیکی میان ساختار سریال مثلا سیاسی «دادِستان» با فیلم به اصطلاح معنوی «زندانی‌ها» قائل نیست.

اشاره‌های سیاسی سریال همان‌هایی است که در برنامه‌های تلویزیونی، صفحات روزنامه‌ها، سایت‌ها، توئیتر و… دیده‌ایم. این اتفاق به خودی خود امتیاز منفی برای «دادِستان» نیست منتها وقتی بازیگران و عوامل مدعی می‌شوند، مخاطب ذره‌بین دست می‌گیرد تا ببیند چه حرف تازه‌ای در سریال بیان شده که تا اینجا چیزی دستگیرش نشده است.

مسعود ده نمکی از معدود کارگردان‌هایی است که عقیده‌اش را فریاد می‌زند.این اتفاق امتیاز است و تکلیف همه با او روشن. ایراد جایی است که حرف‌هایش را بدون توجه به اصول دراماتیک بیان می‌کند. این اتفاق در «اخراجی‌ها ۱» هم رخ می‌دهد اما قصه آنقدر قدرت دارد که شعارها زیر داستان گم شوند.

او هرچه جلوتر آمد به‌جای تقویت وجوه دراماتیک قصه خود و نیز دیگر اجزای ساختمان فیلم و سریال‌هایش، به شعار مستقیم رو آورد. محض نمونه به سکانس پایانی «زندانی‌ها» اشاره می‌کنیم که آهنگ «به طاها به یاسین» بدون منطق دراماتیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. شعارگویی به بهانه عدالت‌جویی در «دادِستان» به اوج رسیده است.