حاجی بخشی حبیب‌بن مظاهر دفاع مقدس

بهروز ساقی جانباز قطع‌نخاع در گفت‌وگو با خبرنگار ایثار و شهادت باشگاه خبری فارس «توانا» اظهار داشت: نخستین باری که با حاجی‌بخشی آشنا شدم سال 61 بود که هر دویمان به منطقه غرب اعزام شدیم. او انسان  بسیار شاداب و با روحیه‌ای بود و خیلی‌ها او را به خاطر همین سازندگی و حضورش در همه صحنه‌ها از جبهه گرفته تا پشت جبهه می‌شناسند.

وی بیان داشت: حاجی‌بخشی را با ماشین لندرورش با بلندگوهای بزرگی که روی آن نصب کرده بود و تفنگ قناسه و قطار فشنگی که روی دوشش انداخته بود، می‌شناختند. قد بلند و ریش و چهره سفیدش و صدای ضبط ماشینش که نوحه‌های حماسی پخش می‌کرد، به جبهه‌ها حال و هوای خاصی می‌داد.

ساقی افزود: حاجی‌بخشی در پادگان اسلام‌آباد از هر فرصتی برای جمع کردن بچه‌ها و ایراد سخنرانی‌های آتشین استفاده می‌کرد، خصوصاً ‌در بین دو نماز با صدای بلند و رسایی که داشت، مدام به ابرقدرت‌های شرق و غرب بد و بیراه می‌گفت و از حق وتوی ناحق آنها می‌گفت و اینکه باید این حق وتو برداشته شود.

این جانباز دفاع مقدس گفت: حاجی‌بخشی آنقدر حق وتو را در هر جمعی مطرح می‌کرد که بچه‌ها اسمش را «پدر وتو» گذاشته بودند.
 
ساقی خاطرنشان کرد: شعار معروف «ماشاءالله حزب‌الله» حاجی بخشی باعث می‌شد که بچه‌ها دور هم جمع شوند. در واقع حاجی‌بخشی حبیب‌بن مظاهر دفاع مقدس بود و بعد از پایان جنگ نیز علی‌رغم اینکه سکته مغزی کرده بود و یک طرف بدنش از کار افتاده بود، در راهپیمایی روز قدس و 22 بهمن سال گذشته شرکت کرد و در مراسم عزاداری امام حسین(ع) امسال نیز در بیت رهبری حضور داشت و تا آخرین لحظه عمر خود پای اعتقادات، ولایت و رهبری ایستاد.